Η Τουρκία καταπατά στη Μικρά Ασία χιλιάδες στρέμματα γης Δωδεκανησίων

Rodiaki NewsRoom

Mε γραπτή ερώτηση έρχεται στην Ευρωβουλή χρονίζον θέμα

Γράφει ο Κυριάκος Ι. Φίνας

Στις προχθεσινές δύο ημερήσιες εφημερίδες της Ρόδου, δημοσιεύθηκε, και μάλιστα στην πρώτη σελίδα, ότι ο Ανεξάρτητος Ευρωβουλευτής Καθηγητής κ. Νότης Μαριάς, έφερε με γραπτή του δήλωση, που κατέθεσε στις 9-2-2017 στην Ευρωβουλή, το χρονίζον ζήτημα των Δωδεκανησιακών περιουσιών που συμπεριλαμβάνουν όχι μόνο ολόκληρα νησιά, αλλά και χιλιάδες στρέμματα, τόσο στα παράλια της Μικράς Ασίας, όσο και στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Επίσης, με το θέμα αυτό ήρθε ξανά στην επικαιρότητα με άρθρό του και ο πρώην δήμαρχος Καλύμνου κ. Δημήτριος Διακομιχάλης.

Είναι γνωστό ότι η Ελλάδα έθεσε στην Τουρκία το θέμα των «Δωδεκανησιακών ιδιοκτησιών» επανειλημμένα ήδη από το 1952.

Ανήκουν σε 140 οικογένειες Δωδεκανησίων σύμφωνα με το πρακτικό του Συλλόγου Δωδεκανησίων γαιοκτημόνων εν Μικρά Ασία της 8-6-1952 και είναι καταχωρημένα στο Τουρκικό Κτηματολόγιο στο όνομα των προαναφερθέντων δικαιούχων.

Είναι, δε, γνωστό ότι για το θέμα αυτό ασχολήθηκε και ο μακαρίτης πολιτευτής Δωδεκανήσου Γιάννης Ζίγδης.

Με τα προαναφερθέντα δεδομένα ο Ευρωβουλευτής κ. Νότης Μαριάς καλεί την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο πλαίσιο του προενταξιακού διαλόγου με την Τουρκία να αναλάβει δράση, προκειμένου, «οι Έλληνες ιδιοκτήτες των προαναφερθέντων «Δωδεκανησιακών περιουσιών» να έχουν απόλυτη χρήση και αξιοποίηση της περιουσίας τους, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο ευρωβουλευτής Νότης Μαριάς

Γεώργιος Ι. Ιωαννίδης (Λίνδιος)
Δεν έχω υπόψη μου ιδιοκτήτες των προαναφερθέντων «Δωδεκανησιακών περιουσιών» παρά μονάχα του μακαρίτη συμπατριώτη μου Λίνδιου Γεωργίου Ι. Ιωαννίδη, ο οποίος συμπεριλαμβάνεται ως ένας εκ των 140 Δωδεκανησίων που φέρονται και μέχρι σήμερα κατοχωρημένοι, ως ιδιοκτήτες στο τουρκικό κτηματολόγιο.

Στην Ανατολή, (*) [όπως, είχε καθιερωθεί να αναφέρεται η Μικρά Ασία, (Μικρασία (η) χερσόνησος στο Δ.άκρο της Ασίας, η οποία βρέχεται Β. από τον Εύξεινο Πόντο, Ν. από τη Μεσόγειο Θάλασσα και Δ. από το Αιγαίο Πέλαγος-Μικρασιάτης (ο), Μικρασιάτισσα (η)], υπήρχαν πολλοί Λίνδιοι, μεταξύ αυτών, σχεδόν, μόνιμα, ο επιχειρηματίας Γεώργιος Ι. Ιωαννίδης, ο οποίος στην περιοχή Μούγλα, περιοχή της Αρχαίας Καρέας, που προσαρτήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία το 1425 ασχολούταν με το εμπόριο βαμβακιού, αλλά και με την παραγωγή του είδους, σε εκτάσεις που ενοικίαζε και μερικές είχε αγοράσει, τις οποίες όμως, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή έχασε.

Στην πόλη αυτή πριν της Συνθήκης της Λωζάννης, 24 Ιουλίου 1923, κατοικούσαν 3.000 περίπου Μικρασιάτες Έλληνες, επί συνολικού πληθυσμού 20.000 κατοίκων. Σήμερα ο συνολικός αριθμός του πληθυσμού ανέρχεται σε 32.000 περίπου.

***

Ο Γεώργιος Ι. Ιωαννίδης, στις συναλλαγές του χρησιμοποιούσε τούρκικες χρυσές λίρες.

 Ο Γ. Ι. Ιωαννίδης πεπειραμένος επιχειρηματίας για την εξοικονόμηση χρόνου και προς αποφυγή ορισμένων λαθών, ώστε να μην μετρά κάθε φορά μία-μία τις οφειλόμενες ή λαμβανόμενες χρυσές λίρες, ο αρμόδιος υπάλληλός του χρησιμοποιούσε ένα από τα τρία «μετράδια» ανάλογων διαστάσεων, που είχε για κάθε συναλλαγή.

Είναι αυτό που πολυσυζητούμε σήμερα και εναγώνια αναζητούμε να εφαρμόζεται σε κάθε εκδήλωση της ζωής μας, «η παραγωγικότητα (ΧΧΧ), την οποία αποτελεσματικά επετύγχαναν με το εύστροφο επιχειρηματικό μυαλό τους, ήδη προ πολλών χρόνων οι Ρόδιοι επιχειρηματίες.

Όπως πολύ καλά ενθυμούμαι για το Γ. Ι. Ιωαννίδη, προ 56ετίας, μού είχε διηγηθεί, ο πατέρας που για λίγο χρονικό διάστημα, αρχές του 20ού αιώνα, βρέθηκε στο Αϊδίνι (τουρκικά Aydin), πόλη της νοτιοδυτικής Τουρκίας, πρωτεύουσας ομώνυμης κοντά στον ποταμό Μπουγκούκ Μεντερές (αρχ. Μαίανδρο), 90 περίπου χιλιόμετρα νοτιοανατολικά της Σμύρνης.

Η Ιφιγένεια Αναστασιάδου, της οποίας το βιβλίο με τον τίτλο: «Ο Βενιζέλος και το Ελληνοτουρκικό Σύμφωνο φιλίας του 1930», σχολιάζοντας, κατά κάποιον τρόπον, σε μερικές υποχωρήσεις του Βενιζέλου, αναφέρεται ότι ναι μεν τα θέματα που αφορούσαν τις δύο χώρες, τόσο στη Λωζάνη αλλά και την τετραετία 1928-1932, με παντοδύναμη την Κυβέρνηση των Φιλελευθέρων, δεν λήφθηκαν σε πολλά αποφάσεις, όπως για παράδειγμα οι αποζημιώσεις των περιουσιών των Μικρασιατών.

Στη σελίδα 9 του βιβλίου της, γράφει, μεταξύ άλλων: «...Όσον αφορά για τους Έλληνες της εποχής, αυτοί φυσικά εξέφρασαν απόψεις ανάλογα με την πολιτική τους τοποθέτηση, για να μην πούμε ανάλογα με τα πολιτικά και άλλα συμφέροντά τους.

«Το «συμφέρον» εδώ κυριολεκτείται με την οικονομική του σημασία εφόσον ένας μεγάλος αριθμός προσφύγων, η συντριπτική πλειοψηφία τους, είδε να χάνεται το ενδεχόμενο αποζημίωσης των περιουσιών τους για χάρη της ειρήνης- και κάποιων άλλων απώτερων εθνικών σκοπιμοτήτων- μέσα σε μια διελκυστίνδα διπλωματικών λεπτομερειών και όρων ασύμφορων που τελικά θα τούς αδικούσαν...».

Ο Ελευθέριος Βενιζέλος και ο Ισμέτ Ινονού που ήσαν επικεφαλής των Συμφωνιών της Λωζάνης, 23 Ιουλίου 1923, αλλά και την τετραετία 1928-1930 των διαπραγματεύσεων που ακολούθησαν της Συνθήκης της Λωζάνης

α) Συλλογή Γ. Ι. Ιωαννίδη]

Ο Γεώργιος Ι. Ιωαννίδης εγκαταλείποντας την πρόσκαιρη επίγεια ζωή το 1936 ως επιτυχημένος επιχειρηματίας, άφησε εκτός μιας άξιας λόγου ακίνητη περιουσία, και μια πλήρη σειρά αρχαίων πιάτων («σκουτέλες»)-Νίκαιας (Irnik), 60 τον αριθμόν, ως και άλλα παρεπόμενα: κανάτες, σουπιέρες, κανιά κλπ., που σήμερα βρίσκονται εκτεθειμένα στο Μουσείο Νεοελληνικής τέχνης Ρόδου. Και όπως δήλωσε ο Πρόεδρος Ιατρός Νικόλαος Φρόνας υπάρχει η σκέψη, με τη χρηματική ενίσχυση του Δήμου Ρόδου να συνδυαστεί η Έκθεση της Συλλογής, παράλληλα με την ιστορία της κεραμικής τέχνης και να γίνει μία Μουσειακή Έκθεση.

β) Λοιπές «σκουτέλες» στη Λίνδο

Στη Λίνδο, πέραν από τη Συλλογή Ιωαννίδη, άλλες δύο οικογένειες διαθέτουν ανάλογα αρχαία πιάτα:

α) Της Μπέτας Χαραλάμπη-Συμιακάκη που αριθμεί συνολικά 42 πιάτα με εξαιρετικές διακοσμήσεις που σπανίζουν και

β) Του Μανώλη Κασχινέ, και καθώς λέγεται τα πιάτα της Συλλογής αυτής είναι παλαιότερα των δύο προηγούμενων.

• Επίσης στο Δήμο Βρασίων, που υπαγόταν στη διοικητική δικαιοδοσία του Δήμου Λινδίων, της Αρχαίας Λινδίας, -γύρω από το χωριό Γεννάδι- αναφέρεται ότι υπήρχαν μερικά εργαστήρια κεραμικής, ένεκα του ευρισκόμενου εκεί ειδικού πηλού.

Ο Ευρωβουλευτής κ. Νότης Μαριάς με τη γραπτή ερώτησή του που απευθύνεται στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή τονίζει ότι, «την ώρα που η Τουρκία παράνομα αμφισβητεί την Ελληνική κυριαρχία (καθόσον το θέμα έχει ρυθμιστεί με τη Συνθήκη της Λωζάνης της 24ης Ιουλίου 1923), στα Ίμια, στη νήσο Παναγιά και σε άλλα νησιά του Αιγαίου, επί δεκαετίες συνεχίζει να παραβιάζει το δικαίωμα ιδιοκτησίας των Ελλήνων πολιτών σε σχέση με τις αποκαλούμενες «Δωδεκανησιακές περιουσίες».

(Χ). Ανατολή: ο γεωγραφικός χώρος που περιλαμβάνει τις χώρες που βρίσκονται στα ανατολικά της Ευρωπαϊκής Ηπείρου· επίσης, (Ανατολικοί), οι λαοί που κατοικούν αυτές τις χώρες και ο Πολιτισμός τους (αρχαιότατοι Πολιτισμοί).

(ΧΧ) Παραγωγικότητα: Αποτελεσματική χρήση των πόρων και των μέσων παραγωγής, ώστε να λαμβάνεται η μεγαλύτερη δυνατή ποσότητα αγαθών και η ανώτερη δυνατή ποιότητα υπηρεσιών με το χαμηλότερο κόστος.

(ΧΧΧ) λαϊκ. Μεγάλο και βαθύ πιάτο, σκουτέλα.