Για το δημοτικό κολυμβητήριο Ρόδου, παιδιά, από πού πάμε;

Rodiaki NewsRoom

Η παραίτηση των «Πιγκουίνων» από την τελική φάση ανόδου στη Β’ Εθνική πόλο Ανδρών αποδεικνύει για πρώτη φορά, μετά από πολλά χρόνια, το τι επικρατεί στη Ρόδο από πλευράς εγκαταστάσεων αλλά και υποστήριξης όλων όσοι κάνουν σημαντική αναπτυξιακή προσπάθεια.

Με αφορμή αυτό το γεγονός και παρά το ότι η συγκεκριμένη ομάδα έχει κολυμβητήριο για τις προπονήσεις της, τόσο στο πόλο όσο και στην κολύμβηση, έχει έρθει στα μυαλά όλων μια ερώτηση πιο επίκαιρη από ποτέ: πότε επιτέλους θ’ αποκτήσει η Ρόδος το δικό της δημοτικό κολυμβητήριο; Διότι αν γίνει πραγματικότητα αυτό το έργο, είναι απολύτως βέβαιο ότι θα ιδρυθούν αρκετοί σύλλογοι κι εκατοντάδες παιδιά θα μπορέσουν στο μέλλον να εκτοξεύσουν γενικώς τον υγρό στίβο σε όλες τις κατηγορίες και τα επίπεδά του.

Αν κάνουμε μια απλή πράξη και προσθέσουμε πόσα τετραγωνικά καλύπτουν στο νησί οι πισίνες ξενοδοχείων, πανσιόν, καταλυμάτων και βιλών, τότε προκύπτει το άθροισμα της αδιαφορίας όσων πρέπει και υφιστάμεθα αυτό το ρεζιλίκι της έλλειψης δημοτικού κολυμβητηρίου.
Παλαιότερα, πριν από καμιά εικοσαριά χρόνια (δεν παίρνω όρκο για τον αριθμό), πανηγυρίζαμε για το κολυμβητήριο στην Ιαλυσό κι ακόμα είμαστε στην αναμονή, να δούμε πώς και πότε μπορεί να ολοκληρωθούν τα έργα.
Ένα νησί με εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες κάθε χρόνο δεν είναι σε θέση να βρει την «πατέντα» ώστε να υπάρχει πληρότητα όχι μόνο στις… κλίνες, αλλά και στις αθλητικές του εγκαταστάσεις.

Δεν το χωρά ο ανθρώπινος κοινός νους αυτό που συμβαίνει και είναι ντροπή ακόμα και να το συζητάμε. Μόνο αν δημιουργηθεί ένας πυρήνας διαμαρτυρίας μπορούμε να δούμε φως στην άκρη του τουνέλ, όμως και πρόσφατα παραδείγματα είχαν ως αποτέλεσμα να πέσουν όλα στο κενό και να κρύβονται πίσω από το δάχτυλό τους οι αρμόδιοι, ανακοινώνοντας ημίμετρα με τα… ημίψηλα καπέλα τους.
Σταματώ εδώ ως ένδειξη απογοήτευσης για ό,τι συμβαίνει και δεν τιμά εκείνους που βρίσκονται ψηλά.
ΤΣΑΜΠΙΚΟΣ ΠΑΤΣΑΪΣ