Λεξιστορείν: Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Λεξιστορείν:  Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Λεξιστορείν: Μια ρουφηχτή... σπατάλη!

Αλέξανδρος Ν. Κατσαράς

ΑΝΑΓΝΩΣΤΗΚΕ 338 ΦΟΡΕΣ

Στην αρχαιότητα η λέξη σπατάλη είχε την σημασία της άσωτης και ακόλαστης ζωής, του πλούσιου και υπερπολυτελούς γεύματος αλλά και του υπερπολυτελούς και ακριβού κοσμήματος.

Ετυμολογικά η λέξη εντάσσεται στην οικογένεια του ρήματος «σπάω-σπω» με την σημασία του «ρουφώ, απορροφώ, απομυζώ».

Άρα, με βάση αυτή την ερμηνεία, σπάταλος είναι αυτός που απορροφά κάτι υπερβολικά και χωρίς μέτρο, ο αχόρταγος.

Διαβάστε ακόμη

Ελένη Κορωναίου: Ψυχρότητα ή σιωπηλή κραυγή;

Αργύρης Αργυριάδης: Οι 8 πληγές του κράτους δικαίου

Χρήστος Ροϊλός: Τα Επείγοντα στην Ελλάδα λειτουργούν σε συνθήκες μόνιμης κρίσης

Κοσμάς Σφυρίου: Κατάλυση της Δημοκρατίας, σαν σήμερα πριν 59 χρόνια

Ηλίας Καραβόλιας: Οραματιστές της αφθονίας

Γιάννης Παρασκευάς: Βιβλιοθήκη Ρόδιων συγγραφέων και λογοτεχνών

Μαρία Καρίκη: Πόση «ζημιά» μπορεί να κάνει ο εγωισμός ενός ατόμου;

Άγης Βερούτης: Γραφειοκρατία: cui bono