Οι «Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» υφαίνουν ξανά τον αθέατο γυναικείο κώδικα της Θεσσαλίας στην «Τάφρο»

Rodiaki NewsRoom

Της Στέλλας Παπασάββα

Στη σκιά της ιστορίας και μέσα από τις μυστικές διαδρομές της μνήμης, οι «Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» του Κωνσταντίνου Ντέλλα επιστρέφουν δυναμικά για να ψιθυρίσουν στο σήμερα τα άγραφα μυστικά της γυναικείας αντοχής και σοφίας.

Η sold-out παράσταση που ξεκίνησε από την Πειραματική Σκηνή του Θεσσαλικού Θεάτρου, ταξίδεψε σε όλη την Ελλάδα και γοήτευσε κοινό και κριτικούς, έρχεται για μία μοναδική βραδιά στο Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου, την Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου.

Με εκφραστικά εργαλεία το σώμα, τον λόγο και τη μάσκα, τρεις νεαροί ηθοποιοί μεταμορφώνονται σε γηραιές γυναίκες της Θεσσαλίας και ανακαλούν μνήμες, ξόρκια, ιστορίες και τραγούδια· ιστορίες όπου η μαγειρική συναντά τη μαγεία, το καθημερινό το ιερό, και η οικιακή σιωπή αναδύεται σε κρυφό κώδικα δύναμης.

Ανάμεσα σε βότανα, ζυμάρια, μυστικά ξεματιάσματα και αρχαίους μύθους, η σκηνή γίνεται πεδίο μύησης και μνήμης – ένας ζωντανός θρύλος που πάλλεται με την ενέργεια των προγόνων.

Η παράσταση του Κωνσταντίνου Ντέλλα δεν είναι απλώς μια θεατρική αφήγηση· είναι μια εμπειρία που φέρνει στο φως τη μυστική γυναικεία ιστορία της Θεσσαλίας και ταυτόχρονα φωτίζει διαχρονικά ερωτήματα γύρω από τη δύναμη, την επιβίωση και την ταυτότητα.

Το κοινό καλείται να γίνει μάρτυρας μιας τελετουργίας όπου το προσωπικό συναντά το συλλογικό, κι όπου οι φωνές των γιαγιάδων —αληθινές και συμβολικές— αντηχούν μέσα από τα σώματα τριών νεαρών ηθοποιών. Σαν να κατεβαίνει το φεγγάρι στη σκηνή, οι «Γριές» μετατρέπουν τη θεατρική πράξη σε μυστική σύναξη, σε χορό μνήμης και θραυσμάτων παράδοσης.

Η κριτική ήδη μίλησε για μια «αναβίωση της μνήμης» και για ένα θέατρο με «ρίζες και καταγωγή. Στις ερμηνείες των ηθοποιών, η σωματικότητα συναντά τη βαθιά ποιητικότητα του κειμένου, δημιουργώντας μια εμπειρία που υπερβαίνει το θεατρικό γεγονός και γίνεται εξομολόγηση, τραγούδι και επίκληση μαζί.

Δεν είναι τυχαίο ότι η παράσταση γνώρισε αλλεπάλληλα sold out, συγκινώντας θεατές κάθε ηλικίας. Στην εποχή της βιασύνης και της λήθης, οι «Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα» θυμίζουν πως κάτω από την καθημερινή σκόνη της ζωής επιμένουν να ανθίζουν οι αρχαίες ιστορίες, οι ψίθυροι της κουζίνας, τα μυστικά του κάμπου, η γυναικεία φωνή που πάντα βρίσκει τρόπο να μιλήσει.

Την Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου, το Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου θα γεμίσει με αυτό το μοναδικό κράμα παράδοσης και σύγχρονης θεατρικής έρευνας. Μια εμπειρία που δεν είναι απλώς θέαμα, αλλά συμμετοχή σε μια μυστική τελετή.

Συντελεστές

• Δραματουργία – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Ντέλλας
• Ερμηνεύουν: Μανούσος Γεωργόπουλος, Πλάτωνας Γιώργος Περλέρος, Μιχάλης Αναγνώστου
• Ηχητικό περιβάλλον – Πρωτότυπη μουσική: Αλέξανδρος Κτιστάκης
• Επιμέλεια κίνησης: Μαρίζα Τσίγκα
• Κατασκευή μάσκας: Μάρθα Φωκά
• Κοστούμια: Κωνσταντίνα Μαρδίκη
• Βοηθός σκηνοθέτη: Μαντώ Κατσούγκρη
• Φωτογραφίες & Βίντεο προώθησης: Χαράλαμπος Βλαχοδήμος, Ηλίας Λαχανάς
• Μοντάζ βίντεο προώθησης: Στυλιανός Βλαχοδήμος
• Παραγωγή: Πολιτισμός Σταθμός Θέατρο – Experimenta Art Company

Χώρος – Ημερομηνία

Θέατρο Μεσαιωνικής Τάφρου
Τρίτη 9 Σεπτεμβρίου 2025

Διοργάνωση

ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ ΣΤΑΘΜΟΣ ΘΕΑΤΡΟ

Η προπώληση εισιτηρίων ξεκινάει την ερχόμενη Τρίτη (Περισσότερες πληροφορίες σύντομα).

Έγραψαν για την παράσταση (Πηγή: more.com)

Ελένη Κουτσιλαίου, elculture.gr

«Τρεις γριές -ερμηνευμένες από ισάριθμους νεαρούς άνδρες- που αφηγούνται με το θεσσαλικό γλωσσικό ιδίωμα ιστορίες του Κάμπου, άλλες πιο οικείες, άλλες άγνωστες ακόμα και σε ντόπιους. Για να μιλήσουμε ορθότερα δεν έχουμε να κάνουμε απλώς με μια αναδιήγηση γεγονότων του παρελθόντος ή μια συμβατική μίμηση αυτών, αλλά με το ξαναζωντάνεμα της μνήμης. Οι τρεις ηθοποιοί δεν αναπαριστούν απλώς ό,τι ακούμε, αλλά το βιώνουν, συντονίζοντας τον λόγο με την έντονη σωματικότητα. Η ερμηνευτική τους δεινότητα, παρά τις βαριές φορεσιές μεταμόρφωσης σε ηλικιωμένες μαυροφορούσες γυναίκες, είναι αξιοθαύμαστη. Μόνη “αντίσταση” στην ανδροκρατούμενη κοινωνία είναι ο μυστικός κώδικας που αναπτύσσεται ανάμεσα στις γυναίκες, μια δύναμη που υπολανθάνει, στηριζόμενη στη μαγεία, στη γνώση των βοτάνων, στη μαγειρική, σε τελετουργικά -όπως το ξεμάτιασμα- που έχουν τη δική τους ισχύ. Όλα αυτά δοσμένα σε ένα γυμνό σκηνικό, χωρίς τερτίπια και υποβοηθήματα. Δεν χρειάζεται εξάλλου κάτι περαιτέρω. Οι πρωταγωνίστριές μας είναι τόσο πληθωρικές, πλήρεις καθώς διεισδύουν στη γυναικεία υπόσταση, γεμίζουν με την έκστασή τους τη σκηνή και την ψυχή μας, προσφέροντας απλόχερα αβίαστη συγκίνηση.»

Νίκος Ρουμπής, debόp

«Στις “Γριές που μαζεύουν την τσουκνίδα” κρύβονται η έρευνα και ο εντοπισμός ενός πρωτογενούς λόγου, ενός θεάτρου με προέλευση, με καταγωγή αλλά και βαθιές ρίζες. Από τις πρώτες, έμμετρες βασκανίες, από τις συμβολικές απηχήσεις του έμβιου θανάτου, μέχρι την ιστορικότητα της πρόσφατης πλημμύρας που έπληξε και πάλι τον τόπο με τη μορφή εκπληρωμένης προφητείας, ο άξονας της αφήγησης του Ντέλλα κινείται ολοένα από το μεταφυσικό προς το πραγματικό και πάλι πίσω, κυκλώνοντας τη Θεσσαλία του μύθου και της γυναικείας ψυχοτροπίας με τη Θεσσαλία της αγροτιάς, της εργατιάς και της έμφυλης παρουσίας. Τον ίδιο όμως κυκλικό δρόμο ακολουθεί και η σκηνική εκ μέρους του μορφή της παράστασης.»