Ιάκωβος Κολαϊνής: «Τα νιάτα αξίζουν να είναι πάντα σε προτεραιότητα για μια δυνατή Ελλάδα»

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Ιάκωβος Κολαϊνής
Οικονομολόγος

''Το μεν εργάζεσθαι αγαθόν
το δε αργείν κακόν'',
Ξενοφών (430 - 355) π.χ.

Αφορμή για τις σκέψεις και τις προτάσεις που ακολουθούν αποτέλεσε ο πρόσφατος αδόκητος θάνατος ενός βρέφους μέσα σε αυτοκίνητο.

Ο νεαρός πατέρας του παιδιού αντί να το αφήσει στον παιδικό σταθμό, όπως ήταν ο προορισμός του, το ξέχασε μέσα στο αυτοκίνητό του κάτω από την πίεση του εργασιακού stress, όπως αναφέρθηκε στα διάφορα ΜΜΕ, με αποτέλεσμα να βρει φρικτό θάνατο, προφανώς από ασφυξία.

Η απόδοση ευθυνών για το τραγικό συμβάν είναι έργο της Αστυνομίας και της Δικαιοσύνης και σίγουρα κανείς άλλος δεν πρέπει να έχει λόγο και άποψη.
Όμως, το θέμα αυτό έχει και κοινωνικό αντίκτυπο, γεγονός που μας επιτρέπει να το προσεγγίσουμε, όπως και όλα τα παρόμοια που έχουν συμβεί, όχι ως ένα μεμονωμένο και τυχαίο γεγονός αλλά ως ένα κοινωνικό φαινόμενο που τείνει να λάβει διαστάσεις

Θα πρέπει λοιπόν να αναζητηθούν τα αίτια αυτών των τραγικών γεγονότων στις συνθήκες που επικρατούν στην κοινωνία μας τα τελευταία χρόνια. Κατά την άποψή μου, τα προβλήματα αυτά πρέπει να θεωρηθεί ότι έχουν τις ρίζες τους στις συνέπειες της οικονομικής κρίσης που μαστίζει τη χώρα μας και ιδιαίτερα τους νέους ανθρώπους εδώ και μια δεκαετία.

Είναι κοινή διαπίστωση ότι μία από τις πιο σοβαρές συνέπειες της οικονομικής κρίσης που βιώνει η χώρα μας από τα τέλη της δεκαετίας του 2000 είναι η επαγγελματική και η κοινωνική αποκατάσταση των νέων ανθρώπων από τη μια μεριά και η επιδείνωση των συνθηκών απασχόλησης καθώς και η σημαντική μείωση των αποδοχών για όσους εργάζονται από την άλλη.

Η αδυναμία της χώρας μας να απασχολήσει τους νέους και τις νέες, επιστήμονες και μη, τους ώθησε να αναζητήσουν εργασία και καλύτερες αποδοχές στο εξωτερικό. Συνέπεια αυτής της κατάστασης είναι η χώρα μας να γνωρίσει μαζικό κύμα μετανάστευσης, κατά κύριο λόγο νέων επιστημόνων, που ορθώς χαρακτηρίστηκε ως το μεγαλύτερο brain drain (φυγή επιστημόνων) που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα

Οι δε νέοι και οι νέες που δεν μπόρεσαν να μεταναστεύσουν και επέλεξαν να παραμείνουν στην Ελλάδα, συνέχισαν να αναζητούν εργασία ή και να εργάζονται κάτω από αντίξοες συνθήκες. Η ανεργία, η χαμηλά αμειβόμενη εργασία και η εργασιακή ανασφάλεια δεν επιτρέπουν στους νέους και τις νέες να έχουν μια κανονική ζωή πολύ δε περισσότερο δεν τους επιτρέπουν να δημιουργήσουν οικογένεια με ότι αυτό συνεπάγεται για το δημογραφικό πρόβλημα της χώρας μας.

Η μη αντιμετώπιση του προαναφερθέντος προβλήματος αργά ή γρήγορα θα έχει επιπτώσεις σε μια σειρά άλλων εξ ίσου σοβαρών θεμάτων, όπως είναι η άμυνα της χώρας, η χρηματοδότηση του ασφαλιστικού μας συστήματος, με την καταβολή των ασφαλιστικών εισφορών, αλλά και η εξασφάλιση των συντάξεων των απόμαχων της εργασίας των οποίων ο αριθμός βαίνει συνεχώς αυξανόμενος. Με λίγα λόγια η χώρα μας τα επόμενα χρόνια θα βρεθεί στη μέγγενη του δημογραφικού προβλήματος με απρόβλεπτες συνέπειες.

Η ανεργία των νέων αλλά και οι χαμηλές αποδοχές όσων εργάζονται, ιδιαίτερα μέχρι πρόσφατα των νέων κάτω των 25 ετών, δεν επιτρέπουν στη νέα γενιά να ικανοποιήσει τις βασικές της βιοποριστικές ανάγκες αλλά και τα όσα ονειρεύτηκε ή συνεχίζει να ονειρεύεται.

Η κατάσταση που επικρατεί στις εργασιακές συνθήκες στη χώρα μας αποθαρρύνει και αποτρέπει τους νέους και τις νέες να έχουν στόχους και διάθεση για δουλειά, αφού σε πάρα πολλές περιπτώσεις οι αμοιβές των νέων ανθρώπων δεν τους επιτρέπουν να καλύψουν τις βασικές καθημερινές τους ανάγκες καθώς και το κόστος μετάβασης στον εργασιακό τους χώρο.

Συνέπεια της παραπάνω κατάστασης είναι να παρατηρείται άρνηση ή και απόσυρση της νέας γενιάς από την εργασία Αποτέλεσμα αυτού του φαινομένου είναι να υπάρχει έλλειψη προσφοράς εργασίας σε πολλούς παραγωγικούς τομείς, όπως ο αγροτικός και πρόσφατα ο ξενοδοχειακός τομέας λόγω κυρίως του εποχιακού χαρακτήρα της απασχόλησης σε αυτούς.

Η θέση της νέας γενιάς,κατά την άποψή μου, πρέπει να είναι στη σφαίρα της παραγωγής και της δημιουργίας και όχι στο περιθώριο και στην σκιά των προηγούμενων γενεών, πατεράδων και παππούδων. Αποτελεί ύψιστη αναγκαιότητα οι νέοι άνθρωποι να έχουν ίσες ευκαιρίες και καλύτερα αμειβόμενες και σταθερές θέσεις εργασίας.

Η πολιτεία οφείλει να ανατρέψει την επικρατούσα κατάσταση με την εξαγγελία και υλοποίηση των κατάλληλων πολιτικών. Μεταξύ άλλων θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να καταργηθούν όλα τα νομοθετήματα και δυσμενή μέτρα που αφορούν στις εργασιακές σχέσεις των νέων ανθρώπων. Η πολιτεία πρέπει να αντιμετωπίσει άμεσα το φαινόμενο της απροθυμίας και απόσυρσης των νέων από την εργασία, θα πρέπει να δώσει μεγαλύτερο ενδιαφέρον στις εργασιακές σχέσεις, ωράρια εργασίας, αποδοχές και άδειες για επιμέλεια των νεογέννητων παιδιών.

Είναι παράλογο η μητέρα ενός νεογέννητου παιδιού να μην έχει δικαίωμα να είναι κοντά στο παιδί της για μερικούς μήνες, απουσιάζοντας από την εργασία της με αποδοχές, αλλά απεναντίας να είναι υποχρεωμένη να εμπιστεύεται ότι πιο πολύτιμο έχει σε «ξένα χέρια». Η μέριμνα της Πολιτείας για την αντιμετώπιση του δημογραφικού πρέπει να είναι συνεχής, η δε στήριξη της στους νέους γονείς έμπρακτα γενναιόδωρη.

Θα αντιτείνει και θα αναρωτηθεί κάποιος από πού θα εξευρεθεί ο αναγκαίος δημοσιονομικός χώρος για την στήριξη των νέων νοικοκυριών για απόκτηση κατοικίας και παιδιών; Η πιο εύκολη απάντηση σε αυτό το ερώτημα είναι να περιοριστεί η σπατάλη στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος και ο περιορισμός των υπερκερδών των επιχειρήσεων που έχουν δεσπόζουσα θέση στην αγορά, απάντηση καθόλου θεωρητική.

Ο καθένας από εμάς είναι δυνατό να αναφέρει αρκετές περιπτώσεις σπατάλης δημόσιων πόρων αλλά και εταιρειών με υπερκέρδη. Το να ανάβει ο οδοφωτισμός σε μια πόλη και μετά την ανατολή του ήλιου είναι μια μορφή σπατάλης δημόσιων πόρων ή το να ρυπαίνουμε το περιβάλλον και μετά να ξοδεύουμε πόρους για τον καθαρισμό των ρεμάτων και των πάρκων είναι επίσης σπατάλη δημόσιου χρήματος, όπως και τόσων άλλων οφθαλμοφανών και μη περιπτώσεων σπατάλης.

Θεωρώ ότι η νέα γενιά και τα προβλήματα που αντιμετωπίζει πρέπει να αποτελέσουν κυρίαρχο θέμα για την πολιτεία και την κοινωνία μας. Η ενίσχυση των νέων ανθρώπων από τους γονείς και τους παππούδες τους πρέπει να αποτελεί την εξαίρεση και όχι τον κανόνα Συχνά πυκνά στα ΜΜΕ αναφέρεται ότι σημαντικό μέρος της σύνταξης των παππούδων προορίζεται για τη στήριξη των παιδιών και των εγγονιών. Σίγουρα η οικογενειακή αλληλεγγύη είναι θεμιτή, όμως δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η σύνταξη της γιαγιάς και του παππού έχει ημερομηνία λήξης.

Οι νέοι και οι νέες πρέπει να στηρίζονται και να πορεύονται με τις δικές τους δυνάμεις
Επίσης σημαντικό ρόλο και επιρροή στην αντιμετώπιση των προβλημάτων της νέας γενιάς οφείλουν να έχουν και τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Θα πρέπει να προβάλλουν περισσότερο τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι άνθρωποι και να στηρίζουν με ενημερωτικές εκπομπές τους νέους και τον θεσμό της νέας οικογένειας. Η έγκυρη και έγκαιρη ενημέρωση αποτελούν σημαντικούς παράγοντες στην αντιμετώπιση και τη λύση των προβλημάτων κάθε πολίτη.

Εν κατακλείδι, η στήριξη της νέας γενιάς και η εξάλειψη της ανεργίας των νέων πρέπει να αποτελεί πρώτη προτεραιότητα της εκάστοτε κυβέρνησής μας. Ας μην ξεχνάμε το γνωμικό του Ξενοφώντος «Το μεν εργάζεσθαι αγαθόν το δε αργείν κακόν».

Ας δώσουμε λοιπόν τον δημοσιονομικό χώρο που αξίζει για την στήριξη των νέων ανθρώπων Επί τέλους, οι νέοι και οι νέες ας έχουν καλύτερες εργασιακές συνθήκες και αποδοχές. Επί τέλους οι νέοι και οι νέες θα πρέπει να αισθανθούν σιγουριά και άνεση στην καθημερινή τους ζωή, απαραίτητη προϋπόθεση για να κάνουν το επόμενο βήμα να δημιουργήσουν την δική τους οικογένεια.

Τώρα που κόπασε η θύελλα της κρίσης, ας πάρουν οι νέοι και οι νέες αυτά που τους αξίζουν για να ζήσουν μια πιο ήρεμη ζωή, απαλλαγμένη από τραγικές καταστάσεις και συμφορές, όπως αυτή που βιώσαν πρόσφατα οι δυο γονείς στην Άρτα.

Ας γίνει συνείδηση όλων μας ότι το μέλλον της νέας γενιάς είναι άρρηκτα δεμένο με το δικό μας μέλλον αλλά και με το μέλλον της πατρίδας μας.