«Παράδειγμα προς μίμηση» το 1ο Ολοήμερο Δημοτικό Σχολείο Σγουρού-Ρόδου

Rodiaki NewsRoom

«Πρόβλεπε το μέλλον», συμβούλευε ο Κλεόβουλος ο Λίνδιος, και στο 1ο Δημοτικό Σχολείο Σγουρού-Ρόδου, υλοποιούν, μεριμνώντας για το αύριο του τόπου και της Πατρίδας, πραγματώνοντας την παρότρυνση του Δάσκαλου των Αιώνων Πυθαγόρα: «Απαιδευσία πάντων παθών μήτηρ» (η αγραμματοσύνη είναι μητέρα όλων των παθών), ενώ ο Πλάτωνας στον «Πρωταγόρα» διατυπώνει: «Όλα τα πράγματα είναι η Γνώση, η δικαιοσύνη η εγκράτεια και η ανδρεία. Η αρετή λοιπόν, μπορεί κάλλιστα να διδαχθεί.» Παρακολουθώντας την γιορτή λήξης της Σχολικής Χρονιάς, που συνδιοργάνωσαν όλα τα παιδιά του 1ου Δημοτικού Σχολείου Σγουρού με τους δασκάλους τους, έφερε στο νου και προπαντός στην καρδιά, τους σοφούς μας προγόνους, των οποίων οι συμβουλές, έγιναν παραδειγματική πράξη από όλους.

Παιδιά, δραστήρια, αλλά όχι άτακτα, παιδιά ζωηρά αλλά όχι «σκανδαλιάρικα», παιδιά γελαστά και χαρούμενα, παιδιά γεμάτα πηγαία αγάπη για τους συμμαθητές και τους δασκάλους, παιδιά με υποδειγματική συνεργασία και συνεργατικότητα, παιδιά που με τη στάση τους, φανέρωναν πίστη και εμπιστοσύνη στους δασκάλους τους, και με δημιουργική φαντασία οργάνωσαν τις δραστηριότητές τους, που πρώτα αυτά τα ίδια χαίρονταν, για αυτό και η χαρά και η ελπίδα τους για ένα καλύτερο αύριο, ήταν μεταδοτική.

Γεμάτη ευχάριστες εκπλήξεις η εκδήλωση της Τετάρτης 15.6. στον κατάμεστο προαύλιο χώρο, εντυπωσιακά στολισμένο με τεράστια καλαίσθητα ζωγραφιστά πανώ, και κόκκινα χαρούμενα λαμπρικέν, φιλοτεχνημένα από εκπαιδευτικό του Σχολείου. Τα παιδιά με τα πολύχρωμα μπλουζάκια τους (ένα χρώμα για κάθε τάξη) και ολόλευκα παντελόνια, πήραν τις προκαθορισμένες θέσεις τους, χωρίς να το καταλάβουν οι θεατές! Η διακριτική παρουσία των δασκάλων τους, αποδείκνυε τη σχέση που είχαν εμπνεύσει και εδραιώσει με τα παιδιά: εμπιστοσύνη και αγάπη.

Ο Διευθυντής του Σχολείου/Εκπαιδευτικός Μανώλης Τσιρακάκης, στάθηκε μπροστά στο μικρόφωνο και είπε με σταθερό και φιλικό τόνο: «Παιδιά»! Και μέσα στον τεράστιο και κατάμεστο χώρο από γονείς, συγγενείς, φίλους κι αδέλφια, μπορούσες ν’ αφουγκραστείς το πέταμα της μύγας. Και ήταν πραγματική από αγάπη «προσήλωση» και όχι απλώς «υπακοή». Τους είπε ο Διευθυντής και Δάσκαλός τους Μανώλης Τσιρακάκης: «Παιδιά, όλοι μας είμαστε οικοδεσπότες και πρέπει με την άψογη συμπεριφορά μας, να υποδεχόμαστε τους καλεσμένους μας»!

Μετά στράφηκε στους παραβρισκόμενους, για να τους καλωσορίσει, με λόγια απλά, βγαλμένα από την καρδιά – και πάντα τα λόγια της καρδιάς είναι αληθινά. Είπε: «Με τη Χάρη του Θεού και την Ευλογία Του, τελειώνει ένα ακόμη Σχολικό Έτος». Αναφέρθηκε και στις «ιδιαίτερες δυσκολίες – περισσότερες από κάθε άλλη φορά – με τη Δύναμη του Θεού τις ξεπεράσαμε.» «Θέλω να πω μέσα απ’ την καρδιά μου, ένα μεγάλο ευχαριστώ στους συναδέλφους μου, που με βοήθησαν και δεν κοίταξαν ποτέ το ρολόι».

«Ο καθένας με τον τρόπο του βοήθησε σαν μια ομάδα» - κοινωνοί των ίδιων αξιών και στόχων -. «Η μεγαλύτερη αποστολή του Σχολείου, δεν είναι μόνον η Γνώση, αλλά να κάνει τα παιδιά να συμμετέχουν σε ομάδα.» «Διότι η Αρετή της υπηρέτησης του καλού είναι καθημερινή και συνεχής προσπάθεια». «Την αύρα της Αγάπης σας, την εισπράττουμε και σας ευχαριστούμε.»

Τόνισε στα παιδιά: «…είμαι πάντα δίπλα σας» και ευχαρίστησε όλους ονομαστικά, όχι μόνον τους εκπαιδευτικούς, αλλά και όλους τους εργαζόμενους, όπως και το προσωπικό του κυλικείου. Μίλησε για τα διάφορα «projects», που πάντα είχαν έναν «υψηλό» στόχο όπως στο να εμπνεύσουν και να καλλιεργήσουν ιδέες, μουσικές επιλογές, την εποικοδομητική συνεργασία και ν’ ανακαλύψουν την αλήθεια όπως στο ρόλο του Πινόκιο, γιατί η ανακάλυψη της Αλήθειας οδηγεί στην Ευτυχία».

Και βέβαια στο νου ήρθαν τα Ευαγγελικά κείμενα: «Γνώσεσθαι την Αλήθεια και η Αλήθεια ελευθερώσει υμάς», όπως και το «Αλήθεια ίσον Θεός» κι ακόμα «Ο Θεός είναι Αγάπη». Δεν μπορούσε κανέναν να παραμείνει ασυγκίνητος όχι μόνον με το «λόγο» αλλά και με τον τρόπο που διατυπωνόταν.

Ο Διευθυντής/Εκπαιδευτικός Μανώλης Τσιρακάκης, αναφέρθηκε επίσης στη σημαντικότητα του «πλούτου των συναισθημάτων», διευκρινίζοντας, ότι επαφή με τα παιδιά, θα συνεχιστεί και το καλοκαίρι κι ευχήθηκε: «Καλό Καλοκαίρι σε όλους και καλή αντάμωση τα Σεπτέμβριο.»Τα γνωστά σε όλους μας παραμύθια, όπως το «Πινόκιο», που μάκραινε η μύτη του κάθε φορά που έλεγε ψέματα, την Αλίκη στη χώρα των θαυμάτων», ο «Μικρός Πρίγκιπας», διανθισμένα με εκπληκτικές χορογραφίες και μουσική επένδυση, που έγιναν κυρίως από τα παιδιά. Η χαρά της συμμετοχής των παιδιών, έκδηλη σε κάθε σκηνή, σε κάθε χορό, σε κάθε άθλημα, έδιναν τη βεβαιότητα της «συναισθηματικής πληρότητας».

Οι διάλογοι, εντυπωσιακοί, με βαθύτερα νοήματα, όπως π.χ. ο γρύλος Τζίμινι συμβούλευε «την κούκλα που δεν ήταν άψυχη, να αποφεύγει τον πειρασμό και να κάνει το σωστό», η αδιαφορία για τη ‘μόρφωση’ που δημιουργεί «γαϊδουρινά αυτιά στο κεφάλι»(!) και η συμβουλή της νεράϊδας στο Πινόκιο: «Αυτά που χρειάζεσαι είναι ικανότητες, γνώσεις αλλά και μεγάλη προσπάθεια», «θα περάσεις δοκιμασίες που θα σε κάνουν να φτάσεις στο στόχο σου.» «Πρέπει να αποφασίσω ποιο δρόμο να διαλέξω: τον δρόμο του αγώνα και της προσφοράς ή το δρόμο της διασκέδασης και της απόλαυσης.»

Είχε ακόμα και αναφορά στο «Πένταθλο» των προγόνων μας, με ιδιαίτερα συγκινητική σκηνική παρουσίαση, καθώς τα παιδιά επεξηγούν: «Κάνομε προπόνηση… προσπαθούμε να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας. Να γίνουμε καλύτεροι στη σωματική δύναμη, αλλά και στο χαρακτήρα.»

Τα παιδιά με τα σοφά δρώμενα τους, κυριολεκτικά δίδαξαν το ακροατήριο και τη σημασία της Τέχνης στη ζωή μας, που σημαίνει αφύπνιση του συναισθήματος και πραγματικά απέδειξαν ότι βιώνουν τους στίχους του Εθνικού μας Ποιητής Διονύσιου Σολωμού: «Αγάπα για να ζήσεις, ζήσε για ν’ αγαπάς».

Στο θεωρητικό ερώτημα της αλεπούς: «Τι θα πει εξημερωμένη;» Η απάντηση σοφή: «Να δημιουργείς δεσμούς», με την επισήμανση: «…η γλώσσα είναι πηγή παρεξηγήσεων». Η παρατήρηση για τη «διαφορετικότητα», σοφά δοσμένη με τη φωνή του Πινόκιο: «Θέλω να αγαπήσω και να αγαπηθώ.

Να καταλάβουν ότι δεν είμαι διαφορετικός. Να με αποδεχτούν». Η γνώση πως η «διαφορετικότητα» είναι πραγματικός πλούτος διανοητικός και συναισθηματικός για όλους, περνάει σαν βίωμα, μέσα από τα θεατρικά δρώμενα των 188 ξεχωριστών παιδιών του 1ου Δημοτικού Σχολείου Σγουρού-Ρόδου, όπως στον μονόλογο που η Αλίκη επεξηγεί: «…όλοι οι άνθρωποι έχουν μέσα τους καρδιά. Κάποιοι όμως, από φόβο μήπως πληγωθούν, φέρονται στους άλλους εγωιστικά και άκαρδα…» Και η συμβουλή: «αντί να θυμώνετε, γελάστε.

Με το γέλιο, η καρδιά ζωντανεύει, γαληνεύει, η διάθεση φτιάχνει κι έτσι αισθάνεται υπέροχα». Μηνύματα πάμπολλα, όπως: «Αυτά που ζητάς, μπορούν να γίνουν μόνον με τη δική σου προσπάθεια. Εμείς μπορούμε να δημιουργήσουμε μόνο τις κατάλληλες συνθήκες.» Ακόμα και την έννοια της «ισοτιμίας» δίδαξαν τα παιδιά με την εύστοχη παρατήρηση/παραίνεση: «Από τη συνύπαρξη αγοριών κοριτσιών, ο κόσμος γίνεται πιο όμορφος και ενδιαφέρων. Η συνεργασία είναι η προτεινόμενη καλύτερη λύση.»

Τα παιδιά της 6ης, αποχαιρέτησαν τους δασκάλους τους με το δικό τους συγκινητικό τρόπο, με λόγο και μουσική που έγραψαν τα ίδια, καθώς έζησαν ανείπωτες στιγμές, περνώντας «από την αγκαλιά της οικογένειας, στην αγκαλιά του σχολείου». Ξετύλιξαν τις αναμνήσεις τους, τονίζοντας ότι «έγιναν όλοι, μία οικογένεια» και απευθυνόμενοι σε κάθε δάσκαλό τους, αναρωτήθηκαν: «Δάσκαλε, άραγε θα βρούμε άλλη καρδιά σαν τη δικιά σου;» Σε φορτισμένη συγκινησιακά ατμόσφαιρα, παρατήρησαν: «Θα μου λείψεις πολύ, Δάσκαλέ μου, φίλε μου, συμμαθητή μου».

Η μουσική τους επιλογή, εξίσου συγκινητική. Το Σχολείο βράβευσε τα παιδιά και για τις αθλητικές τους επιδόσεις, ενώ ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων, δώρισε στον καθένα μικρή πλακέτα με την ημερομηνία της επόμενης συνάντησής τους «Ιουνίου 2034» κι από ένα μπαλόνι, που αφήνοντάς τα ελεύθερα ‘ανέβηκαν ψηλότερα’ όπως το μέλλον τους. Εντυπωσιακά πυροτεχνήματα έκλεισαν χαρούμενα την εκδήλωση, ενώ όλοι απόλαυσουν τα παγωτά που προσφέρθηκαν. Κανένας δεν έδειχνε διάθεση να φύγει.

Ο Διευθυντής/Εκπαιδευτικός Μανώλης Τσιρακάκης, στον αποχαιρετιστήριο απέριττο λόγο του, είπε στους αποφοίτους: «…θα είναι πάντα δικά μας παιδιά…» Πρέπει να αναφερθούν και οι θαυμάσιοι Εκπαιδευτικοί που διδάσκουν στο 1ο Δημοτικό Σγουρού είναι οι: Κων/να Βούλτσου, Βάγια/Αναστ. Βράκα, Ελισάβετ Γεωργιοπούλου, Αναστάσιος Γεωργούλας, Γεώργιος Γκουτζιαμάνης, Αναστ. Ζούγλη, Βιργινία Ζούρτου, Στεργιανή Καλλία, Ευρυκόμη Κοτανίδου, Ειρήνη Μαλακωνάκη, Άννα Μαρούκλα, Παρασκευή Μαυρογιαννάκη, Γεωργία Μιχοπάνου, Δήμητρα Μπαρτσώτα, Βασίλειος Πιπίνος, Ελένη Ποντικάκη, Αδριανή Ροινιώτη, Ελένη Στουπιάδου, Κωνσταντίνα Σωτηρίου και Μανώλης Τσιρακάκης, που υλοποιούν τη ρήση του Φ. Πολίτη: «Η Ελλάδα, είναι προπαντός έννοια πνευματική. Κι αν θέλετε η Πατρίδα να ξαναβλαστήσει, πασχίσετε να της δώσετε περιεχόμενο πνευματικό, να την καταστήσετε πεδίο ελεύθερης δράσης του πνεύματος».

Μαίρη Παπανδρέου