Θ. Καραναστάσης: Έρχεται αναθεώρηση. Πάλι;

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Θανάσης Καραναστάσης

Έληξεν επιτέλους το... έπος της προεδρολογίας.

Για πολλούς μήνες, τα ραδιοτηλεοπτικά μέσα μάς είχαν ταράξει στη φλυαρία για το θέμα αυτό. Λες και δεν υπάρχουν άλλα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν την ελληνική κοινωνία.

Τώρα λοιπόν ήλθεν η ώρα να ξεκινήσουν οι συζητήσεις για τις κοινοβουλευτικές εκλογές του 2027! Διότι, κάπως πρέπει να γεμίζει ο ραδιοτηλεοπτικός χρόνος.

Ας πάω όμως σε άλλο θέμα: αυτό της αναθεώρησης του συντάγματος, η οποία έχει αναγγελθεί για το τρέχον έτος.

Δεν ξέρω πόσες συνταγματικές αναθεωρήσεις έχουν πραγματοποιηθεί στη χώρα τα τελευταία 50 χρόνια. Αυτό που ξέρω είναι, ότι καμιά αναθεώρηση δεν έκανε το κράτος πιο λειτουργικό και πιο αποτελεσματικό.

Έλειψαν οι τολμηρές τομές για να ξηλωθεί το συγκεντρωτικό κράτος, το μοναδικό στην Ευρώπη. Αυτό δεν το επιδίωξε καμιά κυβέρνηση και κανένα κόμμα.

Οι δημοσιογράφοι και οι πολιτικοί επιστήμονες ασχολούνται με δευτερεύουσας σημασίας ζητήματα. Η ουσία όμως βρίσκεται αλλού, και δεν εξυπηρετεί τα διάφορα συμφέροντα.

Θα ήταν ουσιαστική η εξαγγελθείσα συνταγματική αναθεώρηση εάν προχωρούσε σε βαθιές αλλαγές, όπως;

• Η μείωση των βουλευτικών εδρών από τις 300 στις 150.

• Η θεσμοθέτηση του κυβερνητικού σχήματος με 20 το πολύ μέλη και όχι 60!

Σε αυτές τις περιπτώσεις, θα υπήρχε εξοικονόμηση πόρων και χρόνου. Η λήψη των αποφάσεων στα όργανα αυτά θα προχωρούσε πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο συμβαίνει σήμερα.

Είναι αδιανόητο, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο που εκπροσωπεί περί τα 450 εκατ. πολίτες, να διαθέτει αναλογικά πολύ λιγότερες έδρες από εκείνες στην Ελλάδα των 10,5 εκατ. κατοίκων.

Ο εκσυγχρονισμός του κράτους πρέπει να έχει στόχο τον ακριβή προσδιορισμό της λειτουργίας κάθε δημόσιου θεσμού.

Το πώς λειτουργούν η κυβέρνηση, τα κόμματα, η δικαιοσύνη, η τοπική αυτοδιοίκηση, είναι, νομίζω, θέματα συνταγματικού ξεκαθαρίσματος, για να μην μπλέκει ο ένας στα πόδια του άλλου, να περιοριστεί ο καθένας αυστηρά στον ρόλο που του έχει ανατεθεί.

Εάν ήμουν συνταγματολόγος θα διατύπωνα διαφορετικά μάλλον τις παραπάνω παρατηρήσεις, αλλά δεν είμαι.

Έχω ωστόσο την πεποίθηση, ότι παρόμοιες σκέψεις απασχολούν και πολλούς άλλους Έλληνες πολίτες, εκείνους τουλάχιστον που παρακολουθούν τα δημόσια πράγματα.

Συμπληρωματικά, θα διερωτηθώ γιατί να μην υπάρχει στη χώρα μας ένα πάγιο φορολογικό σύστημα, χωρίς δαιδαλώδεις διαδικασίες;

Γιατί να μην ισχύει ένας πάγιος εκλογικός νόμος που θα εμποδίζει τον εκάστοτε πρωθυπουργό να προκηρύσσει εκλογές όποτε του καπνίσει επικαλούμενος «μείζονος σημασίας θέμα;»

Δεν πρέπει να πάψουν κάποτε να ισχύουν οι διάφορες συναρμοδιότητες, οι οποίες αποτελούν τροχοπέδη στη λειτουργία του κράτους;

Δεν είμαι σίγουρος, ότι το πολιτικό προσωπικό της χώρας έχει τη διάθεση να συζητήσει τέτοια ζητήματα.

Έτσι, άλλη μία συνταγματική αναθεώρηση θα περάσει χωρίς να αγγίξει τα «καυτά» θέματα.

Γι’ αυτό, κάθε φορά που τίθεται ζήτημα συνταγματικής αναθεώρησης, καταλήγω στο ερώτημα: πάλι;