Η ιστορία των αεροδρομίων

Rodiaki NewsRoom

Γράφει ο Βασίλειος Τ. Αφαντενός
Αρχιτέκτονας-Μηχανικός

Από παλιά υπήρχε το ερώτημα γιατί τα αεροδρόμια δεν λειτουργούν αποτελεσματικά; Οι κύριες αιτίες είναι:

- Το διοικητικό σύστημα που στηριζόταν στο ελληνικό δημόσιο, όπου δέσποζε η δημόσιο-υπαλληλική νοοτροπία.

- Οι δαπάνες, μικρές και μεγάλες, που ο μόνος έλεγχος που γινόταν ήταν τα “χαρτιά” δηλαδή τα τιμολόγια και τα σχετικά έντυπα.

- Η έλλειψη πειθαρχίας που στηριζόταν στη μονιμότητα και στη μη ουσιαστική αξιολόγηση, καθοδήγηση και αξιοποίηση των υπαλλήλων.

- Και πολλές άλλες μικρότερες αιτίες.

Συμπερασματικά ξοδευόντουσαν πολλά κονδύλια αλλά χωρίς επιτυχημένα αποτελέσματα και χωρίς προσαρμογή στις σύγχρονες απαιτήσεις.

Κοντά σ’ αυτά υπήρχαν και παρεμβάσεις ιδιωτικών συμφερόντων που δεν εξυπηρετούσαν την καλή λειτουργία των αεροδρομίων.

Έτσι καλλιεργήθηκε η ιδέα της αποκρατικοποίησης.

Τυπικά η ιδιωτικοποίηση των αεροδρομίων ξεκίνησε (χωρίς να πραγματοποιηθεί) με νόμο τον Φεβρουάριο του 2011. Και επειδή δεν υπήρχε σχετική διαδικασία έγιναν πολλές συμπληρώσεις μέχρι να ξεκινήσει η πρώτη φάση του διαγωνισμού (πρόσκλησης εκδήλωσης ενδιαφέροντος).

Το 2013 εμφανίστηκαν στην πρώτη φάση 11 εκδηλώσεις ενδιαφέροντος.

Έπειτα από αξιολόγηση κάποιας επιτροπής, που δεν είχε κάποια άμεση σχέση με τα αεροδρόμια, και του ΤΑΙΠΕΔ προήχθησαν για τη δεύτερη φάση 7 εταιρείες. Αυτές ήσαν υποχρεωμένες να συνεργαστούν με κάποιες ελληνικές εταιρείες που θα χειριζόντουσαν την γραφειοκρατία και σε κάποιο βαθμό θα ήταν μέτοχοι στις εξελίξεις.

Τα αεροδρόμια ήταν χωρισμένα σε δύο ομάδες και κάθε ομάδα είχε επτά αεροδρόμια.

Έπειτα από πολλές διεργασίες προσκλήθηκαν οι επτά εταιρείες να κάνουν τις προσφορές τους καταθέτοντας εγγυητικές επιστολές 150 εκ. ευρώ για κάθε ομάδα αεροδρομίων. Τελικά έμειναν τρεις εταιρείες:

1) Το αεροδρόμιο της Κυανής Ακτής,
2) Μια νοτιοαμερικάνικη εταιρεία και
3) Η Fraport μαζί με εταιρεία του Κοπελούζου. Η Fraport στην πλειονότητά της ανήκει στο Γερμανικό κράτος.

Στο τέλος του καλοκαιριού του 2014 ανακοινώθηκε ότι η Fraport προσέφερε 1235 εκ. ευρώ και για τις δύο ομάδες αεροδρομίων και έγινε σ’ αυτή η κατακύρωση του διαγωνισμού. Δεν μάθαμε ποιες ήταν οι προσφορές των άλλων εταιρειών. Από πληροφορίες οι προσφορές των άλλων ήταν πολύ χαμηλές.

Να εξηγήσουμε εδώ ότι οι ανάγκες των αεροδρομίων είναι πολλές και κυρίως: σε κτιριακές εγκαταστάσεις, σε ηλεκτρομηχανολογικές απαιτήσεις, ηλεκτρονικά συστήματα, διαδρόμους προσγείωσης, τροχοδρόμους, χώρους στάθμευσης αεροσκαφών, συνολικές περιφράξεις ασφαλείας, συστήματα πυρόσβεσης και πυροσβεστικά οχήματα, κ.ά. που χρειάζονται όλα αναβαθμίσεις αν όχι πλήρης αντικατάστασή τους.

Ακόμη, καλύτερο και περισσότερο προσωπικό με καλή εκπαίδευση στη λειτουργία των αεροδρομίων. Σ’ αυτά να προσθέσουμε το προσωπικό και τα συστήματα security που είναι πολυδάπανα.

Έτσι ένα τέτοιο ποσό (1235 εκ. ευρώ ) είναι μεγάλο για να καλυφτεί από τα μέτρια κέρδη των αεροδρομίων. Η προσφορά, λοιπόν, της Fraport ήταν πολύ μεγάλη για να είναι πραγματική.

Στο τέλος του 2014 αρκετοί πολιτικοί έλεγαν από τηλεοπτικές εκπομπές ότι το παραδάκι μπήκε στα ταμεία. Αυτό μπορούν να το ερευνήσουν οι δημοσιογράφοι των τηλεοράσεων. Το Ιούνιο του 2015 η σημερινή κυβέρνηση για να καλύψει τις κρατικές ανάγκες έψαξε να βρει τα 1235 εκ.ευρώ και δεν βρέθηκε τίποτα. Τότε μάθαμε ότι η Fraport δεν είχε δώσει ούτε ένα ευρώ.

Και τα 300 εκ. ευρώ των εγγυητικών επιστολών για τις δύο ομάδες των αεροδρομίων τι έγιναν;

Τώρα η Fraport ψάχνει να βρει δάνεια από διάφορες τράπεζες για να καλύψει τις υποχρεώσεις της αποκρατικοποίησης.

Από πληροφορίες μάθαμε ότι η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων προσφέρει στη Fraport 280 εκ. ευρώ. Αυτό το ποσό σε ποιον καταλογίζεται; Στην Ελλάδα, στη Γερμανία ή στη Fraport; Γιατί δεν ζητά η Ελλάδα τα 280 εκ. ευρώ για να αναβαθμίσει τα 14 αεροδρόμια και να αλλάξει το διοικητικό σύστημα, την μονιμότητα, την αξιολόγηση του προσωπικού με σύγχρονους τρόπους διοίκησης;

Όλα αυτά δεν χρειάζονται έρευνα; Δεν πρέπει να μπει μια τάξη; Κάποια στιγμή δεν πρέπει να σταματήσει η κάθοδος σ’ όλους τους τομείς;

Καλούνται όλοι οι υπεύθυνοι και κυρίως οι κυβερνώντες να αντιδράσουν, διότι αν χάσουμε όλα τα εθνικά “δίκτυα”, τότε ποια Ελλάδα θα έχουμε;

Να αναφέρουμε εδώ, κάπως εκτός θέματος, ότι ένα καλό και πλήρες αεροδρόμιο χρειάζεται για να κατασκευαστεί από την αρχή, με τις αποζημειώσεις, όλες τις κατασκευές και τον πλήρη εξοπλισμό του, τουλάχιστον 500 εκ. ευρώ. Αυτά μαζί με τα λειτουργικά έξοδα δεν καλύπτονται από τα κέρδη. Η πολιτεία φτιάχνει αεροδρόμια για να προσφέρει στην οικονομική και κοινωνική ζωή μιας περιοχής.