Γιώργος Ζαχαριάδης: «Το βιβλίο του Μιχάλη Μαυρίκου είναι μια πολύτιμη πηγή τοπικών γνώσεων»

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιώργος Ζαχαριάδης
Δημοσιογράφος

Το βιβλίο του Μιχάλη Β. Μαυρίκου «Περγαμόντα και πελτέδες» δεν είναι απλά μια βιογραφία ή ένα ιστορικό αφήγημα, αλλά είναι και μια πρωτόγνωρη εγκυκλοπαίδεια όπου γίνεται όχι μόνο αναφορά διαφόρων λέξεων από τη ντοπιολαλιά, αλλά και η ανάλογη ανάλυση. Και για το λόγο αυτό το βιβλίο γίνεται πιο πολύτιμο, ενδιαφέρον και μοναδικό.

Ο Μιχάλης Β. Μαυρίκος έγραψε μια σειρά από αληθινές ιστορίες, κυρίως για τη Λίνδο, που είναι ο αγαπημένος τόπος της καταγωγής του. Νομίζω ότι κανένας άλλος δεν θα μπορούσε να κάνει αυτό που έκανε ο συγγραφέας. Δούλεψε πολλά χρόνια, συγκέντρωσε στοιχεία και σπάνιο φωτογραφικό υλικό και παρουσίασε αυτό το αριστούργημα που θα μείνει στην ιστορία και σαν απόκτημα για τις επόμενες γενιές.

Υπάρχουν πρόσωπα και γεγονότα άγνωστα στο ευρύ κοινό. Και ο Μιχάλης, με τις γνώσεις που έχει και το ενδιαφέρον που τον διακατέχει για την ιστορία, θέλησε – και τα κατάφερε – να τα αναδείξει και να συμβάλει στην καταγραφή τους.

Διαβάζοντας τις σελίδες του, ο αναγνώστης αποκαλύπτει απίστευτα γεγονότα που αφορούν τους Λινδιακούς της ξενιτιάς, τη ζωή τους, τη δράση τους, αλλά και τα κατορθώματά τους. Μέχρι και στο μακρινό Βιετνάμ βρίσκει Λινδιακούς με τους απογόνους τους να ζουν σήμερα στη Ρόδο! Δεν υπάρχει χώρα στον κόσμο που να μην έχει ζήσει και προκόψει άνθρωπος με καταγωγή από τον ιστορικό τόπο της Ρόδου.

Ακόμη γράφει και για τον Λινδιακό Βασίλη Αγαπητό, που όντας κρατούμενος στο Νταχάου κυκλοφορούσε χειρόγραφη εφημερίδα με τον τίτλο «Η Ελευθέρα Δωδεκάνησος». Χρησιμοποιεί μια γλώσσα γλαφυρή και μοναδική. Πρέπει κανείς, για να χρησιμοποιεί αυτή τη γλώσσα, να έχει και τις ανάλογες γνώσεις που δεν τις σπουδάζεις, αλλά κυρίως τις ζεις μέσα στην καθημερινότητα και τις συναναστροφές με ανθρώπους κάθε ηλικίας, θρησκευτικού δόγματος, ακόμη και με λέξεις από τα απομεινάρια των κατακτητών.

Μπορεί ο Μιχάλης, π.χ., να «παντρέψει» σε μια φράση λέξεις από την τοπική διάλεκτο, κάποια ιταλική που έμεινε (και χρησιμοποιείται ακόμη) από την κατοχική περίοδο, κάποια τούρκικη με τη σημερινή καθομιλουμένη. Και το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό και μοναδικό, που μόνο ένας γλωσσοπλάστης σαν τον συγγραφέα μπορεί να πετύχει.

Από το βιβλίο του Μιχάλη Β. Μαυρίκου παρελαύνει όλη σχεδόν η προπολεμική Λίνδος και όχι μόνο. Όλα τα σόγια με τα παρατσούκλια και τα καμώματά τους, γραφικοί τύποι, αλλά και όλοι οι σπουδαίοι επιστήμονες, επιχειρηματίες και διανοούμενοι που άφησαν το αποτύπωμά τους στο ιστορικό χωριό, αλλά και στο εξωτερικό όπου διέπρεψαν. Και αυτό είναι ανεπανάληπτο για τα τοπικά δεδομένα.

Το βιβλίο δεν είναι μόνο ένα κλασικό αφήγημα. Είναι και μια εγκυκλοπαίδεια για τοπωνύμια και για το «γλωσσάρι ροδιακών ιδιωμάτων», όπως το ονομάζει. Η εργασία αυτή στο βιβλίο έρχεται σαν συμπλήρωμα, κυρίως των βιβλίων του Χριστόδουλου Παπαχριστοδούλου.

Στο «γλωσσάρι» ο αναγνώστης θα βρει την ερμηνεία όλων των γνωστών (και άγνωστων) λέξεων που πλουτίζουν την καθημερινότητά μας. Πρόκειται για ένα χρήσιμο εργαλείο για αυτούς που ασχολούνται με τη γλωσσολογία.

Η παρουσίαση του βιβλίου σε αίθουσα του Πανεπιστημίου Αιγαίου ξεπέρασε κάθε ανάλογη εκδήλωση, όχι μόνο από τον αριθμό αυτών που παραβρέθηκαν, αλλά και για τον τρόπο που οι τρεις παρουσιαστές (Κώστας Ε. Σκανδαλίδης, Λουίζα Χριστοδουλίδη, Σπύρος Συρόπουλος), όπως ο πανεπιστημιακός Σωτήρης Ντάλης και ο Μανώλης Μακρής, χρωμάτισαν με πινελιές τα «Περγαμόντα και πελτέδες» και πρόσφεραν μια θαυμάσια εικόνα για το λογοτεχνικό και ιστορικό κομψοτέχνημα του Μιχάλη Β. Μαυρίκου.

Ένα βιβλίο σαν του Μιχάλη (αφιερωμένο στη μνήμη της μητέρας του). Οι «χορηγοί» για την έκδοσή του ήταν η σύζυγός του Ελευθερία, ο γιος του Βασίλης, ο αδελφός του Δημήτρης και πολλοί φίλοι που πρόθυμα έσπευσαν να προσφέρουν κάθε πληροφορία για να χτιστεί αυτό το ιστορικό οικοδόμημα για τη Λίνδο, τη Ρόδο, τη Δωδεκάνησο και την Ελλάδα.

Αγαπημένε φίλε μου Μιχάλη, και εις άλλα με υγεία!