Μάθημα ζωής για τη Ραφαέλα Σπανουδάκη η μάχη των εθελοντών στις πυρκαγιές της Ρόδου!

Rodiaki NewsRoom

Ο αθλητισμός δεν έχει μόνο στιγμές χαράς και ευτυχίας.

Έχει και τις δύσκολες στιγμές του. Ως μία τέτοια θα θυμάται την αγωνιστική χρονιά που πέρασε η Ραφαέλα Σπανουδάκη. Η 29χρονη Ροδίτισσα σπρίντερ ταλαιπωρήθηκε από τραυματισμούς που δεν της επέτρεψαν να υλοποιήσει τα πλάνα που είχε κάνει.

«Ήταν η πιο δύσκολη χρονιά. Ο ένας τραυματισμός έφερε τον άλλον. Έτσι δεν μπορείς να βγάλεις σωστή προετοιμασία και ουσιαστικά έγιναν μισές δουλειές. Τη φετινή χρονιά θα τη δω σαν ένα διάλειμμα γιατί όλες οι προηγούμενες σεζόν ήταν έντονες με πολλούς αγώνες», δήλωσε στην επίσημη ιστοσελίδα του ΣΕΓΑΣ αρχικά η Σπανουδάκη που μαζί με τον προπονητή της Κώστα Βογιατζάκη ετοιμάζουν ήδη τα πλάνα για την επόμενη χρονιά:

«Έχουμε συζητήσει με τον προπονητή μου για την επόμενη χρονιά. Ο μεγάλος στόχος είναι οι Ολυμπιακοί Αγώνες στο Παρίσι. Σκεφτόμαστε να κάνουμε ένα πέρασμα στον κλειστό στίβο χωρίς να είναι απαραίτητο ότι θα πάω στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα του κλειστού στίβου».

Η Ραφαέλα Σπανουδάκη το επόμενο καλοκαίρι θα κυνηγήσει να πετύχει αυτό που είχε κάνει και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο το 2021. «Στόχος είναι να κυνηγήσω τη συμμετοχή μου στους Ολυμπιακούς Αγώνες και σε 100μ. και 200 μέτρα. Και στο Τόκιο είχα αγωνιστεί και στα δύο και θέλω να κρατήσω την… παράδοση», συνέχισε.

Μπορεί φέτος η χρονιά να μην κύλησε όπως θα ήθελε, όμως παρακολούθησε τις προσπάθειες των Ελλήνων αθλητών και αθλητριών στο Παγκόσμιο πρωτάθλημα της Βουδαπέστης. «Είδα το Παγκόσμιο πρωτάθλημα και ήταν ίσως από τα καλύτερα των τελευταίων χρόνων. Μπράβο σε όλα τα παιδιά της Εθνικής που κατάφεραν και έφτασαν σε μία τόσο μεγάλη διοργάνωση όπως είναι το Παγκόσμιο πρωτάθλημα», τόνισε η αθλήτριά μας.

Για την Ελληνίδα σπρίντερ το φετινό καλοκαίρι ήταν ιδιαίτερο και για έναν ακόμη λόγο. Είδε τον τόπο όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, τη Ρόδο, να δοκιμάζεται από τις πυρκαγιές.

«Έζησα από κοντά τις φωτιές στη Ρόδο. Να πω την αλήθεια από τη μια νιώθω μεγάλη στεναχώρια για όλο αυτό που έγινε στο νησί, από την άλλη όμως είμαι ευτυχισμένη γι’ αυτό που συνέβη μετά. Είδα ανθρώπους να δίνουν μάχες για να βοηθήσουν τους συνανθρώπους τους. Είδα παιδιά που ενώ δούλευαν το 8ωρό τους μετά βοηθούσαν τον κόσμο που είχε ανάγκη», είπε και συνέχισε:

«Ήταν πραγματικά συγκινητικό όλο αυτό που είδαμε να συμβαίνει στη Ρόδο. Και γενικά σε όλα αυτά που συμβαίνουν αυτό που έχει σημασία είναι στο τέλος της ημέρας να παραμένεις άνθρωπος. Όλη αυτή η εμπειρία που έζησα στη Ρόδο μου έδωσε κίνητρο και μαθήματα γενικώς για τη ζωή. Για να πάμε μπροστά πρέπει να έχουμε ο ένας τον άλλον».