Δημήτρης Κρητικός: «Επιτέλους ας σεβαστούμε κι ας προστατεύσουμε τη δημόσια περιουσία μας»

Rodiaki NewsRoom

Ανοικτή επιστολή για την απαράδεκτη κατάσταση βανδαλισμών που σημειώνονται σε βάρος ιστορικών και πολιτιστικών μνημείων καθώς επίσης και σε βάρος δημόσιων χώρων, απέστειλε χθες ο επικεφαλής της παράταξης «Ρόδος Αξιών» κ. Δημήτρης Κρητικός.

Στην επιστολή αναφέρεται συγκεκριμένα:
«Ο σεβασμός στη δημόσια περιουσία και σε ιστορικά μνημεία της πόλης μας, είναι καθήκον όλων μας και ένδειξη πολιτισμού.
Ο καθένας χωριστά και όλοι μαζί μπορούμε να συμβάλλουμε, ώστε η Ρόδος να είναι ένας τόπος όμορφος, καθαρός και φιλικός για τον δημότη μας αλλά και τον επισκέπτη, διατηρώντας την από αιώνες ιστορική και πολιτιστική της μνήμη.

Ως γνωστόν, προσφάτως έγιναν εργασίες αισθητικής αποκατάστασης και αναβάθμισης στο Δημοτικό Στάδιο «Διαγόρας» της πόλης μας, το οποίο έχρηζε παρέμβασης και συντήρησης. Ιδιαίτερη λύπη με κυρίευσε, βλέποντας τα συνθήματα στους τοίχους του Σταδίου με μπογιές. Και δεν είναι μόνο αυτό! Και υπάρχουν αμέτρητες παρόμοιες εικόνες, που υπάρχουν γύρω μας και μας στιγματίζουν. Καταστροφή στα κολωνάκια της περιφερειακής οδού της Νέας Μαρίνας, βανδαλισμοί στη θαλάσσια ράμπα ΑΜΕΑ της πόλης και τόσα άλλα, τα οποία αποτέλεσαν το έναυσμα για την παρούσα παρέμβαση.
Σεβασμός, δημόσιο, περι-ουσία, τρεις όροι που καθορίζουν την ουσία και το περιεχόμενο της σχέσης του ατόμου με την κοινωνία. Η έννοια του σεβασμού αφορά την επίγνωση των ορίων της ανθρώπινης υπόστασης και των επιτευγμάτων της και ακολούθως την εναρμόνιση της συμπεριφοράς της στο πλαίσιο του μέτρου, της αρμονίας και της αρετής.

Με τη συγκεκριμένη σκηνή, μαρτυρείται αφ’ ενός πως ο σεβασμός της δημόσιας περιουσίας από ελαχίστους βεβαίως συμπολίτες είναι χλιαρός η ανύπαρκτος, αφ’ ετέρου πώς το «φιλοκαλούμεν» από τον Επιτάφιο του Περικλή και την καλαισθησία είτε τα έχουν διαγράψει από τη ζωή τους, είτε δεν έγιναν ποτέ οδηγός και στάση ζωής. Και ευθύνη γι’ αυτό έχουμε όλοι, μιλώντας μεν θεωρητικά για την αξία της Παιδείας, ξεχνώντας δε ότι το ύψιστο αυτό αγαθό κατακτάται με έργα, με καθημερινό αγώνα.

Ο σεβασμός αναδεικνύει τη μέριμνα του έλλογου όντος απέναντι στην προσωπικότητά του, στον κοινωνικό του περίγυρο, καθώς και σε καθετί πνευματικό ή υλικό-τεχνικό που βελτιώνει και αναβαθμίζει ποιοτικά την ατομική και κοινωνική ζωή του.

Μόνο ο άνθρωπος που σέβεται είναι σε θέση να ιεραρχήσει και να υπηρετήσει αξίες πανανθρώπινες, ιδανικά και στόχους που προάγουν τον ανθρωπισμό και τη δημοκρατία, τους δυο βασικούς πυλώνες της ευημερίας, της ευταξίας και της πανανθρώπινης ειρήνης των λαών. Ο σεβασμός αναμφισβήτητα έχει τις ρίζες του στην ηθική αρτίωση και την προσωπικότητα του ατόμου, αναπτύσσεται όμως και καρποφορεί στο πεδίο των διανθρώπινων σχέσεων τόσο στο ιδιωτικό, όσο και στο δημόσιο βίο.

Ο ιδιωτικός βίος δεν μαραίνεται από την ιδιωτεία και την ιδιοτέλεια όταν καθοδηγείται από το σεβασμό στον άλλο και ο δημόσιος βίος αντίστοιχα γίνεται το εύφορο έδαφος που αναπτύσσεται και ευδοκιμεί η ατομική και η συλλογική δημιουργικότητα. Ο πρωταρχικός ρόλος του δημοσίου τόσο για την ατομική όσο και για τη συλλογική πρόοδο αναγνωρίζεται και αποδίδεται από αυτούς που έχουν συνειδητοποιήσει την πλατωνική αρχή, ότι το ατομικό καλό βρίσκεται μόνο μέσα στο κοινωνικό και ότι πέραν τούτου ούτε το συλλογικό, ούτε το ατομικό μπορεί να υπάρξει και να ευδοκιμήσει.
Μιλώντας όμως για δημόσιο, δεν μιλάμε για κάτι αόριστο για κάτι μη προσδιορίσιμο και ασαφές. Είτε αυτό είναι πνευματικό, είτε είναι υλικό-τεχνικό, αποτελεί κτήμα, ουσία της συλλογικότητας, δηλαδή δημόσια περιουσία.

Στη δημόσια περιουσία με την ευρύτερη έννοια ανήκουν οι νόμοι, ο πολιτισμός μας, οι υλικοτεχνικές υποδομές μας, δηλαδή το σύνολο των υλικό-πνευματικών επιτευγμάτων που καθιστούν τη ζωή μας στην πόλη ανθρώπινη και πολιτισμένη.
Σεβόμενοι λοιπόν, όχι μόνο τον εαυτό μας, τον διπλανό μας, αλλά και το χώρο και τα μέσα που βιώνουμε, εργαζόμαστε, θεραπευόμαστε, ψυχαγωγούμεθα, ολοκληρωνόμαστε ως άτομα και κοινωνικές υποστάσεις και γινόμαστε αυτό που οι πρόγονοί μας θεωρούσαν απώτερο σκοπό των ανθρώπων, πολίτες.

Η πόλη, ως η οργανωμένη κοινωνική ζωή, η πολιτεία, ως η τέλεια οργανωμένη πόλη, η δημοκρατία, και ο πολιτισμός ως το απαύγασμα της τέλειας ατομικής και κοινωνικής ζωής εκπορεύονται και καταλήγουν στο σεβασμό που δείχνει και αποτίνει ο άνθρωπος στην ατομική του ουσία και δημόσια περι-ουσία αντίστοιχα.

Μαζί οφείλουμε να προστατεύσουμε τη δημόσια περιουσία της πόλης μας. Οι πόροι για την προστασία και τη συντήρησή της είναι περιορισμένοι, συγκεκριμένοι και σχεδόν μηδενικοί. Για το λόγο αυτό στόχος είναι να γίνουν όλοι οι δημότες, συμμέτοχοι στην προσπάθειά του Δήμου και να καλλιεργηθεί μία νέα σχέση πολίτη-δημόσιου χώρου, στο πλαίσιο της οποίας η συμμετοχή του πολίτη, θα αυξήσει σημαντικά τη βιωσιμότητα των παρεμβάσεων.
Δημήτρης Γ. Κρητικός
Γιατρός πνευμονολόγος
Επικεφαλής παράταξης «Ρόδος Αξιών» Δήμου Ρόδου
Τέως Δήμαρχος Καμείρου Ρόδου»