Ανησυχητικά αυξανόμενα τα ογκολογικά περιστατικά στη Ρόδο

Κυριακή Πετρίδου

Ανησυχητικά αυξανόμενος είναι ο αριθμός των συμπολιτών μας που προσέρχονται στο Ογκολογικό Τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου της Ρόδου ως ασθενείς και που τα τελευταία χρόνια, σταθερά, ανέρχεται περίπου στο 10% του πληθυσμού, με τη μοναδική παθολόγο-ογκολόγο που διαθέτουμε πλέον, την κα Μαρία Παρασκευά, να καλείται να διαχειριστεί, μαζί με το νοσηλευτικό προσωπικό, έναν τεράστιο όγκο, προσφέροντας υψηλού επιπέδου ιατρικές υπηρεσίες!

Το θέμα αυτό, αναδεικνύεται για ακόμα μία φορά με αφορμή το φιλανθρωπικό ημερολόγιο που εξέδωσε το Κοινωφελές Ίδρυμα Υποτροφιών Ρόδου Ε&Μ Σταματίου και η φωτογραφική ομάδα Φ.Ο.Σ., εμπνευσμένο από το βιβλίο της Βασιλικής Πίτση «Ο Γαϊδαράκος Θαλής και το Τριαντάφυλλο που το έλεγαν αγάπη» (3η Έκδοση).

Όλα τα έσοδα από το ημερολόγιο και το βιβλίο θα διατεθούν για την αγορά κρεβατιών και ειδικών καρεκλών για το Ογκολογικό του Νοσοκομείου μας, συμβάλλοντας έτσι σε έναν εξαιρετικά σημαντικό σκοπό.

Η παρουσίαση του ημερολογίου έγινε προχθές, στην Αίθουσα Πολιτισμού του Ιδρύματος Σταματίου από τον εκπαιδευτή της φωτογραφικής ομάδας Φ.Ο.Σ., Μάκο Τσιμέττα, τη συγγραφέα του βιβλίου Βασιλική Πίτση, την κα Μαρία Παρασκευά, τη Δέσποινα Παρασκευά που είναι συστημική ψυχοθεραπεύτρια και εθελόντρια στο Νοσοκομείο και την κα Στάσα Αμπλιανίτη, η οποία εκπροσώπησε τους χορηγούς αλλά είναι και μέλος της φωτογραφικής ομάδας.

Καλωσορίζοντας όλους, ο κ. Τσιμέττας ανέφερε ότι φέτος η ομάδα μετράει τον ένατο χρόνο μαθημάτων και το Ίδρυμα αποτελεί έναν χώρο πολυπολιτισμικό και ένα σημείο στο οποίο γίνονται πράγματα, όχι μόνο πολιτιστικά αλλά και αυτά που έχουν να κάνουν με την «κοινωνική ενσυναίσθηση».

Είπε, ακόμη, ότι πέρα από το έργο που γίνεται στο Ίδρυμα Σταματίου και αφορά στις υποτροφίες και την ευαισθησία που έχει επιδείξει σε κοινωνικά θέματα, αποφάσισαν ως ομάδα, με αφετηρία το βιβλίο της Βασιλικής Πίτση-που φέτος είναι και μαθήτριά τους-να βάλουν ακόμα ένα λιθαράκι σ’ αυτό που έχει ξεκινήσει η ίδια, και αυτό είναι το ημερολόγιο που δημιούργησαν φέτος, με φωτογραφίες από τα μέλη της ομάδας, εμπνευσμένες από το βιβλίο της Βασιλικής.

«Το βιβλίο της Βασιλικής είναι ένα βιβλίο-φάρος, είναι μία φλόγα η οποία άναψε με αφορμή την απώλεια της κόρης της και αυτή τη φλόγα ξεκίνησε να τη μεταδίδει, φτιάχνοντας ένα βιβλίο του οποίου τα έσοδα διατίθενται για τον αγώνα κατά του καρκίνου», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Τσιμέττας και τόνισε ότι, από την πλευρά τους, βάζουν το λιθαράκι με το ημερολόγιο, αφού τα έσοδα από αυτό θα πάνε στην Ογκολογική Κλινική του Νοσοκομείου μας.

Σημειώνεται ότι, αυτό, είναι ένα μέρος από τις δράσεις που κάνουν σε σχολεία με στόχο την ενημέρωση και την αφύπνιση για να έχουμε καλύτερη αντιμετώπιση σε τέτοια θέματα και δεν παρέλειψε να ευχαριστήσει και τους χορηγούς.

Η κα Βασιλική Πίτση
Παράδειγμα δύναμης η κα Πίτση, ανέφερε ότι, όντως, η απώλεια της κόρης της, Θάλειας, την ώθησε να γράψει το βιβλίο και παράλληλα να συνεχίσει τη ζωή που ήταν και είναι το δώρο που μας ανήκει και πρέπει να το ζούμε κάθε στιγμή. Αυτό τον μήνα, κλείνει ένας χρόνος από την κυκλοφορία του βιβλίου για το οποίο έγιναν αρκετές παρουσιάσεις στη πόλη της Ρόδου, σε σχολεία, ενώ έφθασαν και μέχρι την Κόρινθο και από εκεί την Αθήνα και πάλι συνέχισαν σε σχολεία του νησιού, με τελευταία την παρουσίαση που έγινε στο ΕΠΑΛ.

«Ο κόσμος το έχει αγκαλιάσει πάρα πολύ. Η ενσυναίσθηση που αναπτύσσεται και βλέπουμε μέσα από την ευαλωτότητα που μοιραζόμαστε, μέσα από την απώλεια που πενθούμε, και κυρίως από τη δική μου θέση σαν μητέρα, έχει συνεχίσει και να ζητάει και να ενδιαφέρεται και να ενημερώνεται», είπε η ίδια και ανέφερε ότι σε όλες τις παρουσιάσεις ήταν με την κα Μαρία Παρασκευά και στην τελευταία και με την ψυχολόγο, οπότε δίνουν τη δυνατότητα να ενημερωθεί ο κόσμος και τα παιδιά να πάρουν μέρος σε μία διαδραστική παρουσίαση.

Βρίσκονται ήδη στην τρίτη έκδοση του βιβλίου, το οποίο έχει μεταφραστεί στην αγγλική γλώσσα και μπορεί κάποιος να το προμηθευτεί μέσα από την ηλεκτρονική πλατφόρμα της Amazon.

Η κα Μαρία Παρασκευά
Είναι πραγματικά καθηλωτική η μοναδική ογκολόγος του νοσοκομείου μας, μιλώντας για τη δουλειά της, για αυτά που έχει να διαχειριστεί αλλά κυρίως για τους συμπολίτες μας που προσέρχονται ως ασθενείς στο Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου αφότου ανέλαβε.

Καταρχάς, ενδεικτικό του δυσανάλογου όγκου ασθενών που καλείται να διαχειριστεί (σ.σ. μαζί με το νοσηλευτικό προσωπικό πάντα), είναι ότι οι μόνιμες θέσεις παθολόγων-ογκολόγων γι’ αυτό το τμήμα είναι τρεις ωστόσο εδώ και κάποιους μήνες είναι η μοναδική στο τμήμα.

Όπως λέει, όμως, έχει την υποστήριξη ενός συναδέλφου της για κάποιες ώρες, ο οποίος είναι στρατιωτικός γιατρός στο νησί μας. Ως γνωστόν, από το 2016 λειτουργεί η Ογκολογική Μονάδα στο Νοσοκομείο μας. Στη συνέχεια, έδωσε τα παρακάτω συγκλονιστικά στοιχεία:

«Οι ασθενείς μας, δυστυχώς, είναι κάθε χρόνο αυξανόμενοι σε αριθμό, παρ’ όλα αυτά, το τμήμα μας προσφέρει όλες τις χημειοθεραπείες που θα έπρεπε να λάβει ο ασθενής, τις εγκεκριμένες από το Κράτος μας αλλά και από την Ευρωπαϊκή και την Αμερικανική εταιρεία καταπολέμησης του καρκίνου.

Στους ασθενείς λοιπόν δεν προσφέρουμε μόνο τις νεώτερες εγκεκριμένες θεραπείες (σ.σ. χημειοθεραπεία, ανοσοθεραπεία, ορμονοθεραπεία) αλλά και παρακολουθούμε την πορεία τους από τη στιγμή της διάγνωσης και μετά, την περίοδο που μπαίνουν σε θεραπεία αλλά και έπειτα που μπαίνουν σε μία παρακολούθηση.

Οπότε, στο τμήμα μας, εκτός από τις θεραπείες, πραγματοποιούνται καθημερινά και τα εξωτερικά τακτικά ιατρεία», είπε αρχικά.

Παράλληλα, παρακολουθούν τους ασθενείς που νοσηλεύονται για κάποιο λόγο στις κλινικές του νοσοκομείου, τις παθολογικές και τις χειρουργικές και εφημερεύουν για τα επείγοντα ογκολογικά περιστατικά!

Μιλώντας με αριθμούς: Οι ασθενείς που προσέρχονται καθημερινά είναι…χιλιάδες, λέει η κα Παρασκευά. Ενδεικτικό του όγκου που έχουν να διαχειριστούν είναι ότι οι ενεργοί φάκελοι που έχουν στο ογκολογικό τμήμα αυτή τη στιγμή ανέρχονται περίπου σε 4.000. Όμως, και αυτοί που χρειάζεται να κάνουν χημειοθεραπεία ανέρχονται περίπου στους 350!

Και τι λέει η ίδια για τη διαχείριση του όγκου αυτού:

Σύμφωνα με τη κα Παρασκευά, ο όγκος των ασθενών είναι, βέβαια, πολύ παραπάνω απ’ ότι θα έπρεπε να βλέπει ένας γιατρός. Θα έπρεπε δηλαδή οι χημειοθεραπείες που παρακολουθεί η ίδια, την ημέρα, να είναι δέκα με δώδεκα, και είναι πάντα πάνω από 30 και την ίδια ημέρα κάνει και τα εξωτερικά ιατρεία, που πάλι είναι γύρω στα 15 κάθε μέρα!

«Είναι δηλαδή σίγουρα διπλάσια η δουλειά», λέει στωικά και δεν παραλείπει να τονίσει ότι πολύ βασικό είναι ότι το ίδιο συμβαίνει και με το ογκολογικό προσωπικό, αφού η ογκολογική νοσηλεύτρια θα έπρεπε να είναι μία για κάθε τρεις ασθενείς ενώ τώρα αναλογεί μία για κάθε δέκα ασθενείς!

Συγκλονίζουν, όμως, τα στοιχεία για τον καρκίνο του μαστού και ειδικότερα τον νεανικό στην περιοχή μας και μάλιστα, όπως είπε, αυτά «είναι θέματα που όλους μας πληγώνουν αλλά πρέπει να ακούγονται».

Ανατρέχοντας, λοιπόν, στην καταγραφή τους είπε: Λέμε ότι στον κόσμο, που μετριέται στις ΗΠΑ, στους εκατό χιλιάδες πληθυσμού νοσούν κάθε χρόνο 130 άνθρωποι με καρκίνο του μαστού, και γυναίκες και άνδρες.

Έτσι είναι και στη Ρόδο αφού με την απογραφή του 2021 έχουμε πληθυσμό 125 χιλιάδων και μετρώντας τις ασθενείς που προσήλθαν το 2024 με καρκίνο του μαστού στο Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου μας, είναι λίγο παραπάνω από 120! Οπότε, είναι πολλές ασθενείς με καρκίνο του μαστού.

Αυτό που έχει παρατηρηθεί παγκοσμίως αλλά και στη Ρόδο είναι ότι αυξάνει αυτό το ποσοστό κάθε χρόνο κατά περίπου 1% και η αύξηση είναι μεγαλύτερη στην ηλικία των τριάντα ετών, ακριβώς δηλαδή η περίπτωση της κόρης της κας Πίτση, της Θάλειας.

Σύμφωνα με την κα Παρασκευά πιο γρήγορα αυξάνει η επίπτωση στις νεαρές ηλικίες. Είναι πιο συχνό να συμβαίνει σε μία γυναίκα 70 ετών όμως σιγά-σιγά φαίνεται ότι και οι ηλικίες των 30 και των 40 πλησιάζουν αυτό το ποσοστό.

Και είπε χαρακτηριστικά η γιατρός, στέλνοντας παράλληλα και ένα σωτήριο μήνυμα:

«Είναι πολύ ανησυχητικό. Δεν ξέρουμε ποια είναι η αιτία, δεν θα τη βρούμε γιατί δεν είναι μία. Οπότε δεν πρέπει να κοιτάμε να βρούμε ποια είναι η αιτία αλλά αυτό που πρέπει να κοιτάξουμε είναι η έγκαιρη διάγνωση».

Όπως εξήγησε:

«Θα πρέπει πρωτογενώς να μπορέσουμε να εντοπίσουμε αυτές τις περιπτώσεις. Θα πρέπει λοιπόν οι γυναίκες από τα είκοσί τους χρόνια να παρακολουθούνται. Οπότε, μία γυναίκα είκοσι χρονών θα πρέπει κάθε δύο με τρία χρόνια να απευθύνεται στον γιατρό για ψηλάφηση των μαστών της και θα πρέπει η ίδια να μάθει να εξετάζεται.

Στην ηλικία των 35 ετών θα πρέπει να κάνει μία μαστογραφία -τη λέμε εμείς αναφορά-και από τα 40 μας χρόνια θα πρέπει να κάνουμε κάθε χρόνο μαστογραφία.

Ο υπέρηχος του μαστού δεν αντικαθιστά τη μαστογραφία. Θα πρέπει αν ζητηθεί από τον γιατρό, να γίνεται παράλληλα μ’ αυτήν. Και η μαγνητική μαστών επίσης δεν αντικαθιστά τη μαστογραφία, θα πρέπει να γίνεται όταν το ζητάει ο γιατρός μας.

Άρα, λοιπόν, θα πρέπει και εμείς να είμαστε αφυπνισμένοι, οι γυναίκες θα πρέπει να ακολουθούν αυτό το πρόγραμμα όταν δεν υπάρχει κανένα σύμπτωμα αλλά και δευτερογενώς με το παραμικρό σύμπτωμα, θα πρέπει να ζητήσουμε ιατρική βοήθεια».
Υπάρχει, βέβαια, και ο καρκίνος του μαστού στους άνδρες.

Σύμφωνα με τη γιατρό, η επίπτωση είναι πολύ μικρότερη και εξήγησε: αν μία στις οκτώ γυναίκες θα παρουσιάσει καρκίνο του μαστού, αυτό σημαίνει ότι μέσα στη ζωή μας έχουμε 13% πιθανότητα να εμφανίσουμε καρκίνο του μαστού. 1% έχει ένας άνδρας να εμφανίσει καρκίνο του μαστού και αυτό επιβεβαιώνεται και από τα στατιστικά που έχουμε στη Ρόδο.

Όντως, από τις 100 περιπτώσεις καρκίνου του μαστού η μία αφορά ανδρικό καρκίνο του μαστού. Οι άνδρες δεν εμπίπτουν στην πρωτογενή πρόληψη, δεν κάνουν εξετάσεις χωρίς να υπάρχει κάποιο σύμπτωμα. Πρέπει όμως να απευθυνθούν άμεσα στον γιατρό αν εντοπίσουν π.χ. κάποιο ανώδυνο οζίδιο.

«Αν ακολουθήσουμε αυτό το πρόγραμμα, τότε θα βρούμε τις περισσότερες περιπτώσεις καρκίνου του μαστού σε πρώιμο στάδιο», είπε και τόνισε ότι τότε έχουμε 92% πιθανότητα αυτό να θεραπευτεί, που είναι πολύ μεγάλο ποσοστό και γι’ αυτό στοχεύουν στην πρωτογενή πρόληψη.

Συμπερασματικά, 120 ασθενείς (γυναίκες και άνδρες) με καρκίνο του μαστού προσέρχονται κατά μέσο όρο κάθε χρόνο, και το 2024, στο Ογκολογικό Τμήμα του Νοσοκομείου μας, δηλαδή ποσοστό δέκα τοις εκατό περίπου του πληθυσμού της Ρόδου. Για μία γυναίκα 30 ετών μία στις 200 θα εμφανίσει καρκίνο του μαστού και είναι πολύ.

«Στις μικρότερες ηλικίες-συνέχισε η κα Παρασκευά-είναι πιο μεγάλο το ποσοστού του κληρονομούμενου καρκίνου του μαστού, που δυστυχώς κάποιες φορές συνδυάζεται και με επιθετικό χαρακτήρα της νόσου. Βέβαια, στις μεγαλύτερες ηλικίες έχει να κάνει με την παχυσαρκία, συνδυάζεται με το κάπνισμα…Δεν μπορούμε να πούμε, όμως, ότι μία συμπεριφορά θα μας αποκλείσει την εμφάνιση του καρκίνου του μαστού. Γιατί έχουν ακουστεί πάρα πολλά, για παράδειγμα ότι ο θηλασμός προστατεύει. Είναι λάθος να σκεφτόμαστε έτσι και να καθησυχαζόμαστε».

Επιμένει για το κάπνισμα, λέγοντας ότι δεν πρέπει να κάνουμε ούτε το κλασικό ούτε το ηλεκτρονικό ούτε να ατμίζουμε. «Η κοινωνία μας θα πρέπει να είναι απαγορευτική σ’ αυτό», κατέληξε η γιατρός.

Η κα Δέσποινα Παρασκευά
Η ψυχοθεραπεύτρια και εθελόντρια στο Νοσοκομείο μας, αναφέρθηκε στις δράσεις που έκαναν κατά την παρουσίαση του βιβλίου, μεταξύ των οποίων και ένα βιωματικό εργαστήριο για την απώλεια, το πένθος και τον θρήνο και διευκρίνισαν τη διαφορετική σημασία που έχουν οι λέξεις αυτές.

Όπως είπε, τα παιδιά μπόρεσαν να ξεδιπλώσουν τα συναισθήματά τους και συμμετείχαν πολύ ενεργά, δείχνοντας ότι είναι ένα θέμα που τους αφορά πολύ γιατί ήρθαν κοντά στις προσωπικές τους απώλειες.

Ακόμη της δόθηκε η ευκαιρία να μιλήσει για το πένθος που σήμερα θεωρείται ταμπού ενώ παλιότερα ήταν μία κοινωνική διαδικασία και σήμερα έχει μετατραπεί σε μία ατομική υπόθεση και η κοινωνία έχει συμβάλει πολύ σ’ αυτό. Όπως σημείωσε η ψυχολόγος, οι άνθρωποι έχουν ανάγκη την οικογένεια, τους φίλους, ένα δίκτυο υποστήριξης.

Αντ’ αυτού, παρατηρούμε ότι κλείνονται πολύ στον εαυτό τους και δυσκολεύονται να αναζητήσουν βοήθεια ενώ…δεν μας επιτρέπεται να θρηνήσουμε και ο θρήνος είναι μία εξωτερική και ενεργητική διαδικασία. Αν αποτρέψουμε τα άτομα να θρηνήσουν, τότε το πένθος γίνεται δυσλειτουργικό και μετά έχει δευτερογενείς συνέπειες για τους ανθρώπους.

Κλείνοντας, δεν παρέλειψε να κάνει μία προτροπή επειδή πλήσιάζουν οι γιορτές που είναι λαμπερές, για κάποιους όμως είναι γεμάτες από θλίψη, πόνο, νοσταλγία, είναι σημαντικό να είμαστε δίπλα σ’ αυτούς τους ανθρώπους και να τους βοηθήσουμε σε πρακτικά πράγματα στη ζωή τους, αυτούς που έχουν μικρά παιδιά να τους συνδέσουμε με τη ζωή με όποιον τρόπο μπορούμε.

Επίσης, είναι πάρα πολύ σημαντικό να ζητάνε υποστήριξη από οποιονδήποτε μπορεί να τους βοηθήσει ενώ υπάρχουν εξειδικευμένοι επαγγελματίες υγείας που μπορούν να τους δώσουν τις κατευθύνσεις.

Η κα Στάσα Αμπλιανίτη
Τέλος, η κα Αμπλιανίτη, αφού ευχαρίστησε όλους, είπε ότι ως χορηγοί ευχαριστούν το ίδρυμα και τον κ. Τσιμέττα για την ευκαιρία που τους έδωσε να συμμετέχουν σε μία τέτοια προσπάθεια γιατί θέλουν να στηρίζουν τέτοιες προσπάθειες με μεγάλη τους χαρά και σκοπός είναι να ευαισθητοποιηθεί η κοινωνία και ίσως η δικς τους μικρή προσπάθεια να δώσει το έναυσμα να γίνουν και άλλες σε μεγαλύτερη κλίμακα.

Επίσης, ήταν μεγάλη τους χαρά να συμμετέχουν ως ομάδα σ’ αυτό το ημερολόγιο, του οποίου τις φωτογραφίες εμπνεύστηκαν από το παραμύθι της Βασιλικής.