Συγκίνηση και μνήμες στην εκδήλωση του 4ου Γενικού Λυκείου Ρόδου για την επέτειο του Πολυτεχνείου

Ελευθερία Πελλού

Με έντονη συγκίνηση και σε κλίμα συναισθηματικής φόρτισης, πραγματοποιήθηκε χθες στο 4ο Γενικό Λύκειο Ρόδου εκδήλωση για τα 52 χρόνια από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, παρουσία τριών ανθρώπων που έζησαν όλα εκείνα τα γεγονότα αντίστασης της σύγχρονης ιστορίας μας.

Πρόκειται για την κα Τόνια Μοροπούλου, ομότιμη καθηγήτρια του ΕΜΠ, τότε εκφωνήτρια του παράνομου ραδιοφωνικού σταθμού των φοιτητών, τον κ. Στέλιο Κούτρη, συνταξιούχο πολιτικό μηχανικό και τότε φοιτητή του ΕΜΠ, και τον κ. Μηνά Μηναΐδη, απόφοιτο της Φαρμακευτικής Σχολής, επίσης τότε φοιτητή. Και οι τρεις ομιλητές, όπως παραδέχτηκαν μιλώντας στα παιδιά, αποφοίτησαν από το Βενετόκλειο Γυμνάσιο Ρόδου και συνέχισαν να κάνουν παρέα ως φοιτητές στην Αθήνα, όπου ήταν οι σχολές τους.

Ο κ. Στέλιος Κούτρης, από τον Μονόλιθο της Ρόδου, μετέφερε τις προσωπικές του μνήμες από τις ημέρες της κατάληψης και των συγκρούσεων στους δρόμους της Αθήνας.

Ο κ. Μηνάς Μηναΐδης, αυτόπτης και εκείνος μάρτυρας των γεγονότων του 1973, μίλησε για το κλίμα φόβου αλλά και αποφασιστικότητας που επικρατούσε εκείνες τις ώρες και περιέγραψε με σεμνότητα —«για να μάθουν τα νέα παιδιά»— όλες εκείνες τις στιγμές που βίωσε για να φθάσει με ασφάλεια από το Πολυτεχνείο, όπου βρίσκονταν όλη τη νύχτα της 17ης Νοέμβρη 1973 μαζί με τους συμφοιτητές του, στο σπίτι του φίλου του Στέλιου Κούτρη.

Η κα Τόνια Μοροπούλου, σε δηλώσεις της στη «Ροδιακή», υπογράμμισε πως η 17η Νοεμβρίου «είναι μια μέρα που για να την τιμήσουμε πρέπει να βρεθούμε με τους νέους», εξηγώντας ότι επέστρεψε στη γενέτειρά της για να μιλήσει με τους μαθητές του σχολείου. Περιγράφοντας τα γεγονότα του 1973, ανέφερε πως τα συνθήματα «Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία» και «Λαέ, λαέ, ή τώρα ή ποτέ» συμπύκνωναν το αίτημα μιας ολόκληρης γενιάς να πάρει τη ζωή της στα χέρια της.

Η ίδια θυμήθηκε τη δραματική στιγμή που οι φοιτητές έλεγαν από τον πομπό το μήνυμα «ελληνικέ λαέ, σου λέμε την αλήθεια, μας σκοτώνουν», καλώντας τον κόσμο να κατέβει στους δρόμους για να τους προστατεύσει.

«Και ο κόσμος της Αθήνας κατέβηκε στους δρόμους», είπε η κα Μοροπούλου, προσθέτοντας: «Είναι λοιπόν εκείνη η στιγμή που στο Πολυτεχνείο γίνεται εξέγερση. Όταν 03:16 το πρωί τα τανκς έριξαν την πύλη του Πολυτεχνείου, εμείς είπαμε στον πομπό τον Εθνικό Ύμνο και είπαμε ότι ο αγώνας τώρα συνεχίζεται. Βγήκαμε από το Πολυτεχνείο με το κεφάλι ψηλά, με τους νεκρούς και τους τραυματίες μας. Και με ένα μήνυμα ότι λαός ενωμένος, ποτέ νικημένος»!

Συνδυάζοντας το μήνυμα της επετείου του Πολυτεχνείου με το σήμερα, η κα Μοροπούλου τόνισε την ανάγκη ενότητας του πολιτικού κόσμου και κάλεσε ιδιαίτερα τη νεολαία «να συμμετέχει, να ακούγεται και να της δίνεται ο λόγος», επισημαίνοντας ότι το Πολυτεχνείο παραμένει «ένα μήνυμα πολιτικής και κοινωνικής συμμετοχής των νέων με τον δικό τους τρόπο».

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την παρουσίαση του χρονικού της εξέγερσης από μαθητές του σχολείου, ενώ η χορωδία απέδωσε τραγούδια του Πολυτεχνείου, αποσπώντας το θερμότερο χειροκρότημα του κοινού!