Αρετή Μεσαναγρενού: «Οι μελισσοκόμοι είμαστε μία ζωντανή γραμμή άμυνας…»

Rodiaki NewsRoom

«Η δραστηριότητά μας στα δάση χαρακτηρίζεται από σύνεση και αυστηρή πρόληψη αποδεικνύοντας στην πράξη ότι είμαστε μια ζωντανή γραμμή άμυνας» αναφέρει στη ΡΟΔΙΑΚΗ η πρόεδρος του Μελισσοκομικού Συνεταιρισμού Ρόδου Αρετή Μεσαναγρενού.

Η κ. Μεσαναγρενού, ως μελισσοκόμος, κλήθηκε να σχολιάσει την ανακοίνωση που εξέδωσε η Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος αναφορικά με περιστατικό στοχοποίησης μελισσοκόμου που κηρύχθηκε ένοχος για τη φωτιά στο άλσος Βεΐκου, πριν καν ανακριθεί, όπως αναφέρει.

Ειδικότερα, η ομοσπονδία επισήμανε ότι πριν καλά-καλά μπει το καλοκαίρι, ο κλάδος της μελισσοκομίας στοχοποιήθηκε και συκοφαντήθηκε, προσθέτοντας ότι σε πρόσφατη ανάρτηση με θέμα την πρόληψη των πυρκαγιών, στην επίσημη ιστοσελίδα της Πυροσβεστικής, υπήρχε σαφής παραπομπή σε μελισσοκόμο με το καπνιστήρι του, ως παράδειγμα κινδύνου πρόκλησης πυρκαγιάς! Μετά την κατακραυγή που ακολούθησε, η επίμαχη εικόνα κατέβηκε…

Όπως πλέον έγινε γνωστό, σύμφωνα με όσα αναφέρει η Ομοσπονδία Μελισσοκομικών Συλλόγων Ελλάδος, τα πράγματα έγιναν εντελώς αντίθετα από ότι έλεγαν οι τηλεοπτικοί «μάρτυρες» και ο κατηγορούμενος μελισσοκόμος, αθωώθηκε γιατί αποδείχθηκε ότι έφθασε στο χώρο αφού είχε εκδηλωθεί η φωτιά και συνέδραμε στην κατάσβεσή της. Έγινε επίσης γνωστό ότι ο ίδιος είχε καθαρίσει το χώρο του μελισσοκομείου από τα ξερά χόρτα, κάτι που ο Δήμος δεν είχε κάνει στον υπόλοιπο χώρο που εκδηλώθηκε η φωτιά.

Εν τέλει, ο κατηγορούμενος μελισσοκόμος που διαπομπεύτηκε, όχι μόνο δεν είχε καμία ευθύνη για τη φωτιά, αλλά με τις ενέργειές του συνέβαλε και στην πρόληψη και στην καταστολή της.

«Αυτό προσπαθούν να κάνουν συνολικά οι μελισσοκόμοι, διότι ζουν από τη φύση και έχουν συμφέρον να την προστατέψουν. Κάθε μελισσοκόμος, άλλωστε, ήταν και είναι ένας άμισθος δασοφύλακας που επιτηρεί και προστατεύει το δάσος από το οποίο αντλεί το εισόδημά του» τονίζεται στην ανακοίνωση.

Από την πλευρά της η κ. Μεσαναγρενού εξηγεί πως συμβάλουν οι μελισσοκόμοι στην προστασία της φύσης και του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο δραστηριοποιούνται αναφέροντας τα εξής:

«Οι μελισσοκόμοι με τη συνεχή παρουσία μας στα δάση αποτελούμε ουσιαστικό και αναγκαίο σύνδεσμο προστασίας τους. Τους καλοκαιρινούς μήνες βρισκόμαστε σε διαρκή επιφυλακή για ύποπτες κινήσεις στην ύπαιθρο και, πολλές φορές, επειδή ουσιαστικά ζούμε στα δάση, μπορούμε να εντοπίσουμε έγκαιρα τις εστίες πυρκαγιάς και να ενημερώσουμε άμεσα τις αρμόδιες υπηρεσίες. Γνωρίζοντας τους αγροτικούς δρόμους, τις αντιπυρικές ζώνες και τις δύσβατες περιοχές έχουμε τη δυνατότητα και τη γνώση να κατευθύνουμε γρήγορα τις υπηρεσίες πυρόσβεσης στα κρίσιμα σημεία.

Στη Ρόδο που πληγώθηκε από πυρκαγιές ήρθαμε αντιμέτωποι με απώλειες μελισσοσμηνών και σπουδαίας μελισσοκομικής χλωρίδας. Γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως χωρίς το δάσος δεν υφίσταται μελισσοκομία. Η δραστηριότητά μας στα δάση χαρακτηρίζεται από σύνεση και αυστηρή πρόληψη αποδεικνύοντας στην πράξη ότι είμαστε μια ζωντανή γραμμή άμυνας. Βρισκόμαστε -και θα βρισκόμαστε πάντα- σε διαρκή επικοινωνία με τις Μονάδες Πυρόσβεσης, συντονίζουμε τις ενέργειές μας και γνωρίζουμε τον σπουδαίο ρόλο ξεχωριστά, αλλά και αθροιστικά όλων μας για την αποτελεσματική ασπίδα προστασίας του νησιού μας».