Ηλίας Καραβόλιας: Η «χώρα» που θέλει ο πλανητάρχης

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Ηλίας Καραβόλιας

Υπάρχει ένα «έδαφος», μια σχεδόν «ανεξάρτητη χώρα» που αποτελεί διακαή πόθο για τον πλανητάρχη. Πρόκειται για την επικράτεια με τις μεγαλύτερες σε αφθονία πρώτες ύλες, τα πολυτιμότερα «ορυκτά» και σπάνιες γαίες που υπάρχουν στο γεωοικονομικό και γεωπολιτικό σύμπαν.

Μιλάμε για την «μέγα-μηχανή» του διεθνούς οικονομικού συστήματος, αμερικανικής μεν «εθνικότητας», με ιδιοκτήτες της όμως όχι μόνο το αμερικανικό δημόσιο αλλά και τον ίδιο τον αμερικανικό τραπεζικό καπιταλισμό.

Ο Τραμπ λοιπόν – που επιδίδεται σε απαγωγές προέδρων έναντι πετρελαίων ή σε απειλές για στρατιωτικές επεμβάσεις, δήθεν για να φέρει δημοκρατία – έχει έναν μεγάλο στόχο ώστε να εξασφαλίσει την απόλυτη κυριαρχία του (στο όποιο μέλλον του μένει): να πάρει τον έλεγχο της Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας (FED), τον μεγάλο εκτυπωτή δηλαδή, που κατέχει το μοναδικό εκδοτικό προνόμιο της κυκλοφορίας δολαρίων.

Οι λόγοι πολλοί, αν και πιστεύουμε ότι ίσως και να είναι καθαρά εθνικοί (δηλαδή υπέρ των ΗΠΑ), αλλά ας το ξανασκεφτούμε διαβάζοντας τα πιο κάτω.

Ο κυρίως λόγος φυσικά, εάν καταργήσει την ανεξαρτησία της FED (βλ. https://www.efsyn.gr/oikonomia/diethnis-oikonomia/497204/metopiki-tramp-me-ti-fed), είναι να ελέγχει τα επιτόκια, δηλαδή το κόστος έκδοσης και κυκλοφορίας του δολαρίου – με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για το αμερικανικό δημόσιο χρέος (κρατικά ομόλογα).

Αλλά, με ό,τι αυτό συνεπάγεται πλέον και για τα δικά του οικογενειακά νέα νομίσματα, μια μορφή stablecoins με το όνομά του πάνω. Τα τελευταία είναι κάτι σαν γέφυρα μεταξύ των κρυπτονομισμάτων και του παραδοσιακού χρήματος, ενώ διατηρούν σταθερή αξία (συνήθως συνδεδεμένα (pegged) 1:1) με ένα σταθερό περιουσιακό στοιχείο συνδεμένο με το δολάριο.

Τα Trump stablecoins είναι – εσκεμμένα – πλήρως συνδεδεμένα με τα t-bills (Treasury Bills), βραχυπρόθεσμα κρατικά ομόλογα των ΗΠΑ (ασφαλή) στα οποία οι εκδότες stablecoins (π.χ. η οικογένεια Τραμπ και ο περίγυρός τους) επενδύουν μαζικά τα αποθεματικά τους, για να δείχνουν υψηλή ασφάλεια αντικρίσματος (νομισματική βάση).

Αλλά και για κάτι άλλο: μέσω κυρίως της μεταβολής επιτοκίων της FED, η συσχέτιση t-bills και stablecoins, κυρίως η διακύμανση της με τις μεταβολές τιμών ομολόγων, επιτρέπει ταυτόχρονα γρήγορες συναλλαγές με όρια κέρδους/ζημίας, φυσικά και hedging (αντιστάθμιση κινδύνου).

Κάτι που εκτός από κέρδη στους κατόχους τους (σημ.: γι' αυτό εκτοξεύτηκε η περιουσία των Τραμπ) συμβάλλει και στην αποκλιμάκωση της καμπύλης του δημοσίου χρέους (μακροπρόθεσμα κρατικά αμερικανικά ομόλογα) αλλά και στη διαχείριση του όποιου πληθωρισμού γεννάει η υπερβάλλουσα ζήτηση.

Εάν μπερδευτήκατε, να το πούμε απλά: ο Τραμπ θέλει τον εκτυπωτή και το μελάνι του δολαρίου, μεταξύ άλλων, και για να ελέγχει τα t-bills ως προς το κόστος και τις τιμές τους στην αγορά, και έτσι να δείχνει ότι μπορεί να μειώσει το αμερικανικό χρέος, δηλαδή να κρατήσει ψηλά στις διεθνείς αγορές το δολάριο και την αξία των κρατικών ομολόγων που έχουν φορτώσει οι Αμερικανοί στον πλανήτη.

Τεχνικά, όλο αυτό είναι σχεδόν ασύμβατο και αδύνατο. Θεωρητικά (εκεί ποντάρει ο Τραμπ) στέκει. Νομικά, είναι αδιανόητο να συμβεί με βάση τους θεσμούς και το δίκαιο που ρυθμίζει την έκδοση και κυκλοφορία του δολαρίου.

Αλλά με τον άνθρωπο αυτό, που κάθε ενέργειά του δεν προεξοφλείται ως απίθανη, μπορεί το αδύνατο να μοιάζει εφικτό (έστω για λίγο, στις αγορές π.χ. και στις οικονομίες γενικότερα, με ό,τι αυτό συνεπάγεται)…