Αυτά που έχουν …διαβρώσει το DNA του τοπικού

Rodiaki NewsRoom

Τα τελευταία σχεδόν 10 χρόνια οι ομάδες έχουν χάσει εντελώς τον προσανατολισμό του στα τοπικά μας πρωταθλήματα. Στο πλαίσιο μιας νέας –λιγότερο ρομαντικής- εποχής στην οποία ήδη βρισκόμαστε, εκτός από το ότι έχουν χαθεί ορισμένες αξίες αλλά και –άτυποι μεν, απροσπέλαστοι δε- κάποιοι κανόνες, είναι φανερό πως οδηγούμαστε από το κακό στο χειρότερο.

Κατά καιρούς μέσα από αυτή εδώ τη στήλη έχουμε δώσει αρκετά παραδείγματα που αποδεικνύουν του λόγου το αληθές και δεν θα ήθελα να κουράσω και σήμερα με άλλα. Θα σταθώ όμως σε ένα θέμα το οποίο θα έπρεπε να μας απασχολεί πάρα πολύ αλλά δυστυχώς η καθημερινότητα δείχνει ότι μάλλον δεν ενδιαφέρονται και πολύ. Και αυτό είναι οι μετακινήσεις των ποδοσφαιριστών από τον έναν σύλλογο στον άλλο, οι ανανεώσεις, οι δανεισμοί και πάει λέγοντας.

Σε τι εξυπηρετούν όλα αυτά άραγε; Έχετε αναλογιστεί ποτέ; Τι καλό μπορεί να προσφέρει στο ποδόσφαιρο της περιοχής μας, για παράδειγμα, όταν ένας παίκτης φεύγει από μια ομάδα χωριού και πηγαίνει σε μια άλλη πιο δίπλα, η οποία αγωνίζεται στην ίδια κατηγορία; Τι σημαίνει «ανανεώνεται η συνεργασία για ένα, ακόμα χρόνο», που οι ομάδες χρησιμοποιούν στις ανακοινώσεις τους κατά κόρον;

Δυο πολύ σύντομες απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα θα μπορούσαν να είναι οι εξής: Δεν μπορεί να είναι εποικοδομητική μια μετακίνηση παίκτη από το ένα χωριό στο άλλο, διότι δεν περικλείει αφενός καμία ουσία (στην ίδια κατηγορία παίζουν, πάνω κάτω την ίδια προπόνηση κάνουν, δεν αλλάζει κάτι) και αφετέρου χαλάει και τον σχεδιασμό του συλλόγου από τον οποίο φεύγει. Με αυτό τον τρόπο έχουμε καταφέρει να αλλοιώσουμε το DNA των ομάδων, την φιλοσοφία τους και τις ιδιαιτερότητες που είχε η καθεμία. Αυτό που κάποτε τις χαρακτήριζε πριν από κάποια χρόνια.

Έχουμε αναφερθεί ξανά σε κάτι πολύ χαρακτηριστικό και με την ευκαιρία το επαναφέρω στη μνήμη σας. Κάποτε διάβαζες μια σύνθεση ομάδας και καταλάβαινες πιο χωριό αντιπροσώπευε. Πλέον δεν μπορείς. Η κοινή λογική, αγαπητοί μου φίλοι, λέει πως μια μεταγραφή έχει ουσία μόνο όταν ένας παίκτης φύγει από μια κατηγορία και πάει σε μια ανώτερη. Και δεν εννοούμε καν από το Β’ Τοπικό να πάει στο Α’ Τοπικό (αλλά εν πάση περιπτώσει αυτή η περίπτωση στη δική μου «αισθητική» θα μπορούσε να δικαιολογηθεί). Πάμε τώρα στις ανανεώσεις. Στο ερασιτεχνικό όταν υπογράφεις δελτίο, ανήκεις σε αυτή την ομάδα.

Δεν μπορεί να αλλάξει αυτό και φυσικά δεν εννοώ ότι πρέπει να μείνεις …αιώνια. Άλλωστε, επ’ αυτού έχουν σίγουρα καλυτερεύσει οι συνθήκες και πλέον δεν ισχύει αυτό που ορισμένοι «κακοί» παράγοντες έλεγαν κάποτε. Το αμίμητο, «θα σου καρφώσω το δελτίο στον τοίχο»… Όμως προς τι η λέξη «ανανέωση»; Δεν συνάδει με την πραγματικότητα. Όσο το δελτίο σου είναι σε μια ομάδα, ανήκεις εκεί. Ο

ι συμφωνίες ενός έτους οι οποίες είναι άτυπες βέβαια (καθώς δεν υπάρχουν συμβόλαια), έχουν δημιουργήσει μια αρνητική εικόνα στη δομή του ποδοσφαίρου και επιπρόσθετα έχουν ανεβάσει τα μπάτζετ των παικτών στα ύψη. Είναι ένα από «σκοτεινά σημεία» που έχουν επιφέρει ένα σωρό προβλήματα στο ποδόσφαιρο, δυστυχώς και της περιοχής μας. Θα μπορούσαμε να αναφερθούμε και σε ένα σωρό ακόμα, κατά τη γνώμη μου, «κακώς κείμενα» αλλά ίσως γίνουμε κουραστικοί. Αυτά τα ολίγα μόνο προς σκέψη και προβληματισμό…

Δραγάτης Δημήτριος