Η Ροδιακή Σχολή Γλυπτικής μέσα από τα μάτια των μαθητών του Καζουλλείου – 2ου ΓΕΛ Ρόδου

Rodiaki NewsRoom

Η Ρόδος δεν ξεχωρίζει μόνο για τη μακραίωνη ιστορία και τον πολιτιστικό της πλούτο, αλλά και για τη σημαντική συμβολή της στην παγκόσμια καλλιτεχνική δημιουργία. Η Ροδιακή Σχολή Γλυπτικής αποτελεί ένα από τα λαμπρότερα κεφάλαια της ελληνιστικής τέχνης, με έργα που εξακολουθούν μέχρι σήμερα να εμπνέουν και να εντυπωσιάζουν.

Μέσα από ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον εκπαιδευτικό πρόγραμμα, οι μαθητές του Καζουλλείου – 2ου ΓΕΛ Ρόδου προσεγγίζουν την ιστορία του τόπου τους, αναδεικνύοντας τη διαχρονική ακτινοβολία της αρχαίας Ρόδου.

Ειδικότερα, το Σχολείο αναφέρει τα εξής:

«Η αρχαία Ρόδος μέσα από τα μάτια των μαθητών: όταν η ιστορία συναντά τα σύγχρονα μέσα επικοινωνίας. Ένα εκπαιδευτικό πρόγραμμα του Καζουλλείου – 2ου ΓΕΛ Ρόδου. Υπεύθυνοι καθηγητές: Αθανασόπουλος Παναγιώτης, Κουντούρης Αναστάσιος.

Η αρχαία Ρόδος υπήρξε ένα από τα σημαντικότερα καλλιτεχνικά κέντρα του ελληνιστικού κόσμου. Από τον 3ο έως τον 1ο αιώνα π.Χ. αναπτύχθηκε στο νησί μια σπουδαία σχολή γλυπτικής, η οποία διακρίθηκε για τον δυναμισμό, τη θεατρικότητα και την έντονη έκφραση των συναισθημάτων. Οι Ρόδιοι γλύπτες κατόρθωσαν να αποδώσουν με μοναδικό τρόπο την κίνηση, την ένταση και το ανθρώπινο πάθος, επηρεάζοντας βαθιά την τέχνη της αρχαιότητας και της Αναγέννησης.

Κορυφαίο έργο της Ροδιακής Σχολής θεωρείται το σύμπλεγμα του Λαοκόοντα, έργο των Ροδίων γλυπτών Αγήσανδρου, Αθηνόδωρου και Πολύδωρου. Το μνημειώδες αυτό γλυπτό απεικονίζει τον Τρώα ιερέα Λαοκόοντα και τους γιους του τη στιγμή που παλεύουν με τα φίδια που έστειλαν οι θεοί, αποδίδοντας με συγκλονιστικό ρεαλισμό την αγωνία και τον πόνο. Αντίγραφό του βρίσκεται στο Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου, ενώ το πρωτότυπο εκτίθεται στην υπαίθρια γλυπτοθήκη του Belvedere, στο Βατικανό.

Στο ίδιο καλλιτεχνικό περιβάλλον εντάσσεται και ο περίφημος Φαρνέσιος Ταύρος, το μεγαλύτερο σωζόμενο γλυπτό σύμπλεγμα της αρχαιότητας, έργο των Ροδίων αδελφών Απολλωνίου και Ταυρίσκου. Η σύνθεσή του, που απεικονίζει το μαρτύριο της Δίρκης, εντυπωσιάζει για την πολυπλοκότητα και τη δραματική της ένταση και εκτίθεται στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Νάπολης.

Παράλληλα, η περίφημη Νίκη της Σαμοθράκης, αν και δεν είναι απολύτως βέβαιο ότι δημιουργήθηκε στη Ρόδο, εκφράζει ιδανικά τα χαρακτηριστικά της ελληνιστικής τέχνης που άνθησε και στο νησί: κίνηση, μεγαλοπρέπεια και αίσθηση θριάμβου. Πιθανώς είναι έργο του Πυθόκριτου (2ος αιώνας π.Χ.) και αποτελεί αφιέρωμα της Ρόδου μετά από μεγάλη ναυτική νίκη. Πρόσφατα, σχετικό καλλιτέχνημα τοποθετήθηκε στον κυκλικό κόμβο του αεροδρομίου του νησιού.

Τα έργα αυτά αποτελούν διαχρονικές μαρτυρίες της καλλιτεχνικής ακμής της Ρόδου και αναδεικνύουν τη συμβολή του νησιού στην παγκόσμια πολιτιστική κληρονομιά.

Ενδεικτική βιβλιογραφία

Παπαχριστοδούλου, Χ. 1994. Ιστορία της Ρόδου, από τους προϊστορικούς χρόνους έως την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου (1948). Αθήνα.

Μαχαίρα, Β. 2011. Ελληνιστικά γλυπτά της Ρόδου. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. Κέντρον Ερεύνης της Αρχαιότητος».