1ο Ειδικό Σχολείο Ρόδου: Όταν τα παιδιά διδάσκουν...

Κυριακή Πετρίδου

Όταν τα παιδιά διδάσκουν στο 1ο Ειδικό Σχολείο της Ρόδου, κάθε χρόνο, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία, στήνεται μία γιορτή, θα έλεγε κανείς, με δράσεις, αθλοπαιδιές και δημιουργική απασχόληση στην οποία καλούνται παιδιά από άλλα σχολεία της Ρόδου, τυπικής ανάπτυξης, και όλα μαζί, με την αρμονική συνύπαρξή τους, διδάσκουν μία κοινωνία.

Γέλια, χαρούμενες φωνές, παιχνίδια, μαγειρέματα, εργαστήρια, συνέθεταν το σκηνικό της χθεσινής ημέρας στο σχολείο. Οι δραστηριότητες περιελάμβαναν, μεταξύ άλλων, εργαστήριο ζαχαροπλαστικής, αθλοπαιδιές, κατασκευή στολιδιών, face painting, λουκουμάδες επιτόπου, με τους εκπαιδευτικούς να κρατάνε το ενδιαφέρον των παιδιών ενώ κατά τη διάρκεια της ημέρας υπήρξε και παρουσία ψυχολόγου.

Όπως λέει στη «Ροδιακή», η διευθύντρια του 1ου Ειδικού Σχολείου, κα Βάσω Παυλίδη, στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας για τα Άτομα με Αναπηρία, κάθε χρόνο κάνουν κάποιες δράσεις με στόχο τα παιδιά των τυπικών σχολείων-κυρίως δημοτικών ενώ φέτος είχαν επίσκεψη και από Λύκειο (σ.σ. το 3ο Γενικό Λύκειο Ρόδου "Καπνοβιομηχανία") και το Δημοτικό Σχολείο του Κολλεγίου Ρόδου ήρθαν φέτος, σύνολο τους επισκέφθηκαν πέντε σχολεία) για να γνωρίσουν τους μαθητές.

Όσο για το πώς αντιδρούν τα παιδιά, σύμφωνα με τη διευθύντρια χαίρονται, όπως και οι τυπικής ανάπτυξης μαθητές που τα γνωρίζουν. «Κατανοούν τι είναι το ειδικό σχολείο. Να μάθουν να σέβονται αυτά τα παιδιά, να τ’ αγαπάνε και όταν μεγαλώσουν να τους φέρονται με κατανόηση», είπε.

Τους εξηγούν, για παράδειγμα, ότι κάποια παιδιά δεν μπορούν να μιλήσουν, οπότε επικοινωνούν μέσω της νοηματικής γλώσσας ή του γλωσσικού προγράμματος. Στο σχολείο, όπως και στο ειδικό νηπιαγωγείο που συστεγάζονται, φοιτούν παιδιά με αυτισμό, νοητική στέρηση, σύνδρομο ντάουν, όπως και παιδιά με προβλήματα συμπεριφοράς, σύνολο 39 ενώ υπάρχουν 28 εκπαιδευτικοί, όλων των απαραίτητων ειδικοτήτων, που είναι αρκετοί.

Συγκεκριμένα, το σχολείο έχει: ειδικούς παιδαγωγούς, λογοθεραπευτές, εργοθεραπεύτρια, φυσιοθεραπεύτρια, δασκάλα Δυσικής Αγωγής, κοινωνική λειτουργό, ψυχολόγο και σχολική νοσηλεύτρια.

Η κα Χρύσα Παυλή είναι δασκάλα, κι εξηγεί στα παιδιά ότι κάποιος μπορεί να μην μπορεί να μιλήσει αλλά μπορεί να επικοινωνήσει με άλλους τρόπους. Όπως είπε στη «Ροδιακή», τα παιδιά το δέχονται καλά, συμμετέχουν στις δραστηριότητες και θέλουν να ευαισθητοποιήσουν τα άλλα παιδιά να έρχονται σε επαφή.

Η κα Σοφία Κισκίνη, λογοθεραπεύτρια, εξήγησε ότι έκαναν μία συνεργασία και έμαθαν το πρόγραμμα που χρησιμοποιούν στα ειδικά σχολεία, το MAKATON, το οποίο συνδυάζει χειρομορφές από τη νοηματική γλώσσα και σύμβολα και τα χρησιμοποιούν για να βοηθήσουν τα παιδιά με επικοινωνιακές διαταραχές να μάθουν να εκφράζονται και να διαβάζουν.

Πόσο εύκολο είναι, όμως, παιδιά με διαφορετικές δυσκολίες στην επικοινωνία να συνυπάρχουν; «Όσο εύκολο το βλέπετε. Τα παιδιά συνυπάρχουν μια χαρά. Το πρόβλημα συνήθως δημιουργείται από τους ενήλικες. Αυτοί δείχνουν και τον τρόπο και τον λόγο στα παιδιά γιατί να επικοινωνήσω με τον άλλο.

Πρέπει να μπω στη θέση του, μπορώ να πονέσω σαν και αυτόν. Να δείξουμε κυρίως τα κοινά στοιχεία. Ναι μπορούν να επικοινωνήσουν τα παιδιά, να μπορούν να βρεθούν στον ίδιο χώρο με διαφορετικά επίπεδα ικανότητας ή μη ικανότητας, αρκεί να τους δείξουμε εμείς τον τρόπο. Και το κάνουμε».

Σύμφωνα με την ίδια, συνυπάρχουν αρμονικά και με τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης. «Τα παιδιά αγαπάνε τα άλλα παιδιά. Απλά, πρέπει να καταλάβουμε κάτι: ότι το πλαίσιο είναι ο ρυθμιστικός παράγοντας. Για να συνυπάρξω με τον άλλον θα μας βάλεις σ’ ένα χώρο που χωράμε και οι δύο.

Πρέπει να μου δημιουργήσεις τον χώρο. Αυτό πρέπει να το κάνει η πολιτεία κι εμείς οι δάσκαλοι μέσα από τη δουλειά μας», είπε η και Μαρία Ιακωβίδου που είναι η δασκάλα Φυσικής Αγωγής.

Διαχρονικά αιτήματα
Σχετικά με τα αιτήματά τους, καταρχάς είναι γνωστό ότι ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων έχει ζητήσει μία παιδική χαρά, κάτι που είναι πολύ σημαντικό για τα παιδιά αλλά, όπως τονίζουν, το πιο σημαντικό απ‘ όλα είναι ένα καινούργιο Ειδικό Σχολείο, το οποίο να πληροί τις προδιαγραφές ενός σχολείου αφού σ’ αυτό το κτήριο αναγκάζονται να κάνουν… «αλχημείες» για να εξυπηρετήσουν τις ανάγκες τους μιας και κλήθηκαν να χρησιμοποιήσουν ένα Αστυνομικό Τμήμα για σχολείο και μάλιστα ειδικό.

«Εμείς δεν χωράμε πια εδώ. Είναι πολύ σημαντικό να γίνει εξ αρχής ένα Ειδικό Νηπιαγωγείο, που ν’ ανταποκρίνεται και στις ανάγκες των παιδιών και των εκπαιδευτικών ώστε να μπορούν να κάνουν σωστά τη δουλειά τους», λέει χαρακτηριστικά η νηπιαγωγός στο Ειδικό Νηπιαγωγείο κα Ειρήνη Μοράρη.

Επίσης, δεν έχουν σχολικό λεωφορείο για τις μετακινήσεις μέσα στην πόλη, όπως έκαναν παλαιότερα. Ο λόγος είναι επειδή είχε λιγότερες θέσεις και δεν το θεωρούσαν σχολικό, το υπουργείο είπε ότι δεν μπορούν να το χρησιμοποιήσουν και τώρα δεν μπορούν να κάνουν επισκέψεις και δράσεις.
«Μας αγαπάνε τα παιδιά, μας δέχονται και μας σέβονται», λένε οι εκπαιδευτικοί.