Κορωνοϊός: αντιπαραθέσεις κομμάτων στις πλάτες των ασθενών

Φίλιππος Ζάχαρης

H πορεία των κρουσμάτων του κορωνοϊού μόνο φυσιολογική δεν είναι. Αν συνυπολογίσει κανείς ότι την Κυριακή που δεν γίνονται πολλά τεστ, είχαμε κοντά στα 2 χιλ. κρούσματα, περίπου 800 διασωληνωμένους και 78 θανάτους, αν θεωρήσει κάποιος ότι με τη διενέργεια και άλλων τεστ ο αριθμός θα εκτοξευθεί, λογικά πολύ σύντομα τα κρούσματα θα ξεπεράσουν και πάλι τις 4 χιλ.

Είμαστε άραγε –γιατί δεν θέλω να παριστάνω τον προφήτη– στις τελευταίες εβδομάδες των υψηλών κρουσμάτων και με τους συνεχείς εμβολιασμούς στην αρχή του τέλους της πανδημίας;

Ή μήπως βρισκόμαστε και πάλι στην κόψη του ξυραφιού μέσα στην άνοιξη και πριν από το καλοκαίρι, όπου λογικά όλοι θα ξεχυθούν στους δρόμους, τις παραλίες και τα μαγαζιά, πετώντας στον κάλαθο των αχρήστων τα μέσα προστασίας;

Με δεδομένο ότι πλησιάζουμε το Πάσχα και ότι είναι ομιχλώδες το τοπίο σε ό,τι αφορά τη μετακίνηση από νομό σε νομό, πολλοί αναμένουν κατακόρυφη αύξηση των κρουσμάτων και σε καμία ύφεση της όλης κατάστασης.

Αλήθεια, θα ρισκάρει η κυβέρνηση την κατακόρυφη αύξηση των κρουσμάτων χάριν της ανύπαρκτης δεξαμενής υπομονής από τους πολίτες αλλά και την αγωνία των εμπόρων που αδημονούν να ξανανοίξει το λιανεμπόριο;

Θα αφεθεί όλη αυτή η προσπάθεια που καταβλήθηκε από τον κόσμο όλο αυτό το χρονικό διάστημα στο έλεος των κάθε λογής σχεδιασμών για ένα βεβιασμένο άνοιγμα της αγοράς όταν τα κρούσματα επιμένουν και δη πεισματικά;

Πραγματικά πρόκειται για μια πολύ κρίσιμη χρονικά περίοδο όπου το να κάνει κανείς την όποια υπόθεση, ρισκάρει να οδηγηθεί σε λανθασμένα συμπεράσματα.

Ένα όμως είναι το σίγουρο: η κυβέρνηση έχει περιπέσει σε πολύ μεγάλα σφάλματα και μάλιστα σφάλματα που δεν μπορούν να διορθωθούν. Στην κυριολεξία, αλλάζουν τη μία απόφαση μετά την άλλη, καλύπτοντας τεχνηέντως την όποια επιπόλαιη διαχείριση της κρίσης με την αιτιολογία ότι καθετί που αποφασίζεται, γίνεται υπό πίεση.

Είναι όντως πολύ αμφίβολο τι αποτελέσματα θα έχει η ουσιαστικά επιδιωκόμενη ανοσία της αγέλης μέσω και των εμβολιασμών, με λίγα λόγια αν η πανδημία σβήσει αφενός με την αλλαγή του καιρού (που δεν έχει αποδειχθεί) και αφετέρου με τα ίδια τα εμβόλια.

Με τους ρυθμούς όμως που προχωρούν οι εμβολιασμοί, θα μπούμε στον επόμενο χειμώνα με τον μισό τουλάχιστον πληθυσμό ανεμβολίαστο.

Σε αυτό αν προσθέσει κανείς και το ότι η συντριπτική πλειονότητα των πολιτών δεν πρόκειται να τηρήσει τα προστατευτικά μέτρα όταν εμβολιαστούν και με δεδομένο ότι μεσολαβούν οι χρονικές δόσεις εμβολιασμού αλλά και οι μεταλλάξεις που είναι θανατηφόρες, δεν αναμένεται και μεγάλη αισιοδοξία το προσεχές διάστημα.

Θα το ξαναπώ όμως:
Αν η Πολιτεία ρισκάρει και αφήσει ελεύθερο το Πάσχα, τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά, όσο και αν ο κόσμος θέλει να πάει στους τόπους καταγωγής του.

Προς το παρόν, δεν φαίνεται κάτι τέτοιο, αλλά τίποτε δεν αποκλείεται μετά από το αλαλούμ του λιανεμπορίου και της λειτουργίας των Δικαστηρίων όπου κανείς δεν ξέρει τι δικάζεται, αν και πότε, παρά τις δηλώσεις ότι ανοίγουν τα δικαστήρια.

Την ίδια ώρα, το σύστημα Υγείας είναι λίγο πριν από την ολική κατάρρευση και οι εργαζόμενοι σε αυτά: γιατροί, νοσηλευτικό και διοικητικό προσωπικό εκλιπαρούν για αναπλήρωση των τεράστιων κενών που υπάρχουν με πολλές προσλήψεις. Ένα αίτημα που μάλλον δεν αντιλαμβάνονται οι κυβερνώντες, όπως και το ότι με όλη αυτή την κατάσταση ο κόσμος στρέφεται στα ιδιωτικά νοσοκομεία γιατί κάποτε οι ασθενείς με άλλα νοσήματα πρέπει να χειρουργηθούν και αυτοί.

Οι δύο επόμενες εβδομάδες λοιπόν είναι πολύ κρίσιμες. Από τους χειρισμούς της κυβέρνησης θα φανεί το κατά πόσο θα μπορέσει η χώρα να αποφύγει μια τραγωδία.

Για τα υπόλοιπα που αφορούν την εκμετάλλευση της πανδημίας από τα κόμματα, ουδείς λόγος.

Γιατί γίνεται και αυτό, να υπολογίζονται τα νέα κρούσματα, οι νέοι θάνατοι και οι διασωληνωμένοι απλώς και μόνο για να εξάγονται τα απαραίτητα συμπεράσματα και να επιχειρηματολογούν για αυτά κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Στις πλάτες των ασθενών.