Δούλοι στα χωράφια των παππούδων μας

Rodiaki NewsRoom

Γράφει η
Σταυρούλα Σεφ
Ψυχολόγος
www.feelingbetter.gr

Και σαν δούλοι, άβουλοι και δειλοί αντιδρούμε μπροστά σε μια τεράστια φυσική καταστροφή που δεν χωράει το μυαλό μας να σκεφτούμε τις προεκτάσεις της. Σαν δούλοι σωπάσαμε και δεν βγάλαμε ούτε μια φωνή ενώ έπρεπε να κραυγάζουμε εκκωφαντικά.

Πώς θα είναι η ζωή στον τόπο μας χωρίς την παραλία Τραουνού-Αφάντου;
Μας αφαιρούν από τις ζωές μας και τις ζωές των παιδιών μας, για πάντα την πιο πολύτιμη παραλία του νησιού μας.
Μας αφαιρούν για πάντα την ταυτότητά μας τη νησιωτική.

Η υγεία μας, η ομορφιά της ζωής, η ξεγνοιασιά μας, η δροσιά μας, το βαρκάκι μας, τα βράδια τα καλοκαιρινά, οι χειμωνιάτικες λιακάδες, το ψάρεμα, οι ρομαντικές μας κρυφές συναντήσεις, τα τραγούδια με τις παρέες, όλα με τη μυρωδιά την αληθινή της θάλασσας! Αυτή τη θάλασσα που όμοιά της δεν υπάρχει στον κόσμο! Το νερό να μυρίζει ιώδιο και τα νερά κρυστάλλινα να έρχονται από το πέλαγος άγρια και καθάρια.
Αυτή η θάλασσα που είσαι τυχερός αν έχεις βουτήξει μια φορά στα νερά της.

Μας λένε να την αποχαιρετήσουμε για πάντα... και λέμε εντάξει..δεν πειράζει... να δω πού θα δουλεύω του χρόνου.
Ναι, τα καταφέρανε. Μας εξαφανίσανε και μας περιορίσανε στο σπιτάκι μας και στη δουλίτσα μας, να εξυπηρετούμε όπως πρέπει τους τουρίστες.
Έχουμε ήδη εκδιωχθεί από τα ξενοδοχεία και τις επιχειρήσεις, από όλη την ακτογραμμή του βόρειου τμήματος του νησιού και αυτό δεν θα έχει τέλος.
Τα παιδιά και τα εγγόνια μας δεν θα ξέρουν πως είναι η ελεύθερη θάλασσα. Δεν θα μπορούμε να πεταχτούμε για μια βουτιά πριν τη δουλειά, ή μετά! Θα μετράμε τα άστρα στον καλοκαιρινό ουρανό.

Θα είμαστε όμως με τις στολές του ξενοδοχείου στη βάρδια μας! Να προσφέρουμε τις υπηρεσίες μας και τις ανέσεις στους πελάτες αυτών των επενδυτών για να απολαύσουν εκείνοι, αυτή τη θάλασσα, την κλεμμένη από την ψυχή μας.
Αυτό είναι το μέλλον συμπολίτες!

Και δεν είναι πουθενά πρωτοσέλιδο! Μας το λανσάρουν σαν επένδυση;
Πόσοι από εσάς θα επωφεληθούν από την επένδυση; Να επωφεληθούν αληθινά όμως... όχι με ένα καλοκαιρινό μεροκάματο που πρέπει να ξεχάσεις για 6 μήνες πως είναι να είσαι άνθρωπος, πως είναι τα πρόσωπα των παιδιών σου και πώς είναι η μυρωδιά της γυναίκας σου για να το βγάλεις.
Ζούμε σε ένα τόπο πλούσιο, με όλες τις ομορφιές και τα πλούτη, μα ποιος ζει σε σπίτι με θέα θάλασσα; Ποιος αληθινά χαίρεται τον τόπο αυτόν;

Τι διαφορά θα έχει αν ζούμε σε ένα χωριό κάπου φτωχό και τι διαφορά στην όμορφη και ξακουστή Ρόδο; Για εργάτες θα μεγαλώνουμε και πάλι τα παιδιά μας, να σπουδάσουν τουριστικά, να μπούνε σε ένα ξενοδοχείο, να έχουν σίγουρη δουλειά. Λες και δεν υπάρχει άλλη ανάγκη, για επιστήμονες, για τεχνίτες, για καλλιτέχνες, για δασκάλους! Θα ομορφύνει η ζωή μας με ξενοδοχεία και τα παιδιά μας θα γίνουν εργάτες και θα ζούμε σε ένα τόπο μόνο να εξυπηρετούμε την ελίτ των άλλων χωρών που σε αυτή πλέον θα ανήκει η παραλία μας.

Όταν είμαι στο εξωτερικό με καμάρι λέω πως κατάγομαι από ένα τόπο όμορφο, όπου οι άνθρωποι εκεί είναι ελεύθεροι, και κάνουν βουτιές τα βράδια για να ξεκουραστούν από τη δουλειά.
Μετά από αυτό το καλοκαίρι, μόνο με πόνο θα μιλάω για τον τόπο μου που καταστρέφεται και που οι κάτοικοι, τόσο που έχει αλλοιωθεί το πνεύμα τους, ούτε μια φωνή δεν έβγαλαν όταν τους ξερίζωσαν την καρδιά και χτίσανε του ΤΡΑΟΥΝΟΥ!