Διαδρομές… μαρτυρίου για κατοίκους και επισκέπτες στη Ρόδο

Rodiaki NewsRoom

Πρωτοφανείς ουρές, ταλαιπωρία και γκρίνια στους δρόμους, που έχουν μετατραπεί σε «εφιάλτη» για τους οδηγούς

«Στενάζει» το νησί από τα χιλιάδες τροχοφόρα και τις ουρές των αυτοκινήτων στους δρόμους, και πλέον μία συνηθισμένη καθημερινή διαδρομή ελάχιστων χιλιομέτρων έχει μετατραπεί για τους οδηγούς σε… «εφιάλτη».

Η ώρα παραμονής των οδηγών στους δρόμους έχει τουλάχιστον διπλασιαστεί και σε κάποιες περιπτώσεις τριπλασιαστεί, ανάλογα με την τοποθεσία και την ώρα, φτάνοντας στο σημείο οι καθυστερήσεις και η ταλαιπωρία να ξεπερνούν κάθε προηγούμενο.

Φέτος, το πρόβλημα παρουσιάζει επιδείνωση, καθώς και άλλες χρονιές είχαμε φαινόμενα μεγάλης ταλαιπωρίας στους δρόμους αλλά όχι σε τέτοια επίπεδα. Όσο πλησιάζει κάποιος προς την πόλη και κινείται σε περιοχές στο βόρειο τρίγωνο του νησιού, τόσο παρατηρεί το έντονο πρόβλημα, που εντοπίζεται κυρίως από το αεροδρόμιο μέχρι την πόλη και ειδικά, στον κόμβο Φανερωμένης, από την Καλλιθέα μέχρι την πόλη και αντίστροφα, όπως επίσης από και προς το Φαληράκι, ενώ τα Σαββατοκύριακα η κατάσταση χειροτερεύει από Αφάντου και Τσαμπίκα προς την πόλη.

Οι ουρές δοκιμάζουν τα νεύρα και τις αντοχές των οδηγών και των επισκεπτών μας, η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε προηγούμενο, και οι ουρές που σχηματίζονται ξεπερνούν τα δύο χιλιόμετρα καθημερινά ενώ η καθυστέρηση ολοένα και αυξάνεται, μαζί και η αγανάκτηση οδηγών και επιβαινόντων στα οχήματα.

Ενοικιαζόμενα οχήματα, τουριστικά λεωφορεία διαφόρων μεγεθών, και ταξί που διατίθενται κυρίως για την εξυπηρέτηση των επισκεπτών προστίθενται στον ήδη μεγάλο αριθμό των οχημάτων των ντόπιων ενώ φορτηγά και νταλίκες για τον εφοδιασμό της αγοράς, που επίσης κινούνται στους δρόμους, επιδεινώνουν το πρόβλημα.

Εξίσου δραματική είναι η κατάσταση στην πόλη και ειδικά στο κέντρο, με την κυκλοφορία των οχημάτων αλλά κυρίως λόγω της παράνομης στάθμευσης τουριστικών λεωφορείων, αυτοκινήτων, φορτηγών κ.λπ., που το υποβαθμίζουν, γεμίζοντάς το με καυσαέριο, θόρυβο και εμποδίζοντας τους πεζούς να κινηθούν με ασφάλεια.

Εικόνες παρακμής για έναν τουριστικό προορισμό που «πνίγεται «από τα τροχοφόρα ενώ όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Ρόδου, Κώστας Σπανός, «το φρακάρισμα είναι μια συνηθισμένη εικόνα και εμπειρία σχεδόν σε όλες τις κεντρικές αρτηρίες και το κέντρο της πόλης».

Οι απόψεις του για το θέμα είναι αρκετά ενδιαφέρουσες και τις παραθέτουμε:

«Οι διελεύσεις κάθε χρόνο σπάνε ρεκόρ και κάποιες μετρήσεις που γίνονται στους δρόμους θα αποκαλύψουν το πραγματικό τους μέγεθος. Και τα πράγματα στριμώχνουν και άλλο όσο οδεύουμε προς το ζενίθ της υψηλής σεζόν.

Και κάθε χρόνο προστίθενται και νέα οχήματα, δημιουργώντας νέα δυσμενέστερα κυκλοφοριακά δεδομένα. Και δεν είναι πλέον μόνο η πόλη και οι κύριες κυκλοφοριακές αρτηρίες. Τέτοια φαινόμενα, μεγαλύτερης ή μικρότερης έντασης συμβαίνουν πλέον παντού.

Έχουμε αρχίσει πραγματικά και δεν χωράμε, όχι τώρα εδώ και καιρό. Και είναι γνωστό ότι το στρίμωγμα φέρνει εκνευρισμό, ο εκνευρισμός, γκρίνια, η γκρίνια, νεύρα...

Για να μην βάλουμε στην εξίσωση τη σύγκρουση των προσδοκιών με την πραγματικότητα που σε πολύ μεγάλο βαθμό καθορίζει τον βαθμό ευτυχίας και ικανοποίησης γιατί το μόνο που θα προσφέρει είναι περισσότερη περιπλοκότητα.

Τι χρειαζόμαστε; Λύσεις, τολμηρές όχι απαραίτητα καινοτόμες αλλά σίγουρα λειτουργικές.

Χρειαζόμαστε αξιόπιστα δίκτυα μέσων μαζικής μεταφοράς, που τα έχουμε παραμελήσει. Γιατί όχι και δίκτυα σταθερής τροχιάς...

Χρειαζόμαστε επανεκπαίδευση στην συμπεριφορά αλλά και αστυνόμευση γιατί η πλειοψηφία των ανθρώπων λειτουργεί καλύτερα όταν υπάρχει έλεγχος.

Χρειαζόμαστε τη δημιουργία χώρων και υποδομών που όλοι θα μπορούν να λειτουργούν με περισσότερη άνεση και λιγότερη πίεση.

Χρειαζόμαστε έναν τόπο που να θες να κατοικείς, που θα θέλουν και οι επισκέπτες να επιστρέψουν.

Δεν είναι ουτοπία. Είναι εφικτό με σχέδιο, υπομονή και επιμονή».

Αναγνώστης της εφημερίδας, πάντως, θέτει και το θέμα του αριθμού των οχημάτων που κυκλοφορούν στο νησί μας, τονίζοντας ότι πρέπει επιτέλους να μάθουμε πόσα είναι, χειμώνα και καλοκαίρι, πόσα ανήκουν σε μόνιμους κατοίκους και πόσα είναι των επιχειρήσεων ενοικίασης για τους επισκέπτες μας, αν θεωρείται το οδικό μας δίκτυο κορεσμένο ή όχι καθώς και πόσα αυτοκίνητα αναλογούν στον κάθε κάτοικο.

Σε κάθε περίπτωση αυτό που ζούμε καθημερινά είναι ένας «εφιάλτης», αστυνόμευση δεν υπάρχει, μέτρα δεν λαμβάνονται και περνούν οι μέρες με την κατάσταση να χειροτερεύει. Μας αρέσει να ζούμε υπό αυτές τις συνθήκες; Αξίζει στη Ρόδο αυτή η εικόνα;