"Ροδιακή μία ολόκληρη ζωή: Τι λένε οι αναγνώστες μας"

Ελευθερία Πελλού

Της
Ελευθερίας Πελλού
Συντάκτριας Αστυνομικού - Δικαστικού Ρεπορτάζ

Ένας αιώνας κι ακόμα δέκα χρόνια, γεμάτα λέξεις, ειδήσεις, πρόσωπα, αγωνίες, απώλειες, χαρές. Η «Ροδιακή» δεν είναι απλώς μια εφημερίδα. Είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μας, της μνήμης μας, της ιστορίας μας.

Εδώ και 20 χρόνια έχω την τιμή να είμαι κομμάτι αυτής της πορείας. Να «γράφω» κι εγώ, με τον δικό μου τρόπο, ένα μικρό κεφάλαιο στο μεγάλο βιβλίο της «Ροδιακής».

Έχω ζήσει στιγμές που δεν ξεχνιούνται: μυρωδιές από φρέσκο χαρτί στο πιεστήριο, καρδιοχτύπια μπροστά σε ένα μεγάλο ρεπορτάζ, σιωπές μπροστά σε μια δυσάρεστη είδηση.

Μα πάνω απ’ όλα, έχω νιώσει την ευθύνη και τη δύναμη που έχει αυτή η σχέση με τον αναγνώστη - τη σχέση εμπιστοσύνης, που δεν χτίζεται σε μία μέρα, αλλά μέσα από την αλήθεια και τη συνέπεια.

Στο αφιέρωμα αυτό, οι πρωταγωνιστές δεν είμαστε εμείς οι συντάκτες. Είναι εκείνοι για τους οποίους υπάρχουμε: οι αναγνώστες μας. Άνθρωποι επώνυμοι και ανώνυμοι, που συγκινήθηκαν, χαμογέλασαν, ενημερώθηκαν, ένιωσαν συντροφιά μέσα από τις σελίδες της «Ροδιακής». Οι δικές τους λέξεις είναι ο πιο πολύτιμος έπαινος - και ίσως η πιο ειλικρινής απάντηση στο ερώτημα:

«Τι είναι για εσάς η Ροδιακή;»

Κατερίνα Βολονάκη:

«Για μένα η “Ροδιακή” είναι η πατρίδα μου. Σε όποιο τόπο να βρεθώ θα την ανοίξω στον υπολογιστή να μάθω τα νέα της Ρόδου μου. Τα συγχαρητήρια στις επιτυχίες, οι αναγγελίες ευχάριστων και δυσάρεστων, όλα μέσα σ’ αυτήν.
Να τα χιλιάσεις “Ροδιακή”!»

Ράνια Κοσσιώρη:

«Η “Ροδιακή” υπήρξε για μένα η σύνδεση με την ιδιαίτερη πατρίδα μου τα χρόνια που ήμουν μακριά...
Αναπόσπαστο κομμάτι της ενημέρωσής μας οικογενειακώς τις τελευταίες 4 γενεές, είναι ιστορική πηγή γνώσης πολύτιμη!»

Απόστολος Διμέλλης:

«“Ροδιακή”, η πρώτη εφημερίδα που αγόρασα...
Η εφημερίδα που μέσω από τις αγγελίες της βρήκα τους πρώτους εργαζόμενούς μου...
Η εφημερίδα που αγοράζω ανελλιπώς για την τοπική ενημέρωσή μου.»

Ευδοκία Χατζηιωάννου:

«Είναι η εφημερίδα που μας ενημερώνει για όλα τα τοπικά προβλήματα και για τα καλά και για τα κακά του τόπου μας.»

Κάτια Κανάρη:

«Η “Ροδιακή” ήταν η άγκυρά μου όταν ήρθα “ξένη” στη Ρόδο.
Μου “σύστησε” δηλαδή ανθρώπους και καταστάσεις έτσι ώστε να μπορέσω να γνωρίσω και να καταλάβω καλύτερα το νησί και, εντέλει, να το αγαπήσω.»

Αλέξανδρος Μυρίσης:

«Σε κάθε σπίτι του νησιού υπάρχει μία γωνιά με φυλαγμένες αναμνήσεις, και η “Ροδιακή” είναι πάντα εκεί, με τις σελίδες της να ξεχωρίζουν ανάμεσά τους. Εδώ και έναν αιώνα καταγράφει την ιστορία μας, κρατώντας ζωντανές τις στιγμές που σημάδεψαν τον τόπο μας. Η “Ροδιακή” αποτελεί κομμάτι της διαδρομής μας, σημείο αναφοράς που ακολουθεί βήμα-βήμα τις γενιές της Ρόδου.»

Κατερίνα Βολονάκη:

«Για μένα η “Ροδιακή” είναι η εφημερίδα που θα αναζητήσω με τον πρωινό καφέ μου ή λίγο πριν κοιμηθώ. Θα διαβάσω τα νέα της ημέρας, τις εκδηλώσεις που έγιναν και θα γίνουν. Είναι η εφημερίδα που θα δω στο καφενείο του Δικαστηρίου και θα ξεφυλλίσω σε ένα διάλειμμά μου.
Η “Ροδιακή” για μένα είναι κυρίως οι δημοσιογράφοι της και οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτή, την κάνουν ξεχωριστή και πρώτη σε κυκλοφορία.»

Θεόδωρος Παπαϊωάννου:

«Η “Ροδιακή” είναι για εμένα κάτι παραπάνω από μία εφημερίδα. Είναι η πρωινή μου συνήθεια, η ενημέρωση που εμπιστεύομαι, η φωνή της Ρόδου.
Στις σελίδες της βλέπω τον εαυτό μου, τους δικούς μου και την ιστορία που ζούμε μαζί.
Χρόνια Πολλά στη “Ροδιακή” και εύχομαι να συνεχίσει για πολλά χρόνια ακόμα την ενημέρωσή μας.»

Λίνα Φιλιππάκη:

«Για εμένα η “Ροδιακή” είναι ένα αληθινό παράθυρο στον κόσμο, την ανοίγω κάθε μέρα με εμπιστοσύνη, ξέροντας πως θα βρω έγκυρη και ουσιαστική ενημέρωση. Ταυτόχρονα είναι μια ζεστή και φιλόξενη πόρτα, που είναι πάντα ανοιχτή για να δώσει χώρο και φωνή σε δράσεις και πρωτοβουλίες.
Η “Ροδιακή” είναι ένας θεσμός που δεν θα ήθελα να λείψει ποτέ.»

Σάββας Σαής:

«Η “Ροδιακή Εφημερίδα” δεν είναι απλώς ένα μέσο ενημέρωσης• είναι ένας ζωντανός θεσμός που συνοδεύει αδιάλειπτα την πορεία της Δωδεκανησιακής κοινωνίας εδώ και 110 χρόνια. Για εμάς υπήρξε σημείο αναφοράς, πολύτιμος αρωγός στην προβολή και την επικοινωνία με το κοινό, ενώ με την εγκυρότητα, την αντικειμενικότητα και τη διαχρονική της συνέπεια έχει καθιερωθεί στη συνείδηση όλων ως φάρος ενημέρωσης και πολιτισμού.
Με αισθήματα βαθιάς εκτίμησης, συγχαίρουμε τη “Ροδιακή» για την ιστορική της διαδρομή και της ευχόμαστε να συνεχίσει με την ίδια δύναμη και το ίδιο ήθος να υπηρετεί τον τόπο μας και τις επόμενες γενιές.»

Χρυσή Χρυσοχού:
«Για μένα, η “Ροδιακή” είναι η καλύτερη παρέα που με συνδέει με τον τόπο μου, τη Ρόδο. Ζώντας στο εξωτερικό, μέσα από τις σελίδες της νιώθω κοντά στο νησί μου και στους ανθρώπους του.
Χρόνια πολλά για τα 110 χρόνια της “Ροδιακής”, με ευχές να συνεχίσει να μας κρατά όλους δεμένους με τις ρίζες μας.»

Κάτια Ζαχαρίου:

«Μεγάλωσα μαζί με τη “Ροδιακή”. Από παιδί τη θυμάμαι στο σπίτι μας, πάντα να μας κρατά συντροφιά και να μας ενημερώνει για ό,τι συνέβαινε στον τόπο μας και πέρα από αυτόν. Σήμερα, νιώθω ότι η “Ροδιακή” είναι κομμάτι της ζωής μας, ένας καθρέφτης της ιστορίας της Ρόδου και των ανθρώπων της.
Εύχομαι να συνεχίσει με την ίδια αγάπη και προσήλωση για πολλά ακόμη χρόνια.»

Απόστολος Πέππας:

«Η “Ροδιακή” για μένα είναι κάτι παραπάνω από μια τοπική εφημερίδα• είναι η φωνή του τόπου μας, που με συνέπεια και αντικειμενικότητα καταγράφει την καθημερινότητα, τα γεγονότα και τις εξελίξεις.
Μέσα από τις σελίδες της ενημερώνομαι με αξιοπιστία, ενώ παράλληλα αισθάνομαι ότι διατηρείται ζωντανή η σύνδεσή μου με την κοινωνία και την ιστορία της Ρόδου.»

Μιχάλης Τεχνίτης:

«Με τη “Ροδιακή” έχω όμορφες παιδικές αναμνήσεις, όταν κάθε Κυριακή, μετά την Εκκλησία, την έφερνε ο πατέρας μου στο σπίτι μας για να μάθει τα νέα του Νησιού κι όχι μόνο. Έτσι δεν έχανα κι εγώ την ευκαιρία να τη κάνω “φύλλο και φτερό” και να μείνω περισσότερο στ’ ΑΘΛΗΤΙΚΑ της, για να διαβάσω τα νέα του “ΦΟΙΒΟΥ ΚΡΕΜΑΣΤΗΣ”, της ένδοξης ιστορικής ομάδας του χωριού μου, όπου ένας από τους ποδοσφαιριστές της τότε ήταν κι αδελφός μου.
• Εύχομαι στη “Ροδιακή” έτη πολλά, καθώς και κάθε καλό σε όλους όσους εργάζονται κι εργάστηκαν γι’ αυτήν.»

Ελένη Μπόκου:

«Από τον πρωινό καφέ μου μέχρι αργά το βράδυ, η “Ροδιακή” με κρατάει κοντά στην επικαιρότητα και στα ζητήματα της καθημερινότητάς μας.
Μας δίνει γρήγορα πληροφορίες για ό,τι συμβαίνει, αφηγείται τις ιστορίες των γειτόνων μας, γιορτάζει τις τοπικές επιτυχίες και ρίχνει φως στα θέματα που μας επηρεάζουν όλους.»

Θανάσης Κοσσιώρης:

«Από το 1962 η “Ροδιακή” υπήρξε καθημερινή μου πηγή ενημέρωσης και συνήθεια.
Οι παλιοί της χρονογράφοι ήταν ιδιαίτερο ανάγνωσμά μου. Κοσμεί τον περιφερειακό Τύπο!»

Βάσια Παπαγεωργίου:

«Η “Ροδιακή” είναι τα παιδικά μου χρόνια, η φωνή του παππού μου που έλεγε “βγες έξω να μου φέρεις τη Ροδιακή”, καθώς την είχε αφήσει ο ταχυδρόμος, ένα πλατύσκαλο με την εφημερίδα πάνω, έξω από όλα σχεδόν τα σπίτια.
Οι πολυθρόνες με την εφημερίδα... αποκόμματα από άρθρα σημαντικά... οι αναμνήσεις μας, η ενημέρωσή μας, τα νέα του τόπου μας.»

Τέμη Γιαννακάκη:

«Η “Ροδιακή” είναι κομμάτι της καθημερινότητάς μου εδώ και χρόνια!
Πλέον τη διαβάζω διαδικτυακά και μαθαίνω όλα όσα συμβαίνουν στον τόπο μου.
Όμως μεγάλωσα με το χαρτί της εφημερίδας.
Θυμάμαι τους γονείς μου να την αγοράζουν καθημερινά και να τη διαβάζουν με προσοχή.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον χαρακτηριστικό ήχο του χαρτιού στο ξεφύλλισμα.
Πάντα επεδίωκα να είμαι η πρώτη που θα τη διαβάσω, για να απολαύσω αυτόν τον ήχο.
Χρόνια πολλά στη “Ροδιακή”!
Εύχομαι να συνεχίσει για πολλά ακόμη χρόνια να μας κρατά ενήμερους, ενωμένους και συνδεδεμένους με τον τόπο μας.»

Ελένη Ψυλλάκη:

«Μεγάλη η συμβολή της “Ροδιακής” στην ανάπτυξη του τόπου μας μέσα από την ενημέρωση και τα ενδιαφέροντα θέματά της. Δεν είναι τυχαίο ότι η εφημερίδα γιορτάζει τα 110 χρόνια της.
Είμαι σίγουρη θα υπάρχει για πολλά-πολλά χρόνια ακόμη και θα διαβάζεται από τις επόμενες γενιές. Χρόνια Πολλά “Ροδιακή”!!!»

Αντώνης Ζερβός:

«Η “Ροδιακή” είναι πολλά περισσότερα από μια καθημερινή συνήθεια. Είναι η φερεγγυότητα. Το έγραψε; Μ’ ενδιαφέρει!»

Βασίλης Ζαχαρίου:

«Στα 95 μου χρόνια έχω ζήσει σχεδόν έναν αιώνα και η “Ροδιακή” ήταν πάντα δίπλα μας. Θυμάμαι τις πρώτες φορές που την κρατούσα στα χέρια μου, όταν η εφημερίδα ήταν το μοναδικό παράθυρο στον κόσμο. Για μένα δεν είναι απλώς μια εφημερίδα, αλλά μια ζωντανή μαρτυρία της ιστορίας του τόπου μας.
Της εύχομαι να συνεχίσει να ενημερώνει και να εμπνέει και τις επόμενες γενιές.»

Ντέμυ Βεσλεμέ Ζερβού:

«Η “Ροδιακή” είναι για μένα κέρδος χρόνου και αίσθημα ασφάλειας.
Αυτό νιώθω και εισπράττω κάθε φορά που θέλω να ενημερωθώ άμεσα, αξιόπιστα και αμερόληπτα.»

Δέσποινα Μουτάφη:

«Με την εφημερίδα “Ροδιακή” με συνδέουν χαρούμενες μνήμες από την παιδική μου ηλικία έως και σήμερα. Τη δεκαετία του ’60, μικρό παιδί εγώ, η αείμνηστη γιαγιά μου, Δεσποινιώ, με έστελνε ανελλιπώς να της αγοράσει τη “Ροδιακή” εφημερίδα. Ήθελε να είναι πάντα ενημερωμένη, πράγμα σπάνιο για τα χρόνια εκείνα και για την ηλικία της.
Για μένα το μικρό παιδί, υπήρξε παράδειγμα προς μίμηση και με τις συζητήσεις μας απέκτησα γνώσεις και ενδυνάμωση του χαρακτήρα μου.
Στην πορεία της ενήλικης ζωής μου, η “Ροδιακή” μπήκε στο σπίτι μας, στο γραφείο μου και έγινε σημαντικός αρωγός στην ανάπτυξη του εθελοντισμού στον τόπο μας και στην προσπάθειά μου για την ίδρυση του Κοινωνικού Παντοπωλείου Ρόδου. Μέχρι σήμερα διατηρώ στο αρχείο μου ντοκουμέντα ζωής καταγεγραμμένα από τη “Ροδιακή”.
Στην πάνω από 100 χρόνια διαδρομή της, η “Ροδιακή” ανέδειξε στον τόπο μας σημαντικές μορφές δημοσιογράφων, γυναίκες και άνδρες, που με ακεραιότητα και ηθική στις δημοσιογραφικές πρακτικές κατάφεραν ταυτόχρονα να διαφυλάξουν και την ιστορική μνήμη της εφημερίδας.»

Ελευθερία Μοσχούς:

«Ένας αιώνας και μία καρδιά!
Η “Ροδιακή” μεγαλώνει μαζί μας, καταγράφοντας την ιστορία, τις αγωνίες και τις ελπίδες του τόπου μας!
101 χρόνια, η φωνή της Ρόδου, με σεβασμό στο χθες και πίστη στο αύριο.
Χρόνια πολλά, “Ροδιακή”!
Ευχαριστούμε πολύ!»