Μια ιστορία θα σας πω για τον πρωταθλητή Άρη Αρχαγγέλου των 90s…

Τσαμπίκος Πατσάης

Για πρώτη φορά μετά από χρόνια, ο ποδοσφαιρικός Αρχάγγελος …ψιθυρίζει τη λέξη «πρωτάθλημα», πηγαίνοντας μια «βαλίτσα» αρκετά μακριά, σ’ ένα παρελθόν που όχι μόνο οι πιτσιρικάδες, αλλά και οι σημερινοί 30άρηδες, έχουν ακούσει μέσα από αφηγήσεις παλαιοτέρων.

Την 1η Ιουνίου οι διοικούντες τον Άρη επέλεξαν ν’ ανακοινώσουν την απόκτηση του Νίκου Ορφανίδη στη θέση του προπονητή με πρώτη προσθήκη στο ρόστερ τον αμυντικό Μάριο Τομόρι. Οι φήμες μάλιστα λένε πως η συνέχεια θα είναι ανάλογη και στον Αρχάγγελο θα «μετακομίσουν» παίκτες σημαντικής αξίας στο τοπικό ποδοσφαιρικό «χρηματιστήριο».

Με δεδομένο πως οι Διαγόρας, ΑΕΡΑ, Απόλλων Καλυθιών και Ιάλυσος αγωνίζονται στην Γ’ Εθνική, η Ρόδος είναι …αμφίβολη, ενώ άλλες ομάδες που αποτελούν παραδοσιακές δυνάμεις του τοπικού, δεν φαίνονται διατεθειμένες ν’ αναλωθούν σε μεγαλόπνοα σχέδια, ο καθείς μπορεί να υποθέσει πως οι Αρχαγγελίτες έχουν βάλει «πλώρη» για τον τίτλο.

Λαμβάνοντας υπόψη τα παραπάνω, υπάρχει μια βάση για συζήτηση και οι συγκρίσεις, έστω και πρώιμες, είναι αναπόφευκτες.

Τη μακρινή περίοδο 1992-93 ο Άρης πήρε το πρώτο του πρωτάθλημα στην Α’ Κατηγορία με πρόεδρο τον «εκρηκτικό» Κώστα Παπαοικονόμου και προπονητή τον Μιχάλη Δράκο.

Η συνέχεια ήταν μια χρονιά στη Δ’ Εθνική την επομένη αγωνιστική περίοδο, τη μοναδική που η ομάδα αγωνίστηκε με φουλ μαύρες εμφανίσεις, κι αυτό μάλλον έχουν να θυμούνται οι περισσότεροι…

Οι Αρχαγγελίτες συμμετείχαν στον 2ο από τους δώδεκα ομίλους και τερμάτισαν στην 11η θέση. Συνολικά αγωνίστηκαν δεκαέξι ομάδες και υποβιβάστηκαν οι οκτώ, παίρνοντας έτσι και οι «κιτρινόμαυροι» τον δρόμο για το τοπικό, ενώ ο Βαρβασιακός Χίου, για την ιστορία, είχε αναδειχθεί πρωταθλητής. Κάτι άλλο άξιο αναφοράς είναι το ότι στον όμιλο βρέθηκαν πέντε δωδεκανησιακές ομάδες. Οι Φοίβος, ΑΕ Κως και Διαγόρας σώθηκαν, ενώ μαζί με τον Άρη έπεσε και ο Καλυμνιακός.

Την περίοδο 1994-95 ο Άρης πήρε το πρωτάθλημα στην Α’ Κατηγορία, ξανά με επικεφαλής διοικητικά τον Κώστα Παπαοικονόμου και προπονητή τον Δημήτρη Πανουργιά.

Χαρακτηριστική ήταν τότε η όλη εκδήλωση βραδινές ώρες για την απονομή της κούπας στον Αρχάγγελο, στο ξερό γήπεδο, μετά τη λήξη του αγώνα με τον ΑΕΡΑ.

Στις εγκαταστάσεις εκείνη την περίοδο τοποθετήθηκαν προβολείς, κάτι… πολυτελές για την εποχή, αφού ακόμη και γήπεδα-έδρες επαγγελματικών ομάδων δεν διέθεταν φωτισμό στον αγωνιστικό χώρο.

Ο Άρης επέστρεψε στη Δ’ Εθνική με προπονητή τον εμβληματικό Παύλο Παπαϊωάννου, που μέχρι το 1993 αγωνιζόταν στην ΑΕΚ και την Α’ Εθνική, παίρνοντας ένα αστρονομικό για την κατηγορία ποσό, ώστε να καθίσει στον πάγκο των Αρχαγγελιτών.

Η πορεία τότε ήταν εξαιρετική με την 6η θέση στους δεκαοκτώ, ενώ ανάμεσα στους εννιά που υποβιβάστηκαν ήταν και η ΑΕ Κως, ο άλλος δωδεκανησιακός σύλλογος στον 1ο όμιλο. Τον τίτλο και την άνοδο είχε πάρει το Αιγάλεω.

Το 1996-97 ήταν επίσης κάτι ανεπανάληπτο με τη συμμετοχή του συλλόγου από τον Αρχάγγελο στον 2ο όμιλο, συμμετοχή δεκαεφτά ομάδων και μια 4η θέση με πρωταθλήτρια ομάδα το Κερατσίνι. Τότε ο Άρης ήταν… γυρολόγος σε ό,τι είχε να κάνει με τα παιχνίδια εντός, αφού είχαν ξεκινήσει οι εργασίες από τον Δήμο Αρχαγγέλου για την τοποθέτηση του χλοοτάπητα.

Μάλιστα δεν αντικαταστάθηκε ποτέ και παραμένει ως σήμερα σε μια καλή, για τα 29 χρόνια του, κατάσταση. Δήμαρχος Αρχαγγέλου τότε ήταν ο Λουκάς Κανάκης και το έργο είχε σε μεγάλο βαθμό αποπερατωθεί πια τον Μάρτιο του 1997. Τη «σκυτάλη» τότε πήρε από τον κοινοτάρχη Στέργο Λαμπριανό, ο οποίος είχε επίσης συμβάλλει τα μέγιστα για ν’ αλλάξει το γήπεδο μορφή προς το καλύτερο.

Το «κύκνειο άσμα» για τους «κιτρινόμαυρους» στις εθνικές κατηγορίες ήταν την επόμενη αγωνιστική περίοδο με την παρουσία τους στον 1ο όμιλο και τον υποβιβασμό, αφού τερμάτισαν 11οι σε δεκαεφτά ομάδες. Τότε επέστρεψαν στο τοπικό ο Καλυμνιακός και η ΑΕ Κως, αφού εκπροσώπησαν επίσης τα Δωδεκάνησα, ενώ το πρωτάθλημα πήρε ο Ατρόμητος Αθηνών.

Η συνέχεια για τον Άρη δεν ήταν η ανάλογη, σε ό,τι είχε να κάνει με το πρωτάθλημα, αφού η ομάδα πέρασε δύσκολα, ειδικά μετά την αποχώρηση του Κώστα Παπαοικονόμου, με υποβιβασμούς από την Α’ Κατηγορία το 1999, το 2001 και το 2008. Η άνοδος επετεύχθη τότε άμεσα, χωρίς να μείνει στη Β’ Κατηγορία δεύτερη χρονιά, ενώ η κατάκτηση Κυπέλλων το 2007 στην Κρεμαστή στον τελικό με τον Ιάλυσο και στο στάδιο «Διαγόρας» το 2012 απέναντι στην ΑΕ Δικαίου, διασκέδασαν κάπως τις… εντυπώσεις.

Και οι δύο παραπάνω αναμετρήσεις κρίθηκαν στην ψυχοφθόρο διαδικασία των πέναλτι με προέδρους τους Νίκο Φουτούλη και Νίκο Μαυριό αντιστοίχως. Στον πάγκο της ομάδας στην Κρεμαστή ήταν ο Γιώργος Γκάιδας και στη Ρόδο ο Στάθης Φαρμακίδης.

Πριν από εννιά χρόνια ο Άρης έφτασε πολύ κοντά σ’ ένα πρωτάθλημα στην Α’ Κατηγορία, ενώ έχασε στον τελικό Κυπέλλου στο Οικονομίδειο από τον Διαγόρα, έχοντας προπονητή, ξανά τον Στάθη Φαρμακίδη.

Οι δύο πρώτες μεταγραφικές κινήσεις, σίγουρα αποτελούν τροφή για σκέψη, αλλά, σε κάθε περίπτωση ο καθείς κρίνεται και χαρακτηρίζεται από τις επιλογές του, αφού το ποδόσφαιρο είναι αμείλικτο και αποδίδει δικαιοσύνη, έστω κι αργά…

*Στην κεντρική φωτογραφία, από αριστερά οι Μανώλης Μαυριός, Γιώργος Ράδος, Στέργος Παρδαλός και Γιώργος Αμύγδαλος την περίοδο 1992-93.