«Νέα Αριστερά»: «Η πρόσβαση στη θάλασσα είναι δικαίωμα, όχι προνόμιο»

Rodiaki NewsRoom

Με αιχμή την απουσία ενιαίας κρατικής πολιτικής για την προσβασιμότητα των παραλιών, το Δίκτυο Αναπηρικής Πολιτικής της Νέας Αριστεράς καταγγέλλει τον αποκλεισμό των αναπήρων από τη θάλασσα και ζητά την καθολική, ισότιμη πρόσβαση ως θεμελιώδες δικαίωμα.

Σε ανακοίνωσή του, το Δίκτυο ασκεί κριτική στην «υποκριτική ρητορική» περί τουρισμού για όλους και καταθέτει δέσμη προτάσεων για τη δημιουργία ενός δημόσιου, βιώσιμου και συμπεριληπτικού πλαισίου, με κρατική χρηματοδότηση, συμμετοχή των ίδιων των αναπήρων και διαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων. Ακολουθεί η ανακοίνωση του Δικτύου:

«“Αναφαίρετο δικαίωμα η πρόσβαση των αναπήρων στις παραλίες”

Σε μια χώρα με χιλιάδες χιλιόμετρα ακτογραμμής, η πρόσβαση των αναπήρων στη θάλασσα αποτελεί εξαίρεση. Η υποκριτική ρητορική περί “συμπερίληψης” και “τουρισμού για όλους” καταρρέει μπροστά στην πραγματικότητα του αποκλεισμού, των ανεπαρκών υποδομών και της ιδιωτικοποίησης του δημόσιου χώρου.

Το Δίκτυο Αναπηρικής Πολιτικής της Νέας Αριστεράς υπογραμμίζει την κρατική αδιαφορία και την απουσία μιας ενιαίας, δημόσιας, καθολικής στρατηγικής για την προσβασιμότητα στις παραλίες. Οι υποδομές για τους ανάπηρους δεν είναι πολυτελείς προσθήκες για τη βιτρίνα του τουρισμού. Είναι εγγυημένο δικαίωμα που απορρέει από τις έννοιες της ισότητας και της ελευθερίας.

Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία (μελέτη Πανεπιστημίου Αιγαίου και ΑΠΘ, επίσημες ιστοσελίδες των εταιρειών συστημάτων πρόσβασης), από τις 2.573 καταγεγραμμένες παραλίες, μόλις οι 382 διαθέτουν σύστημα αυτόνομης πρόσβασης στη θάλασσα. Από αυτές, περίπου το 11% εξασφαλίζουν την αλυσίδα προσβασιμότητας: θέσεις στάθμευσης ΑμεΑ, διάδρομο έως την ακτή, αποδυτήρια, τουαλέτες, σκιά, υποδομές για ντους.

Οι περισσότερες υποδομές δεν χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό, μέσα στο πλαίσιο μιας εθνικής στρατηγικής υποδομών, αλλά από προγράμματα ΕΣΠΑ (τα οποία διαχειρίζονται οι περιφέρειες) ή ιδιωτικές χορηγίες.

Ως Νέα Αριστερά διεκδικούμε:

• Καθολική πρόσβαση στη θάλασσα ως αναφαίρετο, δημόσιο και κατοχυρωμένο δικαίωμα.
• Εθνικό σχέδιο προσβασιμότητας στις παραλίες με κρατική χρηματοδότηση, όχι αποσπασματικά έργα.
• Νομοθετική υποχρέωση για τους δήμους και τις τουριστικές επιχειρήσεις να εξασφαλίζουν συγκεκριμένα πρότυπα καθολικής προσβασιμότητας.
• Εναλλακτικές, οικονομικές και άμεσα εφαρμόσιμες λύσεις για κάθε παραλία, παράλληλα με την εγκατάσταση σύγχρονων συστημάτων αυτόνομης πρόσβασης στη θάλασσα.
• Εγκατάσταση μηχανισμών με ηχητική σήμανση, πινακίδες σε γραφή Braille, οδηγοί όδευσης και πλωτά μέσα εισόδου στη θάλασσα για άτομα με οπτικές βλάβες.
• Δημιουργία ήσυχων ζωνών για τα νευροδιαφορετικά άτομα, μακριά από ηχεία, έντονες δραστηριότητες και συνωστισμό.
• Συντήρηση των υποδομών με ευθύνη των δήμων και των περιφερειών και έλεγχο ορθής χρήσης.
• Καμπάνια ενημέρωσης της κοινής γνώμης για τη σημασία των προσβάσιμων υποδομών στη θάλασσα και την ανάγκη σεβασμού τους από όλους τους πολίτες.
• Ανεξάρτητο έλεγχο στα κονδύλια και διαφανή επιλογή προμηθευτών, μακριά από “ημετέρους” εργολάβους.
• Συμμετοχή των ίδιων των αναπήρων στον σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγηση κάθε παρέμβασης.
• Δημιουργία διαδραστικού και ενημερωμένου χάρτη προσβάσιμων παραλιών με ευθύνη της Πολιτείας και της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Οι παραλίες είναι δημόσιο αγαθό και πρέπει να είναι προσβάσιμες σε όλους τους πολίτες χωρίς αποκλεισμούς. Ο αγώνας για προσβάσιμες παραλίες είναι μέρος του αγώνα για ελεύθερους δημόσιους χώρους και κοινωνική ισότητα!»