Ο Μιχάλης από την Κω που ταξιδεύει σε όλο τον κόσμο κι επιστρέφει στην Ελλάδα για να μοιράσει τις εμπειρίες του

Μιχάλης Μαστής

Αποτυπώνει με τον φακό του, τις εμπειρίες που συναντά, στις γειτονιές όλου του κόσμου. Σε χώρες αχανείς μα και με μικρή γεωγραφική έκταση. Έχει μονίμως «ανοικτές κεραίες» αναζητώντας οτιδήποτε νέο, αλλιώτικο, διαφορετικό.

Δηλώνει πως δεν είναι «τουρίστας», αλλά «ταξιδιώτης», εστιάζοντας στην αυθεντικότητα της εμπειρίας. Είναι ο Μιχάλης – Άγγελος Σαρηγιάννης, από την Κω, ο οποίος μίλησε στο Αθηναϊκό – Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων και μοιράστηκε απλόχερα τα ταξίδια ζωής του.

«Το 2019 ήμουν σε ηλικία μόλις 24 και τότε ξεκίνησα τα συγκεκριμένα αυτά ταξίδια - σημείωσε ο Μιχάλης Σαρηγιάννης. Τα οποία πάντα σχεδιάζω για πολύ καιρό. Όχι ως τουρίστας, αλλά περισσότερο ως ερευνητής – ταξιδιώτης, αναζητώντας πάντα την ποιότητα. Κάθε φορά που ολοκλήρωνα ένα ταξίδι κι επέστρεφα στη χώρα μας, το νησί μου την Κω, αμέσως την επόμενη μέρα, ξεκινούσα να σχεδιάζω το επόμενο. Τρόπος ζωής είναι πλέον για μένα.

Έχοντας την εμπειρία και της τεχνικής για φωτογραφία και βίντεο, τα ταξίδια αυτά, άνοιξαν ένα παράθυρο στον μεγάλο κόσμο: Αφού αποτύπωνα ότι μου κέντριζε το ενδιαφέρον, τα επεξεργαζόμουνα, τα ταξινομούσα και τα μοίρασα είτε ως φωτογραφικό υλικό είτε ως βίντεο, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό άρεσε πολύ στον κόσμο και το αγκάλιασε. Κι εμένα, μου έδωσε ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον να το συνεχίσω, να το τελειοποιήσω, να το εξελίξω.»

21 χώρες μέσα σε 7 χρόνια

Μέσα σε αυτό το χρονικό διάστημα των 7 ετών, επισκέφθηκε 21 συνολικά χώρες. Κάποιες και 2 ή τρεις φορές. Επέλεξε εκείνες που θεωρούνται ίσως μοναδικού ενδιαφέροντος: Κολομβία, Κροατία, Ελβετία, Πολωνία, Ισλανδία, Ουγγαρία, Αίγυπτος, Αιθιοπία, Βιετνάμ, Σιγκαπούρη, Ταϊλάνδη, Ινδονησία, Ινδία, Νότιο Αμερική, (Πουέρτο Ρίκο), Βραζιλία, Περού, Μεξικό και Τουρκία.

Απαντώντας στο ερώτημα για το ποια χώρα είναι εκείνη που τον εντυπωσίασε περισσότερο επισήμανε ότι είναι ανάμεσα στην Αιθιοπία με την Ινδία. « Ίσως γιατί οι χώρες αυτές, ήταν κάτι διαφορετικό σε αυτό που μέχρι τότε είχα δει και ήμερα. Στα δικά μου μάτια δηλαδή. Ειδικά η Ινδία, όταν πήγα στο Βαρανάσι και είδα να καίνε τους νεκρούς τους μπροστά μου. Με συγκλόνισε όλο αυτό, όπως και τον καθένα που θα το έβλεπε. Αυτόματα το συνέδεσα με τα δικά μας ήθη κι έθιμα στην Αρχαία Ελλάδα, σε πολλές περιοχές η καύση αντιστοιχούσε σε διαδικασία με συγκεκριμένο τελετουργικό για να βρει «ανάπαυση» το σώμα και να οδηγηθεί η ψυχή στον κόσμο των αθανάτων. Σε κάθε περίπτωση πάντως όλο αυτό ήταν συγκλονιστικό.

Σε όλα τα ταξίδια που σχεδιάζω και πραγματοποιώ, όπως όλος ο κόσμος, νομίζω ότι αυτό που αναζητούμε είναι το διαφορετικό και τη μοναδική ταυτότητα που έχει ο κάθε τόπος. Για παράδειγμα, η Αιθιοπία είχε μια ταυτότητα διαφορετική από όλες τις άλλες χώρες που επισκέφθηκα. Εικόνες τέτοιες, που με τη δική μου ματιά, του φωτογράφου δηλαδή ή του ταξιδιώτη καλύτερα, θα μπορούσα να αποτυπώσω και στον θεατή, για να δει κάτι μοναδικό που δεν έχει δει ποτέ του.

Δεν χρειάζονται πολλά χρήματα για τα ταξίδια. Χρειάζεται καλός προγραμματισμός.

Απαντώντας στην κλασική ερώτηση, αν κανείς για να κάνει τόσα πολλά ταξίδια σε τόσο μακρινούς προορισμούς χρειάζονται πολύ μεγάλα ποσά, ο ίδιος ξεκαθαρίζει ότι αυτό που χρειάζεται είναι να κάνει έναν πολύ καλό προγραμματισμό. Από το που θα πάει, που θα μείνει, πόσα θα ξοδέψει για τις μετακινήσεις και το φαγητό του ή την διασκέδασή του. Και όλα, γίνονται – σημειώνει χαρακτηριστικά.

Εννοείται ότι είναι και πολλές άλλες χώρες που δεν έχω ταξιδέψει ακόμα και θα ήθελα, αλλά δυστυχώς, το οικονομικό κομμάτι ξεφεύγει και θα με περιορίσει στα 2 έως 3 ταξίδια που κάνω κάθε χρόνο. Δεν σταματώ πάντως να σχεδιάζω και να ονειρεύομαι – καταλήγει ο ίδιος.

«Έχω ταξιδέψει και με γκρουπ και μόνος μου και με παρέα. Προτιμώ με φίλους ή προτιμώ να πηγαίνω σε έναν προορισμό ο οποίος έχω εκεί άτομο που θα με φιλοξενήσει, να γνωρίζει δηλαδή πολύ καλά και εκ των έσω τον τόπο του. Για παράδειγμα την τελευταία φορά που πήγα στην Βραζιλία Είχα γνωρίσει μία φίλη μου από εκεί και με φιλοξένησε και είδα μία άλλη πτυχή της Βραζιλία, την οποία δεν θα έβλεπα ποτέ, αν πήγαινα μόνος μου, ή με γκρουπ τουριστικό. Κι είναι πάρα πολύ σημαντικό αυτό: Να είμαστε δηλαδή ερευνητές σε έναν τόπο κι όχι απλά τουρίστες που θα διασκεδάσουμε μόνο με ότι βρούμε μπροστά μας και μετά θα επιστρέψουμε. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτό για το τι θα αποκομίσεις τελικά από κάθε ταξίδι.»

Οι φωτογραφίες που δεν τράβηξε ποτέ

Αν σου ζητούσα να ξεχωρίσεις ένα στιγμιότυπο – τον ρωτήσαμε- ένα περιστατικό από όλες αυτές τις χώρες, το οποίο σε σημάδεψε πέρα από την καύση των νεκρών στην Ινδία; Κάτι που δεν το περίμενες να το δεις και το οποίο εντυπωσίασε Ποιο θα ήταν αυτό και σε ποια χώρα;

«Είναι οι φωτογραφίες που δεν τράβηξα ποτέ. Για παράδειγμα, είμαι στο τρένο στην Ινδονησία και πηγαίνω στην Ανατολική Ινδονησία . Ταξιδεύοντας είδα μία μητέρα πιθανόν με τα παιδιά της να παίζουν σε ένα βούρκο, με λασπόνερο ήταν αυτό και να παίζουν και να κολυμπάνε και να είναι μες στη χαρά μέσα στην ευτυχία, μέσα στη γαλήνη. Δεν πρόλαβα να βγάλω τη φωτογραφική μου, δυστυχώς. Έχασα μια τόσο «δυνατή» στιγμή. Μοναδική θα έλεγα. Διδακτική για όλους μας. Σε όποια χώρα του πλανήτη και να ζει κανείς. Μια φωτογραφία που θα ισοδυναμούσε με 1.000 λέξεις , αλλά με ελάχιστες: Ότι δηλαδή για να είναι ευτυχισμένος κανείς, δεν χρειάζεται ούτε πλούτο, ούτε συνθήκες τέτοιες που εμείς σήμερα τις έχουμε ταυτίσει με το χρήμα. Μπορεί και μέσα στα λασπόνερα, να νιώθει αλλά κυρίως να είναι ευτυχισμένος.»

Η σπουδαιότητα των ταξιδιών για τον κάθε άνθρωπο

Τα ταξίδια – επισημαίνει ο Μιχάλης Σαρηγιάννης, δημιουργούν εκ των πραγμάτων θετικά συναισθήματα.

Αυτό που απαιτείται όμως, που είναι ίσως προϋπόθεση για όλους μας, αν θέλουμε να είμαστε ταξιδιώτες και όχι μόνο τουρίστες, είναι «να έχουμε τις κεραίες μας ανοιχτές». Να αναζητούμε τι υπάρχει πίσω από την εικόνα που βλέπουμε. Έχει μεγάλη σημασία, το πώς θα αξιοποιήσουμε τις εμπειρίες μας. Δεν σημαίνει ταξιδεύοντας κανείς γίνεται αυτομάτως και καλύτερος άνθρωπος ή χαρακτήρας. Τα ταξίδια δίνουν και το καλό και το κακό. Η τελική επιλογή όμως είναι στο δικό μας χέρι ή στο νου μας και το πώς αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα καλύτερα.

Και μπορεί να ταξιδεύω σε όλο τον κόσμο, αλλά βλέποντας και τις άλλες γειτονιές του κόσμου, λέω ότι η χώρα μου, το νησί μου, η Κως, είναι η βάση μου. Εκεί δηλαδή που ανήκει η καρδιά μου. Και με όλα αυτά που έχω δει κι έχω εξερευνήσει, θέλω να σημειώσω ότι ο τόπος μας είναι ο καλύτερος. Φθάνει να μη χάσουμε την ταυτότητά μας. Τα ήθη και τα έθιμά μας. Γι αυτά έρχονται τα εκατομμύρια των τουριστών στην Ελλάδα κάθε χρόνο. Όχι μόνο για τη θάλασσα, τον ήλιο ή το καλό φαγητό. Είναι και γι αυτά.

Αλλά κυρίως για την κουλτούρα, και τη μοναδική μας ταυτότητα. Γι αυτό θα πρέπει να τα διατηρήσουμε και να τα διαφυλάξουμε όσο μπορούμε καλύτερα.