«Σύντομη ιστορία του ελληνικού τραγουδιού 1824-2020», του Φίλιππου Παπαθεοδώρου

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο
Θανάσης Καραναστάσης

Το βιβλίο με τίτλο : «Σύντομη Ιστορία του Ελληνικού Τραγουδού 1824-2020. Όσα διάβασα και όσα έζησα», γραμμένο από τον Φίλιππο Παπαθεοδώρου, κυκλοφόρησε πρόσφατα. Θέμα του είναι το ελληνικό τραγούδι και η εξέλιξή του μέσα στον χρόνο.

Οι απαρχές του βρίσκονται δύο αιώνες πίσω, μετά τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους σε μια διαδρομή που φθάνει έως τις μέρες μας.

Ο συγγραφέας δίνει ιδιαίτερη έμφαση στα είδη του ρεμπέτικου, του ελαφρού, του λαϊκού και του ελαφρολαϊκού τραγουδιού.

Στις σελίδες του περιλαμβάνει κοντά στα 500 ονόματα συνθετών, στιχουργών, ερμηνευτών, ενορχηστρωτών και τεχνικών ήχου.

Πρόκειται για όλους εκείνους που υπηρέτησαν τα διαφορετικά είδη τραγουδιού, εκείνους οι οποίοι με τις δημιουργίες τους ομόρφυναν τις μέρες μας, μας ψυχαγώγησαν και μας διαπαιδαγώγησαν μουσικά τις προηγούμενες δεκαετίες.

Κατά τη γνώμη μου, το βιβλίο αυτό είναι ένα ευσύνοπτο λεξικό, σημαντικό βοήθημα που μας συνδέει με τους μεγάλους δημιουργούς του παρελθόντος και τα σπουδαία τραγούδια τους.

Το βιβλίο του Φ.Π. περιλαμβάνει σύντομα βιογραφικά των συντελεστών του ελληνικού τραγουδιού, των δημιουργών και ερμηνευτών και παραθέτει μερικές από τις γνωστότερες επιτυχίες τους.

Κάνει επίσης αναφορά στα παλιά πιο σημαντικά «τρίο» και στα πιο σύγχρονα μουσικά σχήματα.

Μελέτησε συστηματικά δεκατρείς βιβλιογραφικές πηγές για να συλλέξει τα στοιχεία που έβαλε στο βιβλίο του.

Αφιέρωσε πολύ χρόνο και εντατική μελέτη για να ολοκληρώσει αυτή την εργασία.

Η ιστορία του ελληνικού τραγουδιού δεν διαβάζεται μια κι έξω.

Την συμβουλεύεται κανείς κάθε φορά που οι αναμνήσεις του τον οδηγούν στις εποχές των μεγάλων τραγουδιών. Τότε που οι απλοί λαϊκοί δημιουργοί μας κληροδότησαν μουσικά διαμάντια.

Τότε που οι κορυφαίοι μουσικοσυνθέτες μας μάς έφεραν σε επαφή με τη μεγάλη ποίηση. Τότε που οι ίδιοι δημιουργοί έκαναν το ελληνικό τραγούδι γνωστό σε όλο τον κόσμο.

Τότε που μεγάλοι ξένοι ερμηνευτές, ο Νατ Κινγκ Κόουλ, η Εντίθ Πιάφ, η Μπρέντα Λι, ο Χάρρυ Μπελαφόντε και άλλοι τραγούδησαν στη γλώσσα τους ελληνικά τραγούδια.

Σήμερα, δυστυχώς, το ελληνικό τραγούδι βρίσκεται σε βαθιά κρίση.

Λείπουν οι σπουδαίες δημιουργίες, λείπουν οι μεγάλες φωνές. Κυκλοφορούν κάτι κατασκευάσματα με «αποβουτυρωμένες» μουσικές και νηπιώδη στιχάκια.

Το χειρότερο είναι, ότι κάτι ανέμπνευστοι και ατάλαντοι τύποι ρημάζουν τα καλά τραγούδια με κακότεχνες διασκευές, με θλιβερές επανεκτελέσεις, με παραμορφώσεις των αυθεντικών εκτελέσεων.

Ενδεικτική είναι η επισήμανση του Φίλιππου Παπαθεοδώρου στην τελευταία παράγραφο του επιλόγου του: «Δυστυχώς φως στο τούνελ του ελληνικού τραγουδιού δεν υπάρχει...

Είμαστε βαθιά στο σκοτάδι και αναρωτιέμαι με ποιον τρόπο θα βγούμε απ’ αυτό».

Το λέει ένας άνθρωπος που η ζωή του όλη είναι μέσα στο τραγούδι. Το υπηρετεί επί επτά δεκαετίες ασταμάτητα.

Εννέα χρόνια με το «Τρίο Καντσόνε», εννέα χρόνια με τους «Αθηναίους», το καλύτερο, κατά τη γνώμη μου, ελληνικό και με διεθνή καριέρα φωνητικό συγκρότημα, είκοσι χρόνια στη δισκογραφική παραγωγή και συνεχίζει.

Τώρα ασχολείται με τη συγγραφή βιβλίων με αντικείμενο πάντα το τραγούδι.

Είναι εντυπωσιακό, ότι με τόσο πλούσια δραστηριότητα ο Φίλιππος παραμένει και σήμερα ορεξάτος και δημιουργικός. Ενώ αναρωτιέμαι πού βρίσκει το κουράγιο αυτός ο άνθρωπος!