Ρόδος: Μια κραυγή για τα αδέσποτα ζώα που χάνονται καθημερινά στην άσφαλτο

Rodiaki NewsRoom

Η καθημερινότητα στους δρόμους της Ρόδου κρύβει μια σκληρή πραγματικότητα που πολλοί επιλέγουν να αγνοούν. Δεκάδες αδέσποτα ζώα, κυρίως γάτες, χάνουν τη ζωή τους κάτω από τις ρόδες των αυτοκινήτων, συχνά χωρίς κανείς να σταματήσει για να βοηθήσει. Μια αναγνώστρια της εφημερίδας μας (το όνομα της είναι στη διάθεση της εφημερίδας μας), κάτοικος του νησιού και ενεργή εθελόντρια στη φροντίδα των αδέσποτων, αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή και να καταθέσει τη δική της μαρτυρία και πρόταση. Με αφορμή πρωτοβουλίες που εφαρμόζονται σε άλλες χώρες αλλά και στην Ελλάδα, ζητά άμεσα μέτρα για να προστατευθούν τα ζώα και να αποκατασταθεί μια στοιχειώδης εικόνα πολιτισμού στους δρόμους του νησιού. Ακολουθεί αυτούσια η επιστολή της.

Ειδικότερα:
"Αξιότιμε κ. Δήμαρχε, Αξιότιμοι κ.κ. Αντιδήμαρχοι, Αξιότιμες κυρίες και κύριοι εκπρόσωποι των Φιλοζωικών Οργανώσεων και των Μέσων Ενημέρωσης, 

Σας γράφω ως κάτοικος της Ρόδου, με την ελπίδα να ενώσουμε τις δυνάμεις μας για ένα πρόβλημα που πλήττει καθημερινά τον πολιτισμό, την ψυχή και την αισθητική του νησιού μας: τον χαμό εκατοντάδων αδέσποτων ζώων, κυρίως γατών, καθημερινά στην άσφαλτο.

Ενημερώθηκα για μια εξαιρετική πρωτοβουλία που εφαρμόζεται εδώ και χρόνια στην Ιαπωνία και πρόσφατα υιοθετήθηκε, με μεγάλη επιτυχία και από τον Δήμο Σαλαμίνας: την τοποθέτηση ειδικών προειδοποιητικών πινακίδων σε σημεία όπου συχνάζουν αδέσποτα, ώστε οι οδηγοί να μειώνουν ταχύτητα και να είναι πιο προσεκτικοί.

Η κατάσταση στη Ρόδο έχει φτάσει σε οριακό σημείο. Σε μια διαδρομή μόλις λίγων λεπτών με όχημα, είναι συνηθές να μετρήσει κανείς πολυάριθμα νεκρά ζώα. Το θέαμα είναι αποκρουστικό και η αδιαφορία των οδηγών που εγκαταλείπουν τραυματισμένα ζώα στην τύχη τους, αναδεικνύει μια σοβαρή κοινωνική έλλειψη παιδείας και σεβασμού προς τη ζωή.

Οι οδηγοί αναπτύσσουν υπερβολικές ταχύτητες, χτυπούν τα ζώα και στην πλειονότητά τους δεν σταματούν καν, αφήνοντάς τα να ξεψυχήσουν αβοήθητα. Αυτό που ακολουθεί είναι ακόμα πιο αποτρόπαιο: Τα άψυχα σώματα μένουν στην άσφαλτο για ημέρες ή και μήνες, βεβηλώνονται ξανά και ξανά από διερχόμενα οχήματα μέχρι να «λιώσουν» στο οδόστρωμα. Αυτή η πλήρης ασέβεια προς τη ζωή αλλά και τον θάνατο, είναι μια εικόνα σήψης που δεν μας αξίζει. Και είναι πραγματικά θλιβερό το βάρος της φροντίδας τους, να πέφτει σχεδόν αποκλειστικά στις πλάτες των εθελοντών του νησιού μας, οι οποίοι με προσωπικό κόστος, ελάχιστα μέσα και πληρώνοντας συχνά από την τσέπη τους, προσπαθούν να μαζέψουν τα συντρίμμια μιας ασυνείδητης κοινωνίας.

Μιλώ μέσα από την προσωπική μου εμπειρία, καθώς έχω βιώσει και η ίδια επανειλημμένα αυτή την οδυνηρή πραγματικότητα: Έχει χρειαστεί πολλές φορές να μεταφέρω σε κλινικές τραυματισμένα ζώα, που άλλοι εγκατέλειψαν αιμόφυρτα. Άλλες πάλι φορές, αναγκάζομαι να σταματήσω και να μαζέψω η ίδια άψυχα σώματα από τον δρόμο για να ταφούν με την αξιοπρέπεια που τους αρμόζει. Αυτή η φροντίδα θα έπρεπε να αποτελεί μέριμνα της οργανωμένης πολιτείας και όχι μόνο της ιδιωτικής ευαισθησίας.

Πέρα από το ηθικό κομμάτι, είναι και θέμα πολιτισμού και ψυχικής υγείας των πολιτών. Είδα με τα μάτια μου ένα παιδάκι, με τη σχολική του τσάντα στην πλάτη, να κάθεται στην άκρη του δρόμου, να τρέμει σοκαρισμένο και να κλαίει με λυγμούς πάνω από ένα χτυπημένο γατί. Ένιωσα τον πόνο του, γιατί έχω βρεθεί στην ίδια θέση. Πολλές φορές. Τι απάντηση δίνουμε σε αυτό το παιδί; Πώς του εξηγούμε ότι η κοινωνία μας επιτρέπει στους οδηγούς να τρέχουν ανεξέλεγκτα, να χτυπάνε μια ζωή και να μην σταματάνε για να δώσουν μια ευκαιρία;

Επιπλέον, έχοντας εργαστεί επί σειρά ετών στον τουρισμό, έχω γίνει επανειλημμένα αποδέκτης της έντονης ανησυχίας των επισκεπτών μας. Οι τουρίστες δεν σοκάρονται μόνο από το αποτρόπαιο θέαμα των νεκρών ζώων, αλλά εκφράζουν διαρκώς την αγωνία τους για την επιβίωση των αδέσποτων στο νησί. Παρατηρείται συχνά το φαινόμενο, οι επισκέπτες να αναλαμβάνουν οι ίδιοι τη φροντίδα τους, προσφέροντας τροφή και νερό, καθώς εντυπωσιάζονται από τον μεγάλο πληθυσμό των απροστάτευτων ζώων. Αυτή η εικόνα, όπου ο επισκέπτης νιώθει την ανάγκη να παρέμβει για να καλύψει βασικές ανάγκες των ζώων του τόπου μας, εκθέτει το νησί μας, μετατρέποντας μια ευχάριστη διαμονή σε μια εμπειρία θλίψης και προβληματισμού.

Η γάτα δεν είναι απλώς ένα αδέσποτο ζώο - είναι το ζωντανό σύμβολο των ελληνικών νησιών και της Ρόδου μας. Είναι η εικόνα που παίρνουν μαζί τους οι εκατομμύρια επισκέπτες στις φωτογραφίες και τις αναμνήσεις τους. Όταν επιτρέπουμε αυτές οι εικόνες να καταλήγουν διαμελισμένες στην άσφαλτο, προσβάλλουμε την ίδια την ταυτότητα και τη φιλοξενία του τόπου μας.

Φυσικά, οι πινακίδες είναι ένα μόνο βήμα. Χρειάζεται μια συνολική στρατηγική που να περιλαμβάνει:

• Εντατικά προγράμματα στειρώσεων και υιοθεσιών.
• Εξασφάλιση λειτουργίας εφημερευόντων κτηνιατρείων για την άμεση περίθαλψη επειγόντων περιστατικών σε 24ωρη βάση.
• Ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών για την υποχρέωση παροχής βοήθειας σε χτυπημένο ζώο.
• Αυστηροποίηση των ελέγχων και επιβολή των προβλεπόμενων ποινών στους οδηγούς που εγκαταλείπουν τραυματισμένα ζώα. Η αδιαφορία αυτή εκτός από απάνθρωπη, είναι και παράνομη, και πρέπει να αντιμετωπίζεται με τη δέουσα αυστηρότητα από τις αρχές (βάσει του νόμου 4830/2021).

Ο σεβασμός προς τον τόπο μας αποδεικνύεται από τον σεβασμό προς όλα τα έμβια όντα.
Σας καλώ να εξετάσετε την τοποθέτηση αυτών των πινακίδων ως μια άμεση, οικονομική και ουσιαστική κίνηση που θα σώσει ζωές και θα αναβαθμίσει την εικόνα του νησιού μας.

Παραμένω στη διάθεσή σας για οποιαδήποτε πληροφορία ή περαιτέρω συζήτηση επί του θέματος".