Η έλλειψη σεβασμού στην Αγία Σοφία, αρχή του τέλους Τουρκίας και Ερντογάν

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γεώργιος Β. Παπαγεωργίου

«Για τους Έλληνες αποτελεί καίριο σημείο συλλογικής αναφοράς: την επιτομή της Ρωμανίας και της νοσταλγίας γι’αυτήν αλλά και σύμβολο εθνικού θρήνου.

Η Αγία Σοφία βρίσκεται έξω από την Ελληνική επικράτεια όπως και η πρωτεύουσα της Ρωμανίας. Η Ελληνική εθνική συνείδηση έχει επενδύσει τη μεγάλη εκκλησία με απαράμιλλη συναισθηματική φόρτιση. Η Αγία Σοφία προκαλεί στην ψυχή του μέσου Έλληνα συναισθήματα πιο έντονα από ό,τι ο Παρθενώνας». Από το βιβλίο «Κωνσταντινούπολη: η πόλη των απόντων» του Αλέξανδρου Μασσαβέτα.

Αντίθετα, για τον τουρκικό εθνικισμό η μετατροπή της μεγάλης Εκκλησίας σε τέμενος αποτελεί την υπέρτατη συμβολική πράξη της «κατάκτησης της Ιστανμπούλ» που εξακολουθεί να διαδραματίζει πρωταρχικό ρόλο στην Τουρκική συλλογική ταυτότητα και λαϊκή ιστοριογραφία». Αλέξανδρος Μασσαβέτας.

Οι Τούρκοι, ποτέ και μέχρι σήμερα και για πάντα, γνωρίζουν ότι δεν μπορούν σε καμία περίπτωση να κατακτήσουν την Κωνσταντινούπολη, αφού στη συνείδηση όλων των λαών του κόσμου ήταν και είναι ελληνική όποιες και όσες ανιστόρητες πράξεις και παρεμβάσεις προέβησαν ή θα προβούν και αυτό το γνωρίζουν και οι ίδιοι πολύ καλά, γι’αυτό προβαίνουν σήμερα στην πλέον βάρβαρη και επαίσχυντη πράξη, στοιχείο ενός διαχρονικά βάρβαρου λαού, στη μετατροπή της Αγίας Σοφίας σε τζαμί, γεγονός που θα καταγράψουν οι ιστορικοί με τα πιο μελανά χρώματα.

Η Αγία Σοφία είναι η μεγάλη εκκλησία που ένωσε όλους τους Χριστιανικούς λαούς του κόσμου, Καθολικούς Χριστιανούς και άλλους που ασπάστηκαν τον Χριστιανισμό. Γι’αυτό αυτή η πράξη στρέφει όλους τους Χριστιανικούς λαούς όλου του κόσμου, εναντίον του Ισλαμισμού υποχρεωτικά και γι’αυτό το τίμημα αυτής της ανέντιμης πράξης θα είναι τόσο μεγάλο, που θα αποτελέσει πολύ σύντομα την αρχή του τέλους του Ερντογάν και της Τουρκίας, η οποία θα διαλυθεί σε τόσα κομμάτια εξ ων συνετέθη

Η Κωνσταντινούπολη, η Αγία Πόλις των Ελλήνων, που μαζί με την Αγία Σοφία αποτελούν στοιχεία της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας αλλά και της Βυζαντινής των Ελλήνων Αυτοκρατόρων, δεν μπορούν σε καμμία περίπτωση όσες αλλαγές και αν υποστούν, να εκφράσουν την Τουρκική και μόνη βαρβαρότητα η οποία μονοπωλεί και τους βανδαλισμούς που διέπραξαν καταστρέφοντας Χριστιανικές, Βυζαντινές, Ελληνικές εικόνες.

«Στην Κωνσταντινούπολη δύσκολα ξεφεύγεις από την αίσθηση της απώλειας που σε τριγυρίζει: κανένας πολιτισμός δεν αγωνίστηκε περισσότερο από τον Βυζαντινό να διαφυλάξει το παρελθόν για τις μέλλουσες γενιές και παρά ταύτα τόσο μεγάλο μέρος... της τέχνης και της αρχιτεκτονικής έχει χαθεί για πάντα. “John.Ash.A.Byzantine Journey”. Αυτό βέβαια οφείλεται αποκλειστικά στους βάρβαρους Τούρκους που συνεχίζουν και σήμερα αλλά παρ’όλα οι διεθνώς αναγνωρισμένες καταστροφικές βάρβαρες ευθύνες τους, θα τους συνοδεύουν, όσο υπάρχουν.

Αυτές οι πράξεις διεθνώς καταδικασμένες αποδεικνύουν χωρίς καμία αμφιβολία την ποιότητα της γειτονικής χώρας η οποία παραμένει η ίδια, βάρβαρη απολίτιστη και προ πάντος επικίνδυνη απειλή και καθόλου συμμαχική, γι’αυτό πρέπει να αντιμετωπίζονται συνεχώς ως επικίνδυνος εχθρός.