Οι κενές θέσεις εργασίας στη Ρόδο δεν θα καλυφθούν με ευχές και θεωρίες

Rodiaki NewsRoom

Για όσους δεν έχουν εργαστεί ποτέ και δεν γνωρίζουν τι εστί να είναι κανείς εργαζόμενος στον τουριστικό τομέα, σε περιοχές όπως είναι η Ρόδος, κανείς δεν μπορεί να τους το εξηγήσει και να το κατανοήσουν.

Είναι ένα επάγγελμα σκληρό, το οποίο εδώ και χρόνια θα έπρεπε να είχε ενταχθεί στα βαρέα επαγγέλματα, τουλάχιστον.

Εργαζόμενος/η στον κλάδο του τουρισμού στη Ρόδο, σημαίνει εργασία 8 έως 12 ώρες καθημερινά, μέσα σε θερμοκρασίες που κυμαίνονται από 30 έως 40 βαθμούς!

Σημαίνει εργασία 7 μέρες την εβδομάδα (σπανίζουν εκείνοι που έχουν ρεπό) χωρίς διασκέδαση, χωρίς εξόδους, χωρίς πολλές φορές, μια βουτιά στη θάλασσα ή τις πισίνες που απολαμβάνουν 2,5 εκατομμύρια επισκέπτες μας.

Σημαίνει υψηλό κόστος ενοικίων (για όσους έρχονται στη Ρόδο να εργαστούν), αν καταφέρουν και βρουν έγκαιρα οίκημα για να νοικιάσουν.

Σημαίνει, τέλος, δυσαναλογία των αμοιβών που νόμιμα προβλέπονται με την πραγματική προσφορά της πλειοψηφίας των εργαζομένων.

Η έλλειψη σε προσωπικό που αυξάνεται ραγδαία τα τελευταία χρόνια, μόνο με ουσιαστικά μέτρα από την πολιτεία μπορεί ν’ αντιμετωπιστεί:

Με άμεση αύξηση και καταβολή σε ετήσια βάση, του επιδόματος ανεργίας για τους μήνες που οι άνθρωποι αυτοί δεν εργάζονται, με αύξηση του ελάχιστου μισθού εργασίας και τέλος με την επιδότηση ενοικίων ή της δωρεάν μεταφοράς προς και από τους χώρους εργασίας.

Κίνητρα χρειάζονται, για την πιο βαριά βιομηχανία που διαθέτει η χώρα μας. Και μάλιστα πρέπει να είναι ισχυρά.

Κάθε άλλο μέτρο, έξω από τα παραπάνω, θα έχει ή ελάχιστα ή μηδαμινά, ή προσωρινά αποτελέσματα. Και το πρόβλημα θα διογκώνεται, χρόνο με τον χρόνο!