Καστελλόριζο: Το ζήτημα επιδόματος στέγασης φέρνουν στο προσκήνιο οι εκπαιδευτικοί

Rodiaki NewsRoom

Στο ακριτικό Καστελλόριζο, οι εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης φέρνουν στο προσκήνιο ένα ζήτημα που αγγίζει συνολικά τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου στις απομακρυσμένες περιοχές της χώρας. Με δημόσια παρέμβασή τους, καταγγέλλουν την απόφαση του δήμου Μεγίστης να απορρίψει το αίτημά τους για χορήγηση μηνιαίου επιδόματος στέγασης και σίτισης, περιγράφοντας τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όσοι υπηρετούν στο νησί.

Όπως επισημαίνουν, οι χαμηλές αποδοχές, το αυξημένο κόστος ζωής και τα υψηλά ενοίκια –ιδίως σε τουριστικές περιοχές– δημιουργούν ένα ασφυκτικό πλαίσιο για τους εκπαιδευτικούς που καλούνται να εργαστούν μακριά από τον τόπο κατοικίας και τις οικογένειές τους. Η αρνητική απάντηση της δημοτικής αρχής, μετά από μήνες αναμονής, αναδεικνύει για ακόμη μία φορά το διαχρονικό πρόβλημα στήριξης των εκπαιδευτικών στις ακριτικές περιοχές και ανοίγει εκ νέου τη συζήτηση για την ανάγκη ουσιαστικών μέτρων ενίσχυσης.

Ειδικότερα οι εκπαιδευτικοί αναφέρουν τα εξής:

«Οι εκπαιδευτικοί Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Καστελλορίζου καταγγέλλουμε την απόφαση του δήμου Μεγίστης, ο οποίος απέρριψε το σχετικό μας αίτημα για καταβολή μηνιαίου οικονομικού επιδόματος, κάτι που συμβαίνει σε αρκετούς δήμους της χώρας μας.

Είναι αυταπόδεικτο ότι ο μισθός του νεοδιόριστου εκπαιδευτικού κυμαίνεται στα 795,4 ευρώ. Ο μισθός ενός εκπαιδευτικού με περισσότερα χρόνια υπηρεσίας και με κατοχή μεταπτυχιακού ή/και διδακτορικού διπλώματος, καθώς και με το επίδομα παραμεθορίου (66 ευρώ καθαρό ποσό), μετά βίας ξεπερνά τα 1000 ευρώ. Από την άλλη πλευρά, τα δώρα Χριστουγέννων και Πάσχα έχουν καταργηθεί στο Δημόσιο από την περίοδο των μνημονίων και, παρά τους συνεχείς αγώνες, απεργίες και πιέσεις, δεν έχουν ακόμη επιστραφεί. Ταυτόχρονα, οι εκπαιδευτικοί καλούμαστε να υπηρετήσουμε κάθε χρόνο (ως μόνιμοι και ως αναπληρωτές) σε σχολεία μακριά από το σπίτι μας, μακριά από τις οικογένειες και τα αγαπημένα μας πρόσωπα, χωρίς καμία κρατική μέριμνα.

Τον τελευταίο καιρό, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ως σημαντική βοήθεια δύο επιπλέον ενοίκια για τους εκπαιδευτικούς που εργάζονται σε απομακρυσμένες περιοχές. Απαραίτητη προϋπόθεση για να λάβει ένας εκπαιδευτικός το επίδομα είναι ο ιδιοκτήτης να επιθυμεί να καταθέσει συμβόλαιο. Και στην περίπτωση που βρεθεί, θα πρέπει να δεχτεί να αναγράφεται στο συμβόλαιο το κανονικό ποσό του ενοικίου και όχι κάτι “συμβολικό”, ώστε να λάβει ο εκπαιδευτικός το «ένα επιπλέον ενοίκιο πίσω» που υποσχέθηκε η κυβέρνηση. Και τέλος, ο ίδιος ιδιοκτήτης θα πρέπει να μη θέλει να διώξει από την κατοικία του τον εκπαιδευτικό με την έναρξη της τουριστικής περιόδου – γεγονός που αποτελεί τεράστιο πρόβλημα για εκπαιδευτικούς που εργάζονται σε περιοχές με μεγάλη τουριστική σεζόν, καθώς όλοι οι εκπαιδευτικοί γνωρίζουμε ότι σε πολλές περιοχές της χώρας (και ιδιαιτέρως σε τουριστικές) συμβαίνει κατά κανόνα.

Έχοντας μπροστά μας οι εκπαιδευτικοί τη διαχρονικά ανάλγητη στάση των κυβερνήσεων, τα τελευταία χρόνια οι εκπαιδευτικοί έχουμε στραφεί και στους δήμους, στους οποίους η σχετική νομοθεσία (νόμος 4483/2017, άρθρο 32) δίνει τη δυνατότητα να παρέχουν κάποιο ειδικό βοήθημα στέγασης και στους εκπαιδευτικούς. Ιδιαιτέρως στις λεγόμενες τουριστικές περιοχές, το πρόβλημα που παρουσιάζεται είναι ακόμη πιο έντονο, αφού μόνο για το ενοίκιο μπορεί κανείς να χρειαστεί την καταβολή του μισού μισθού. Επιπροσθέτως, σε πολλά νησιά, ειδικά στα πιο απομακρυσμένα, το συνολικό κόστος ζωής είναι ιδιαιτέρως υψηλό.

Για όλους τους παραπάνω λόγους, κι εμείς, οι εκπαιδευτικοί του Καστελλορίζου, απευθυνθήκαμε στον δήμο Μεγίστης και ζητήσαμε να μας καταβληθεί ένα μηνιαίο επίδομα στέγασης/σίτισης, το οποίο θα διευκόλυνε τη διαμονή μας στο νησί. Στην πρώτη μας συνάντηση, ο δήμος Μεγίστης, συναισθανόμενος την κατάσταση του κλάδου μας, έδειξε πρόθυμος να ανταποκριθεί θετικά στην καταβολή ενός επιδόματος στήριξης. Ο μόνος προβληματισμός ήταν το ενδεχόμενο να ζητήσουν αντίστοιχο επίδομα και άλλοι κλάδοι του Δημοσίου που υπηρετούν στο νησί. Βέβαια, ως προς το επιχείρημα αυτό (σχετικά με την ενδεχόμενη και υποθετική αντίδραση των δημοσίων υπαλλήλων του νησιού περί απαίτησης καταβολής επιδόματος και στους ίδιους), θα θέλαμε να επισημάνουμε το γεγονός (μιλώντας πάντοτε εξ ονόματος ημών και του κλάδου μας) ότι δεν χαίρουμε απολαβής κανενός είδους επιδόματος και χρηματικού προνομίου (πέραν των 66 ευρώ των υπηρετούντων σε παραμεθόριες περιοχές). Επομένως, δεν τίθεται ζήτημα άνισης μεταχείρισης μεταξύ των υπαλλήλων. Άλλωστε, είμαστε εκ βάθρων αντίθετοι στην όποια προσπάθεια ενεργοποίησης συμπεριφορών κοινωνικού αυτοματισμού που θα οδηγούσαν σε οποιαδήποτε αντιπαράθεση με εργαζομένους άλλων κλάδων.

Μετά από τέσσερις μήνες αναμονής, λάβαμε απαντητική επιστολή από τον δήμο Μεγίστης, η οποία και επισυνάπτεται.

Είναι ιδιαιτέρως λυπηρό για όλους μας να απαξιώνεται η προσφορά μας στο νησί. Κάθε χρόνο, εκτός από τις δυσκολίες που συναντάμε, συναντάμε και υπέροχα παιδιά, μαθητές και μαθήτριες που ομορφαίνουν την καθημερινότητά μας και μας γεμίζουν με χαρά, αγάπη και ζήλο να συνεχίσουμε. Κι εμείς, με τη σειρά μας, κάθε χρόνο δίνουμε τον καλύτερό μας εαυτό, δενόμαστε μαζί τους και κάθε φορά, όταν έρθει η ώρα να αποχωρήσουμε, αισθανόμαστε ότι αφήνουμε πίσω μας ένα κομμάτι του εαυτού μας.

Είναι, λοιπόν, πολύ στενάχωρο η κυβέρνηση να μην αναγνωρίζει όλα τα παραπάνω. Και είναι ακόμη πιο στενάχωρο οι δημοτικές αρχές, που υποτίθεται ότι εκπροσωπούν αμεσότερα τη βούληση των τοπικών κοινωνιών, να μας αντιμετωπίζουν με τόση απαξίωση.

Με εκτίμηση
Οι εκπαιδευτικοί του Καστελλορίζου»