Αγ. Ξάνθης: Ο μουσικός Σάββας Καραντζιάς, σε μια αφήγηση αλήθειας…

Αγ. Ξάνθης: Ο μουσικός Σάββας Καραντζιάς, σε μια αφήγηση αλήθειας…

Αγ. Ξάνθης: Ο μουσικός Σάββας Καραντζιάς, σε μια αφήγηση αλήθειας…

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 7023 ΦΟΡΕΣ

Γράφει o
Δρ. Αγαπητός Ξάνθης,
Αρχιτέκτονας, τ. Δ/ντης ΕΟΤ

 

Όταν μιλάς με τον Σάββα Καραντζιά, είναι σαν να μιλάς με τον εκπρόσωπο της τέχνης. Μιας τέχνης γεμάτη ποιότητα, σοβαρότητα και δημιουργία. Ροδίτης, με πλήθος από δραστηριότητες πάνω στη μουσική σε όλο τον κόσμο, διευθυντής και καθηγητής σύνθεσης και κλασικής κιθάρας στο Ωδείο Α. Κορέλλι στη Ρόδο από το 2008, ζωτικό χώρο όπου και με φιλοξένησε.

Η κουβέντα στέφεται πάνω στον «έρωτά» του, που είναι η δική του τέχνη, όπου την έχει στο μυαλό του όλο το 24ώρο. Μοναχικό άτομο, πνευματικά ταξιδιάρικο, συγκροτημένο για έναν σκοπό. Τον σκοπό της αυτοπραγμάτωσης μέσα από το έργο του. Αυτό τον κάνει να ψάχνει, να ερευνά, να αφουγκράζεται ακούσματα, ήχους, φωνές για να αποδώσει το «ΕΙΝΑΙ», το περιεχόμενο.


Ένα συνεχόμενο σκεπτόμενο «Εγώ» του ανθρώπου, που ο Καντ το ονοματίζει ως πεπερασμένη πραγματικότητα, συμφιλιώνει τα μεγάλα επιτεύγματα του Σάββα με τον χρόνο, σε μια διαδρομή πνεύματος και χώρου. Απορρίπτει το μη-Εγώ του Φίχτε, ανοίγοντας το θέμα της διάνοιας στον δρόμο της αισθητικότητας, της δεκτικότητας στον κόσμο που τον παρακολουθεί. Είναι το «κάτι» ξεχωριστό.


Με τις διηγήσεις του καταθέτει την ελευθερία χωρίς να φοβάται να βάλει τον εαυτό του σε μια διαδρομή «κάθαρσης» κοντά στον Θεό. «Κάθαρσις» μάλιστα λέγεται και το δεύτερο μεγάλο έργο του το 2024, που παρουσιάζεται ως μια σύγχρονη λειτουργία σε συνεργασία με τη φημισμένη 30μελή χορωδία από την Εσθονία, με την επωνυμία: “Estonian philharmonic chamber choir”, κατόχων δύο Grammy Awards, υπό την διέθυνση του Tonu Kaljuste. Αυτό το έργο ακολούθησε το «Θεοφάνης ο Έλληνας» που ήταν ένα μουσικό ορατόριο που παρουσιάστηκε και στον «Ευαγγελισμό της Ρόδου».
Ουσιαστικά, ο Σάββας διερευνά την αλήθεια της αρμονίας της μουσικής, καθιστώντας τις σκέψεις μας, πρωτοπόρες στη διανόηση, ξεφεύγοντας από το απλό αντικείμενο ενός απόλυτου, που υποτίθετο είναι γνωστό και ίσως και αδιάφορο, όπως αναφέρει σχετικά και ο Κάρλ Γιάσπερς.


Με αυτή την ελευθερία κινήσεων και σκέψης που έχει ως χαρακτηρισμό, τον κάνει φιλικό, ζεστό, συνεργατικό. Εξάλλου, η πληθώρα των γνωστών του είναι σχεδόν φίλοι του, όπως και ο στενός συνεργάτης του, Χρύσανθος Αντωνίου, οι οποίοι βρίσκουν στο πρόσωπο του, μια αέναη σπίθα πάθους και πόθου για προσφορά και «κατασκευή».


«Κατασκευή» είναι και το ετήσιο Φεστιβάλ Ευρωπαϊκής Πολυφωνίας που διεξάγεται τα τελευταία επτά χρόνια και ειδικά, τον Ιούλιο στο Παρίσι, τον Οκτώβριο στη Ρόδο και τον Νοέμβριο στο Ταλίν της Εσθονίας, υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Σάββα Καραντζιά και Χρύσανθου Αντωνίου, καθώς και της δεκαμελή ομάδας του Φεστιβάλ, που δουλεύουν αδιάκοπα γι' αυτόν τον διεθνή θεσμό που πρεσβεύει τη Ρόδο και τα Δωδεκάνησα στο εξωτερικό.


Αυτό όμως που τον συναρπάζει είναι η εκπαίδευση των μαθητών/-τριών σε μια ποικιλία έκφρασης που συνδυάζεται και με το Φεστιβάλ που ξεκινά από τη ζωγραφική, τη φωτογραφία, τις ταινίες μικρού μήκους αλλά και με τους ευλαβικούς ήχους τις μουσικής.


Οι φορείς της Ρόδου, η Τ.Α. 1ου και 2ου βαθμού και ο απλός κόσμος, βρίσκονται αρωγοί σε κάθε βήμα του, εξασφαλίζοντας την αμέριστη εμπιστοσύνη για το έργο του. Τιμά το νησί μας σ’ όλα τα πέρατα της γης, χαρίζοντας το «ωραίο» από την άποψη της αναστοχαστικής κριτική δύναμης, η οποία διακρίνεται στα χέρια του ως μια αντικειμενική κατεύθυνση για τις γνωστικές μας κατακτήσεις για να μπορούμε έτσι να επιλέγουμε το ωραίο από το μέτριο. Με λίγα λόγια, το έργο του μετεωρίζεται μεταξύ του συναισθήματος της αισθητικής απόλαυσης αλλά και της σκέψης μιας νοητικής διεργασίας που τείνει στο νόημα του μέλλοντος του ανθρώπου.


Ο Σάββας Καραντζιάς, εάν δεν ήταν μουσικοσυνθέτης θα ήθελε να ήταν ζωγράφος. Και τα δύο συγγενικά και αλληλένδετα. Γιατί απλά και ευτυχώς υπάρχει περισσότερη τέχνη στη ζωή μας, απ’ ό,τι νομίζουμε. Ευτυχώς και η τέχνη είναι στη ζωή μας περισσότερο από την ιδία τη ζωή μας. Διαφορετικά, θα υπήρχε το ερωτηματικό, τι ο άνθρωπος θα είχε καταφέρει;
Και όπως έλεγε ο Nietzsche: «Η τέχνη είναι μία μαγεία που μας κάνει να βλέπουμε την αλήθεια».
Ευχαριστούμε Σάββα, που μας κάνεις να βλέπουμε την αλήθεια μέσα από το δικό σου ταξίδι στη χώρα της «ανάτασης»!

 

Διαβάστε ακόμη

Ελένη Κορωναίου: Ψυχρότητα ή σιωπηλή κραυγή;

Αργύρης Αργυριάδης: Οι 8 πληγές του κράτους δικαίου

Χρήστος Ροϊλός: Τα Επείγοντα στην Ελλάδα λειτουργούν σε συνθήκες μόνιμης κρίσης

Κοσμάς Σφυρίου: Κατάλυση της Δημοκρατίας, σαν σήμερα πριν 59 χρόνια

Ηλίας Καραβόλιας: Οραματιστές της αφθονίας

Γιάννης Παρασκευάς: Βιβλιοθήκη Ρόδιων συγγραφέων και λογοτεχνών

Μαρία Καρίκη: Πόση «ζημιά» μπορεί να κάνει ο εγωισμός ενός ατόμου;

Άγης Βερούτης: Γραφειοκρατία: cui bono