Ανδρέας Παπανδρέου: Ο πολιτικός και ο ηγέτης

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Γιάννης Παρασκευάς

Τα χρόνια περνούν, οι μνήμες στις καρδιές των απλών ανθρώπων παραμένουν άσβεστες.

Ούτε λίγα ούτε πολλά, είκοσι τέσσερα χρόνια πέρασαν από την ημέρα του θανάτου του.
Για πολλούς φίλους, οπαδούς και ορκισμένους εχθρούς του, ζει ανάμεσά μας, με αντιδιαμετρικές αναφορές, κρίσεις, επικρίσεις και σχολιασμούς.

Για τους απλούς ανθρώπους παραμένει ο άνθρωπός τους, ο πολιτικός που μαζί τους δέθηκε και αυτοί απλόχερα του πρόσφεραν την αγάπη, τον σεβασμό και την εκτίμησή τους. Το πίστεψαν, γιατί και αυτός πίστευε στις δυνατότητες του Λαού και της χώρας.

Τον πίστεψαν γιατί τους έβγαλε από την αφάνεια και το σκοτάδι, τον πίστεψαν γιατί έσπασε τα δεσμά που τους είχε αλυσοδεμένους η Δεξιά, με όλες τις μορφές και με όλα τα παρακλάδια της. Τον πίστεψαν όταν έλεγε πως η χώρα έχει ανάγκη από μια άλλη πολιτική, πίστεψαν στο όραμα το δικό του, που ενδόμυχα ήταν και δικό τους όνειρο, πίστεψε ο κόσμος πως είναι δυνατή η ΑΛΛΑΓΗ και στρατεύτηκε ο Λαός για την υλοποίηση του οράματος.

Τον πίστεψε ο Λαός όταν έλεγε, πως δεν είναι μονόδρομος η διακυβέρνηση της χώρας από τη ΔΕΞΙΑ, με όποιο όνομα και αν εμφανιζόταν. Πέρασαν τα χρόνια, η χώρα βίωσε και βιώνει πρωτόγνωρες και δύσκολες καταστάσεις και στην όποια ψύχραιμη και αντικειμενική προσπάθεια αξιολόγησης των πολιτικών επιλογών των κατά καιρούς κυβερνώντων, γίνεσαι δέκτης της άποψης, «αν ζούσε ο Ανδρέας, δεν θα υπήρχαν αυτές οι εξελίξεις».

Στην πραγματική ή τη δήθεν χρεοκοπία της χώρας δεν θα είχαμε οδηγηθεί στην αναγκαστική πτωχοποίηση και αποικιακή εξάρτηση από τους δήθεν εταίρους μας. Στη σημερινή περίοδο των μεγάλων γεωπολιτικών εξελίξεων δεν θα ήμασταν ουραγοί και επαίτες της δήθεν υποστήριξής μας από τους κατ’ όνομα συμμάχους.

Ίσως ο καλύτερος γνώστης, στην εποχή του, όλων των γεωπολιτικών δεδομένων και αντικρουόμενων συμφερόντων, μπορούσε, είχε τις γνώσεις και τις δυνατότητες χάραξης πολιτικής για την προστασία των Εθνικών συμφερόντων. Με εξαίρεση τους κατ’ εντολήν άλλων δημοσιολογούντες και υπηρέτες ιδιοτελών συμφερόντων, ο λαός, ο απλός άνθρωπος, με λόγια βαθιά ανθρώπινα εκφράζει την αγωνία του με μια μόνο φράση, «μόνο ο Ανδρέας μπορούσε να αντιμετωπίσει τις υπερφίαλες απαιτήσεις των Τούρκων».

Μόνο αυτός, λένε, μπορούσε να διαμορφώσει μια πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική για την προάσπιση των Εθνικών συμφερόντων, εκμεταλλευόμενος τα αντικρουόμενα γεωπολιτικά και οικονομικά συμφέροντα.

Το πολιτικό κενό που άφησε η απώλειά του παραμένει, δεν είναι σχήμα λόγου και τα χρόνια που πέρασαν και δυστυχώς και τα χρόνια που έρχονται, δεν είναι ικανά να το καλύψουν.

Το πολιτικό προσωπικό της χώρας, κάθε μέρα και σε κάθε πρόβλημα που εμφανίζεται, δείχνει τη μικρότητά του και τις αδυναμίες του. Μικροί και άβουλοι χάνονται στην προσπάθεια μικρο ιδιοτελών εξυπηρετήσεων και ανούσιων επικοινωνιακών αντιπαραθέσεων.

Ανίκανοι να ξεχωρίσουν το «μείζον» από το «έλαττον», διαγκωνίζονται για τη διατήρηση ή κατάκτηση της εξουσίας (λέγε με Κυβέρνηση), ευτελίζοντας και τους θεσμούς και την πολιτική. Η σημερινή οικονομική και πολιτική κρίση, μεγεθύνει το κενό της απώλειάς του και για αυτό οι αναφορές στην πολιτική του λειτουργία, την οξύνοιά του, τις ικανότητές του πολλαπλασιάζονται.

Αυτές οι αναφορές του απλού κόσμου, ενοχλούν και αυτός είναι ο λόγος που οι διάφοροι χρυσοπληρωμένοι κονδυλοφόροι, μετά μανίας τον βρίζουν και προσπαθούν να πείσουν πως αυτός και το ΠΑΣΟΚ είναι υπεύθυνοι για όλα τα δεινά του τόπου.

Δεν έχουν καταλάβει και δεν θέλουν να καταλάβουν πως ο Ανδρέας δεν είχε ανάγκη πληρωμένων αγιογράφων, δεν ασχολήθηκε με την υστεροφημία του, όπως κάποιοι άλλοι δήθεν μεγάλοι πολιτικοί και ηγέτες.

Ήταν βέβαιος πως η αντικειμενική ιστορία όταν θα γράφει, θα τον κατατάξει στους μεγάλους ηγέτες και πολιτικούς που είχε αυτή η χώρα.

Υ.Γ. Ηταν μεγάλη τιμή για εμένα το γεγονός ότι ορκίστηκα μετά τον θάνατό του ως βουλευτής στη θέση του ΑΝΔΡΕΑ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ.