Παρουσιάστηκε με επιτυχία το βιβλίο της Βαλερί Αγγέλου «Μπουάνα» στη Ρόδο

Rodiaki NewsRoom

Σε μία κατάμεστη από κόσμο αίθουσα, στα Εκπαιδευτήρια «Ροδίων Παιδεία», πραγματοποιήθηκε με απόλυτη επιτυχία η παρουσίαση του πρώτου βιβλίου της Βαλερί Αγγέλου «Μπουάνα», από τις εκδόσεις «Διόπτρα»!

Πρόκειται για μία πραγματική ιστορία, η οποία εκτυλίσσεται στη Ρόδο και στο Βελγικό Κονγκό και αναφέρεται στη ζωή της Αναστασίας, μίας «πολυάσχολης γυναίκας που διατηρούσε ένα μικρό πανδοχείο στο κέντρο της πόλης της Ρόδου».
Η παρουσίαση έγινε την Τετάρτη 19 Μαρτίου το απόγευμα και για το βιβλίο μίλησαν οι κ.κ. Αντώνης Ζερβός, Γιώργος Τζεδάκης, Νατάσα Ράγιου, καθώς και η συγγραφέας, η οποία απάντησε σε ερωτήσεις των παρευρισκομένων, ενώ την εκδήλωση «έντυσε» η προβολή μιας ταινίας μικρού μήκους, με γνήσιο αρχειακό υλικό, μεταφέροντάς μας εικαστικά και συναισθηματικά από τη Ρόδο ως τα τροπικά δάση του Κονγκό. Την ταινία επιμελήθηκε ο κ. Τζεδάκης, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε ο γενικός διευθυντής του «Ροδίων Παιδεία», κ. Κυριάκος Κυριακούλης.
Το βιβλίο από μόνο του και μόνο από την περίληψη, προσελκύει τον αναγνώστη σε ένα ταξίδι στον χρόνο, που αποδίδεται με άρτια γραφή και ιστορικά στοιχεία μίας άλλης εποχής.

Όπως τόνισε μεταξύ άλλων η κα Βαλερί Αγγέλου, σε συνέντευξη που παραχώρησε πριν μερικές ημέρες στη «Ροδιακή»: «Μέσα από τις σελίδες, ο αναγνώστης ανακαλύπτει τα διαχρονικά διλήμματα που προκύπτουν μέσα από τον πόλεμο και τη μετανάστευση. Οι δεσμοί μητέρας και κόρης, οι ψυχοκόρες και η μητριαρχία, που άλλοτε προστατεύει κι άλλοτε καταπιέζει, διαμορφώνουν την πορεία της ηρωίδας μας. Και πάντα, στο περιθώριο ή στο προσκήνιο, ο έρωτας: μια υπόσχεση, ένα τίμημα, μια ανατροπή. Ένα μυθιστόρημα για τη δύναμη, την επιβίωση και την εύθραυστη ισορροπία ανάμεσα στην εξουσία και την υποταγή».

Λίγα χρόνια μετά την ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου, η Αναστασία, ξεκινά με την οικογένειά της, το πιο ανατρεπτικό ταξίδι της ζωής της. Θα ζήσει στο Κονγκό τα χρυσά χρόνια της βελγικής αποικιοκρατίας, αφήνοντας πίσω της τα πέτρινα χρόνια στο νησί. Μαζί με τον Γιώργο της, στήνουν τη ζωή τους από την αρχή, όπως χιλιάδες άλλοι Έλληνες της διασποράς. Εύποροι έμποροι πια, μπορούν ν´ ατενίζουν το μέλλον με αισιοδοξία.

Λίγα χρόνια αργότερα όμως, η σταδιακή ανεξαρτητοποίηση των χωρών της Αφρικανικής ηπείρου, καθώς και ο επακόλουθος εμφύλιος στο Βελγικό Κονγκό, ανατρέπουν όλες τις ισορροπίες. Το σκηνικό του ψυχρού πολέμου ανάμεσα στην Αμερική και τη Σοβιετική Ένωση μεταφέρεται στην κεντρική Αφρική. Τα επόμενα χρόνια σημαδεύονται από τη δολοφονία του πρωθυπουργού της χώρας, και την απροσχημάτιστη ανάμιξη των μυστικών υπηρεσιών της Αμερικής. Η Αναστασία χάνει την περιουσία της, φυγαδεύεται με καΐκι τελευταία στιγμή και αναγκάζεται να διώξει τα παιδιά της πίσω στην Ελλάδα. Τίποτα πια, τίποτα δεν είναι δεδομένο, ούτε καν η γυναίκα που τη μεγάλωσε. Η κοινότητα πιέζεται, οι φιλίες δοκιμάζονται. Το τέλος του εμφυλίου, βρίσκει όλη την οικογένεια ενωμένη στην άλλη άκρη της χώρας, να προσπαθεί να επουλώσει της πληγές της. Όμως η ζωή τής χαρίζει απλόχερα κι άλλες δοκιμασίες. Έχοντας ταξιδέψει παντού για να σώσει την κόρη της, επιστρέφει στην Αφρική, συνειδητοποιώντας ότι το καθεστώς στο Κονγκό, καλλιεργεί πλέον ανοιχτά ένα κλίμα εναντίον των λευκών.

Στα σουαχίλι, μπουάνα σημαίνει αφεντικό. Έτσι φώναζαν οι ιθαγενείς του Βελγικού Κονγκό κάθε λευκό άντρα που είχε έρθει να διαφεντέψει τη χώρα τους και τις ζωές τους. Μπουάνα αποκαλούσαν στο Κονγκό και όσους είχαν ζήσει τα πέτρινα χρόνια της ιταλικής Κατοχής στη Ρόδο και είχαν δει με τα μάτια τους το θεριό του φασισμού να στραγγίζει τις ζωές τους. Όσους επέζησαν τρώγοντας μόνο βλίτα για μήνες ολάκερους και κάποια στιγμή, χωρίς ελπίδα πια, στρίμωξαν τα όνειρά τους σε μια βαλίτσα κι έφυγαν. Μπουάνα όμως είπαν κι ένα κορίτσι που επιβίωσε, ερωτεύτηκε και, όταν το επέβαλε η ανάγκη, ξενιτεύτηκε με δυο μωρά στην αγκαλιά. Κι έγινε η κόρη που συγχώρεσε τα ασυγχώρητα, η γυναίκα που δεν κουράστηκε να χτίζει τη ζωή της μέσα στα χαλάσματα ξανά και ξανά. Μια γυναίκα φτιαγμένη από τη στόφα των ανθρώπων που γράφουν Ιστορία.

Η Αναστασία έζησε πολλές ζωές. Βίωσε την καταπίεση των Ιταλών και των Γερμανών κατακτητών στη Ρόδο, τη μετανάστευση με δυο μωρά στην αγκαλιά, τη μοναξιά στην απεραντοσύνη της Αφρικής. Από την πείνα της Κατοχής βρέθηκε να εμπορεύεται στο Κονγκό, να πετυχαίνει και να προκόβει εν μέσω επαναστάσεων και κάθε είδους κρίσεων. Έγινε κομμάτι του απόδημου ελληνισμού που διαπρέπει, αγωνίζεται, νικά και μοιράζεται τον πόνο κάθε καταπιεσμένου λαού.