Ηλίας Καραβόλιας: Η απροετοίμαστη υποταγή και η ικεσία

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Ηλίας Καραβόλιας

Δεν είναι υποχώρηση ή υποταγή. Ούτε «διαπραγματευτική ικεσία» μήπως αποκομιστεί ελάχιστο, έστω, όφελος παραχώρησης από τον ισχυρό στον αδύναμο. Ούτε είναι απλά ο ευτελισμός της ευρωπαϊκής μεγάλης χώρας στον πλανητάρχη.

Αναφέρομαι στον δημόσιο ευτελισμό του Μακρόν από τον Τραμπ για τη συνομιλία τους σχετικά με δασμούς σε φάρμακα και κρασιά (πηγή).

Είναι κάτι άλλο: η έλλειψη προνοητικότητας και εμπροσθοβαρούς διπλωματίας μέσω συνεννόησης των πολλών απέναντι στον ένα και ισχυρό. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με απλή προβολή της ηγεμονίας Τραμπ, που εξευτελίζει δημόσια τον Γάλλο πρόεδρο. Έχουμε με δημόσια διακωμώδηση του γεγονότος ότι «είμαι κυρίαρχος, εσείς δεν υπάρχετε». Και στο «εσείς» δεν βάζει μόνο την Ευρώπη ο Τραμπ, σημειώστε το.

Η έλλειψη συλλογικής κουλτούρας και ενιαίων πολιτικών και κυρίως κοινωνικών συμφερόντων (όπως είναι το θέμα των φαρμάκων για τους πληθυσμούς) είναι μια από τις γάγγραινες της ηπείρου μας. Ερχότανε ο Τραμπ. Τον βλέπανε. Και ερχότανε μαζί του η αυτοκρατορική επιβολή ηγεμονίας: οικονομικής, μιλιταριστικής, διαπραγματευτικής.

Και τι έκαναν οι υπόλοιποι δυτικοί ηγέτες; Πίστεψαν ότι πίσω από το κήρυγμα του εθνικού απομονωτισμού των ΗΠΑ δεν θα ξεσπούσαν πόλεμοι κάθε μορφής (εμπορικοί, στρατιωτικοί, νομισματικοί);

Τι νόμιζαν, ότι η Αμερική είναι ηγεμονία που ορίζει στόχους με απώτερο σκοπό την παγκόσμια ισορροπία και τη διεθνή σταθερότητα; Ποτέ έγινε αυτό ιστορικά, αναρωτιέμαι, χωρίς Τραμπ, για να μην γίνει με τον πλέον φανατικό σε αυτά;

Η κλάψα του Μακρόν, η ικεσία της Γαλλίας στον πλανητάρχη, είναι το παράδειγμα της ανικανότητας των κυβερνήσεων στην Ευρώπη (αλλά και αλλού στον πλανήτη προφανώς) να διαβάσουν τον καπιταλισμό πίσω από την ηγεμονία της Αμερικής. Ή μάλλον να ερμηνεύσουν τον αμερικανικό καπιταλισμό συγκριτικά με τον δικό μας ή των άλλων ηπείρων.

Ο Τραμπ κοροϊδεύει και εκθέτει ώστε να δείξει όχι μόνο την ισχύ του, αλλά και την ανίσχυρη επικοινωνία και συνεννόηση στην Ευρώπη. Ξεφτιλίζει τον πρόεδρο της Γαλλίας σε θέμα δημόσιας υγείας (φάρμακα), εκβιάζοντας τον γαλλικό εξαγωγικό καπιταλισμό των αγαθών που αφορούν το τραπέζι κάθε σπιτιού (κρασιά).

Ο dealer δηλαδή των «ειρηνικών πολέμων» εκθέτει δημόσια έναν Ευρωπαίο ηγέτη, θυμίζοντας στον πλανήτη ότι οι δασμοί δήθεν εξισορροπούν την χρησιμότητα του αγαθού «φάρμακο» με το κέρδος του πολυτελούς αγαθού «σαμπάνια».

Εκβιασμός εμπορικός, επειδή η απέναντι πλευρά δεν είχε ετοιμάσει ισχυρή αντιπρόταση, επειδή οι Ευρωπαίοι φαρμακοβιομήχανοι και οι Ευρωπαίοι βιομήχανοι γενικότερα δεν ενώθηκαν ποτέ με οικονομική διπλωματία ώστε να αναχαιτίσουν πιθανούς εμπορικούς πολέμους από ΗΠΑ, από Ρωσία (βλ. φυσικό αέριο), από Κίνα (βλ. ηλεκτροκίνηση). Το ανάποδο έκαναν: τα υιοθετούσαν ως δήθεν φθηνή μοναδική λύση (όπως τώρα με τον αμερικανικό LNG).

Ο πλανήτης είναι αγορά για πολλούς, αλλά το δολάριο ανεβοκατεβάζει τα κέρδη όλων. Και απορεί κανείς: δεν το ήξεραν αυτό, και δεν περίμεναν ότι αυτό θα έκανε ο επικίνδυνος εκβιαστής, αντιπρόσωπος του προνομιακού νομίσματος, για να μην σκάσει στα χέρια του το χρέος της Αμερικής στον πλανήτη;

Κεντρική φώτο: Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ/ (Yoan Valat, Pool photo via AP)