Κλειστό παραμένει το παλιό Κτηματολόγιο που ανακαινίστηκε

Rodiaki NewsRoom

Φωτογραφίες από το ανακατασκευασμένο αλλά κλειστό, κτήριο του παλιού Κτηματολογίου της Ρόδου, έδωσε στη δημοσιότητα ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου, κος Γιώργος Χατζημάρκος.

Σε σχόλιό του σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης, υπογραμμίζει, ότι πριν από περίπου δύο χρόνια, η περιφέρεια ανέλαβε τις εργασίες που ήταν απαραίτητο να γίνουν, μετά τα πολλά και σοβαρά προβλήματα που αντιμετώπιζε το κτήριο.

Ειδικότερα, ο κος Γιώργος Χατζημάρκος αναφέρει τα εξής:
«Χθες (σ.σ.15.07.2024) αργά, οι συνεργάτες μου, μου έφεραν στο γραφείο τις φωτογραφίες του Κτηματολογίου της Ρόδου, που ανακατασκευάσαμε πριν από 2 χρόνια.

Τέτοιες περίπου μέρες, το 2022, η περιφέρεια έφτιαξε το παλιό Κτηματολόγιο της Ρόδου, με χρηματοδότηση του ΤΑΧΔΙΚ.
Είναι ωραίο να φτιάχνεις πράγματα και να τα παραδίδεις στην κοινωνία που τα έχει ανάγκη.

Όπως ακριβώς βάζουμε και σήμερα “πλάτη” για το Δικαστικό Μέγαρο της Ρόδου, που χρειάζεται πολλή δουλειά και για το οποίο υπογράψαμε προ ημερών, μετά από διεθνή διαγωνισμό που κράτησε σχεδόν έναν χρόνο, τη Σύμβαση εκτέλεσης των μελετών τής πλήρους ανακατασκευής του, πάλι με χρηματοδότηση του ΤΑΧΔΙΚ.

Δύο χρόνια μετά, το Κτηματολόγιο, φτιαγμένο, παραμένει κλειστό, ακολουθώντας την αντίστροφη πορεία κάθε εγκαταλελειμμένου κτηρίου μέχρι να (ξανα)γίνει ερείπιο.

Οι "ευαίσθητοι" πολίτες αυτού του τόπου, βέβαια, νιώθουν ότι η αποστολή τους, προς το παρόν, εξετελέσθη και θα ενεργοποιηθούν πάλι από το πληκτρολόγιό τους, όταν το κτήριο θα αρχίσει να εμφανίζει φθορά.

Κουίζ εδώ για δύσκολους λύτες:
Σε ποιον λέτε να κατευθύνουν πάλι τότε τη γνωστή "αγνή οργή" τους;
Α. Στο κράτος;
Β. Στην πολιτεία;
Γ. Στην κακιά ώρα;
Δ. Στην περιφέρεια;

Δεν πειράζει όμως. Δεν μας πειράζει καθόλου που είμαστε ο στόχος τους.
Όταν έχεις μάθει να δουλεύεις με αγάπη γι’ αυτό που κάνεις, δεν σε αγγίζει το δηλητήριο των "ευαίσθητων".

Επιλέγουμε να στεκόμαστε στην όχθη της λύσης και να γινόμαστε το “ΕΚΑΒ” που διασώζει από τον χρόνο και την αδιαφορία κτήρια ή καταστάσεις.

Τώρα βέβαια, αν είμαστε πιο πολλοί πάνω σε αυτή την όχθη, τόσο το καλύτερο για όλους, αλλά έχουμε μάθει να προχωράμε με ό,τι έχουμε.»