Πρόταση πεζοδρόμησης για τα ιστορικά Μαράσια της Μητρόπολης και της Αγίας Αναστασίας στη Ρόδο

Πρόταση πεζοδρόμησης για τα ιστορικά Μαράσια της Μητρόπολης και της Αγίας Αναστασίας στη Ρόδο

Πρόταση πεζοδρόμησης για τα ιστορικά Μαράσια της Μητρόπολης και της Αγίας Αναστασίας στη Ρόδο

Rodiaki NewsRoom

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 2212 ΦΟΡΕΣ

Μια προβολή του μέλλοντος στο συγκαιρινό γίγνεσθαι της πόλης

Γράφει ο Νικόλαος Κοντουδιός

Κατατέθηκε η πρόταση προς τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου Ρόδου, έπειτα από την πρωτοβουλία των κατοίκων της περιοχής και τη συλλογή υπογραφών των διαμενόντων στην εύρυτερη περιοχή.

Σύμφωνα με την πρόταση, οι κάτοικοι ζητούν από την πολιτεία και τις υπεύθυνες αρχές την άμεση πεζοδρόμηση των οδών πλάτους μικρότερου των 6 μέτρων που βρίσκονται στα Μαράσια Αγ. Αναστασίας/Μητρόπολης σύμφωνα και με το άρθρο 2 της υπουργικής απόφασης 52907/2009 ΦΕΚ 2621/Β/31-12-2009 του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες κατοίκων και απασχολούντων στην περιοχή, μετά από ενδελεχή αυτοψία και πολύμηνη έρευνα μιλούν για μια απαράδεκτη χρόνια κατάσταση που προσβάλλει την αρχιτεκτονική και φυσική αισθητική του περιβάλλοντος χώρου, την αντίληψη για το τι είναι ο δημόσιος χώρος τι εστί αλληλοσεβασμός και τι σημαίνει στην πράξη η έννοια της αλληλοσυνύπαρξης και της οικολογίας.

Η καθημερινή πρακτική των τελευταίων ετών υποβάθμιζε διαρκώς την καθημερινή διαβίωσή τους και δυστυχώς παγίωσε και απαράδεκτες συμπεριφορές που ρυπαίνουν και εναντιώνονται στον παράγοντα της κοινής ωφέλειας. Η οχλοβοή είναι συνεχής από τα τροχοφόρα που διέρχονται μέσα από τον ιστό των κατοικημένων περιοχών, η παράνομη μετακίνηση τροχοφόρων μέσα στους στενούς δρόμους και σε ώρες κοινής ησυχίας, η προξένηση ατυχημάτων λόγω υψηλής ταχύτητας, η κατάληψη δημόσιου χώρου με τη μόνιμη στάθμευση οχημάτων και διάφορων παρελκομένων, η παραβίαση σημάτων με αντικανονική διέλευση είναι μερικά από τα αρνητικά παραδείγματα που έχουν σημειωθεί. Συμπεριφορές που έχουν παγιωθεί και πρέπει να αλλάξουν άρδην προς μια νέα βελτιωμένη συνθήκη. Οι κάτοικοι εκφράζουν την κοινή ανησυχία τους και ζητούν μέτρα προστασίας, ανάδειξης και αναβάθμισης της περιοχής.

Οι κάτοικοι απαιτούν το αυτονόητο: τον εξανθρωπισμό και τον σεβασμό στην ιστορία που έχουν τα γραφικά Μαράσια και ζητούν να εφαρμοστεί η καθοδηγητική σύσταση του νόμου.

Τα Μαράσια αναδύονται σταδιακά στη συνείδηση των Ροδιτών ως αναπόσπαστο κομμάτι από την πορεία τους στον χρόνο. Συμβολίζουν τη σύνδεση με τις ρίζες του παρελθόντος που αποτελούν διαχρονική αξία του πολιτισμού έτσι όπως σμηλεύθηκε από πέτρες και οικοδομήθηκε με ύδωρ και κόπο μέσα στο ρου της ιστορίας. Όσο κι αν φαίνεται παράξενο, υπάρχει αρκετός κόσμος που ενώ γεννήθηκε και μεγάλωσε ή μένει στα Μαράσια, δεν γνωρίζει την ιστορία του.

Μαράσια (προάστια)<barosh ή maras (τουρκ.): Συνοικίες των Ελλήνων  κατά την περίοδο της οθωμανικής κατοχής
Μαράσια (προάστια) κατά την περίοδο της οθωμανικής κατοχής

Εμείς τους καλούμε ως φόρο τιμής σε ετούτο τον μόχθο να την σεβαστούν στην πράξη εφαρμόζοντας μια καλύτερη ζωή πάνω στο παλαιότερο ίχνος και να την αναζητούν διαρκώς μέσα από μια ώριμη συνείδηση συλλογικής ύπαρξης χωνευμένη στον σύγχρονο τρόπο ζωής.

Ο ποιητής της Ρωμιοσύνης αναφέρει σε ένα απόσπασμα.
«Κάθε ποὺ βραδιάζει μὲ τὸ θυμάρι τσουρουφλισμένο στὸν κόρφο τῆς πέτρας
εἶναι μία σταγόνα νερὸ ποὺ σκάβει ἀπὸ παλιὰ τὴ σιωπὴ ὡς τὸ μεδούλι
εἶναι μία καμπάνα κρεμασμένη στὸ γέρο-πλάτανο ποὺ φωνάζει τὰ χρόνια».

Οι πέτρες και τα παράθυρα ηχούν φωνές, στο γείσο πάνω χτίζουν φωλιές τα χελιδόνια, μας μιλάνε για μια ειρηνική άνοιξη. Πετούν στα αγκωνάρια του ουρανού με έναν τρόπο μας υπενθυμίζουν τα περασμένα μας προσκαλούν για τα μελλούμενα που θα έρθουν. Αρκεί να αναλάβουμε την παρούσα ευθύνη των βημάτων μας έχοντας περισσότερο το αίσθημα του δικαίου των πόλεων γύρω από τους οκείους περιπάτους της καθημερινότητας. Αναφαίρετο δικαίωμα των κατοίκων να διαβιούν σε πιο δικαιότερες και ανθρώπινες συνθήκες με σεβασμό στην κίνηση ανθρώπων και ζώων και να οραματίζονται σύντομα την αλλαγή παραδείγματος με βάση και τα ευρωπαϊκά και τα διεθνή πρότυπα.

Η ήπια κυκλοφορία εφαρμόζεται πολλά χρόνια στην Ευρώπη και στην Αμερική και τη δεκαετία του 1990 άρχισε να εφαρμόζεται και στην Ελλάδα και αποτελεί μία από τις σημαντικότερες πολιτικές διαχείρισης της ταχύτητας σε πυκνοκατοικημένες περιοχές.

Η βιώσιμη αστική κινητικότητα αποτελεί βασική συνιστώσα της ευρωπαϊκής πολιτικής, που σημαίνει πιο ανθρώπινες και φιλικές προς το περιβάλλον μετακινήσεις, εκτοπίζοντας το αυτοκίνητο.

Η σύγχρονη ευρωπαϊκή προσέγγιση στον σχεδιασμό αστικών μεταφορικών συστημάτων εστιάζει στις χαμηλές ταχύτητες (πεζή μετακίνηση, χρήση ποδηλάτου, λιγότερα οχήματα) και αποτρέπει, στον βαθμό που αυτό είναι εφικτό, τη χρήση των Ι.Χ. εντός του πυκνού αστικού χώρου.

Όσοι πολίτες επιθυμούν να δουν και να στηρίξουν ακολούθως την πρότασή μας για την αναγέννηση των Μαρασιών ας μπουν στην ηλεκτρονική διεύθυνση marasia.gr και ας επιλέξουν τον σύνδεσμο «Υποστηρίζω την αναβάθμιση».

Η ενεργή συμμετοχή των πολιτών θα βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση να επιστρέψουν οι χαμένες γειτονιές και να εξανθρωπιστούν τα κύτταρα του γονιδιώματος του πυρήνα της ύπαρξης γιατί η ιστορία πέρα από χρονική καταγραφή είναι και ο παλλόμενος ολοζώντανος αστικός χώρος στο παρόν για τον οποίο συναποφασίζουμε όλοι ως λάτρεις της κοινής ιστορίας μας και ως μέτοχοι στο συγκαιρινό γίγνεσθαι, ως ολοκληρωμένοι κάτοικοι αυτού του αστικού ιστού με παρουσία και με καλύτερο οικολογικό αποτύπωμα για ένα ενδελεχές μέλλον με θαυμάσιους δρόμους μιας μεγάλης πολιτείας.

Στενοί δρόμοι και πεζόδρομοι όπου διασχίζοντάς τους μπορείς να παίζεις και να ονειρεύεσαι.

Διαβάστε ακόμη

Ελένη Κορωναίου: Ψυχρότητα ή σιωπηλή κραυγή;

Αργύρης Αργυριάδης: Οι 8 πληγές του κράτους δικαίου

Χρήστος Ροϊλός: Τα Επείγοντα στην Ελλάδα λειτουργούν σε συνθήκες μόνιμης κρίσης

Κοσμάς Σφυρίου: Κατάλυση της Δημοκρατίας, σαν σήμερα πριν 59 χρόνια

Ηλίας Καραβόλιας: Οραματιστές της αφθονίας

Γιάννης Παρασκευάς: Βιβλιοθήκη Ρόδιων συγγραφέων και λογοτεχνών

Μαρία Καρίκη: Πόση «ζημιά» μπορεί να κάνει ο εγωισμός ενός ατόμου;

Άγης Βερούτης: Γραφειοκρατία: cui bono