Ωραίος σαν Έλληνας, ωραίος σαν... τον Σεΐτη!

Pοδούλα Λουλουδάκη

Ο Μιχάλης Σεΐτης, μιλά δύο χρόνια μετά το ατύχημά του

Σκέφτηκα ότι πρέπει να μιλήσει ο Μιχάλης Σεΐτης, αυτή εδώ την ώρα που όλοι είμαστε με τη μούρη κάτω, που φοβόμαστε ότι μπορεί ν΄ αλλάξει η ζωή μας απ΄ τη μια στιγμή στην άλλη, και το άγνωστο μας τρομάζει.
Η δική του ζωή δεν είχε να κάνει με την οικονομία της χώρας, άλλαξε ένα βράδυ του Ιουνίου πριν από δύο χρόνια όταν ξημερώματα κι ενώ επέστρεφε με τη μηχανή, μέσα στην πορεία του βρήκε πάγκους της λαϊκής, της λαϊκής της Βύρωνος!
Δευτερόλεπτα χρειάστηκαν ένας αθλητής του στίβου να χάσει το πόδι του και όλη η Ρόδος να παγώσει μες το κατακαλόκαιρο.
Ο Σεΐτης έπεσε και ξανασηκώθηκε στη στιγμή! Σε ενάμιση μήνα έτρεχε σε αγώνες με το ξένο μέλος, οι νίκες ακολουθούσαν η μια την άλλη, έπιασε το όριο και σε λίγες μέρες θα τρέξει στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αρτιμελών, εξασφάλισε τη συμμετοχή του στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και στους Παραολυμπιακούς του 2016 στο Ρίο!
Για τους πολλούς τα απροσδόκητα γεγονότα είναι τραγωδίες, κι άλλοι μπορούν να τα μετατρέψουν σε νέα αρχή. Επειδή η στάση ζωής του Σεΐτη είναι φώτα πορείας για όλους εμάς, είναι καλό να τον ακούμε. Ξέρει για όλα, αλλά δεν το κάνει θέμα, έχει την πιο θετική αύρα που μπορεί να βρεις σε άνθρωπο, είναι όμορφος όπως και να τον δεις, κι εμείς έχουμε ανάγκη από πρότυπα, μεγάλη ανάγκη!

Σε λίγες μέρες είναι δύο χρόνια που ξαναμιλήσαμε, μόλις είχες βγει απ΄ το νοσοκομείο! Πως πέρασε ο καιρός;
Καταρχήν πέρασε πολύ γρήγορα. Στην ουσία αυτό που έκανα ήταν όσο πιο πολλή προπόνηση μπορούσα προσπαθώντας να πετύχω τον κάθε στόχο που έβαζα.

Προσαρμόστηκες τόσο γρήγορα που σκέφτομαι πως είναι δυνατόν να τα άφησες όλα πίσω και να πήρες νέο δρόμο για την κορυφή!
Το πώς ήμουν και πως βρέθηκα να σου πω την αλήθεια δεν το σκέφτομαι πλέον, νιώθω σαν να ήμουν πάντα έτσι. Τώρα σκέφτομαι μόνο τους αγώνες, η καθημερινότητά μου είναι καθαρά προπόνηση. Έχω μπει σ΄ αυτή τη ρουτίνα, δεν είναι άσχημη η ρουτίνα. Η λέξη ρουτίνα είναι παρεξηγημένη πολλές φορές.

Το μυαλό δεν φεύγει καμιά φορά, δεν πάει πίσω στο ατύχημα;
Δεν υπάρχει λόγος να πάει, ό,τι έγινε, έγινε. Το θέμα είναι να μην πηγαίνουμε πίσω αλλά μπροστά.

Είχες πει σ΄ εκείνη τη συνέντευξη που κάναμε αμέσως μετά ότι χρόνια προετοιμαζόσουν γι αυτό που έγινε! Συγκλονιστικό αυτό που είπες! Ήταν διαίσθηση;
Δεν νομίζω ότι ήταν διαίσθηση, αλλά κατεύθυνση μάλλον. Μ΄ αυτό που είπα το «ήμουν προετοιμασμένος» δεν εννοούσα ότι είχα κάνει προετοιμασία εγώ για κάτι δύσκολο που θα μου συνέβαινε. Το μόνο που είχα κάνει, με απλά λόγια ήταν να τα έχω βρει με τον εαυτό μου. Η κατεύθυνση ήταν στο να τα έχω καλά με τον εαυτό μου. Πήρα ένα κακό γεγονός και το μετέτρεψα σε μια νέα αρχή. Τώρα θα πείτε σε τι καλό μπορεί να μετατραπεί ένας ακρωτηριασμός; Σ΄ αυτό που έχω κάνει μέχρι τώρα. Ο ακρωτηριασμός ενός μέλους δεν είναι κακός, ο ακρωτηριασμός της ψυχής όμως είναι.

Πως το βλέπεις όλο αυτό που ζούμε στην Ελλάδα, εσύ που χρειάστηκε να ζήσεις αλλιώς μέσα σε δευτερόλεπτα;
Μπορούμε να ζήσουμε με πολύ λιγότερα απ΄ όσα νομίζουμε ότι μας είναι απαραίτητα. Πρέπει να αισθανόμαστε ευγνώμονες για πράγματα που θεωρούμε δεδομένα, αλλά δεν είναι. Το πρώτο και το βασικό να έχεις την υγεία σου γιατί χωρίς αυτήν δεν γίνεται τίποτα άλλο. Το να έχεις την οικογένειά σου, να έχεις φίλους που σε νοιάζονται, που χτυπάει το τηλέφωνο για να δουν τι κάνεις, αυτά είναι τα σημαντικά. Πράγματα που θεωρούμε δεδομένα, αλλά δεν είναι στην πραγματικότητα, κι αν αυτά χαθούν αυτή θα είναι η πραγματική καταστροφή.

Εσύ δέχτηκες το ενδιαφέρον των πολλών, προσέλκυσες αμέσως το ενδιαφέρον!
Ναι, πράγματι έχουν ενδιαφέρον για εμένα άνθρωποι που δεν γνωρίζω και μου μιλούν στο δρόμο, στην προπόνηση, νέα παιδιά, μεγαλύτεροι… ωραία πράγματα είναι αυτά. Μέσα σε όλο αυτό βέβαια που έγινε υπήρχε το πραγματικό ενδιαφέρον, υπήρχε και το ψευτοενδιαφέρον. Εγώ κρατάω ότι μέσα απ΄ αυτό βρέθηκαν κάποιοι άνθρωποι οι οποίοι δεν γνώριζα και με στήριξαν και με στηρίζουν μέχρι και σήμερα. Αυτοί οι άνθρωποι έχουν συμβάλει στην προσπάθειά μου υλικά, ηθικά, είναι οι άνθρωποι που δουλεύουν πίσω από μένα για να μπορώ να κάνω αυτό που κάνω εγώ και να αποδεικνύεται πια στην πράξη ότι τίποτα δεν μας σταματά, κι ότι ο σολομός μπορεί να κολυμπά κόντρα στο ρεύμα. Αυτή είναι η δική τους ικανοποίηση.

Έχει σημασία να πεις κάτι εσύ στα νέα παιδιά που δεν έχουν δουλειά, που κοιτάνε το ταβάνι στην πιο καλή ηλικία, κι ας έχουν τόσα προσόντα…
Μπορείς να ξεκινήσεις από χαμηλά και σιγά-σιγά αν το θέλεις μπορεί να φτάσεις στην κορυφή. Ένα παιδί που δεν έχει δουλειά, αλλά θέλει να δουλέψει μπορεί να κάνει πράγματα που δεν είναι στην ειδικότητά του ή που δεν είναι αυτό που θα ήθελε να κάνει πάντα. Αλλά από κάπου θα πρέπει να ξεκινήσει.

Είσαι για λίγες μέρες στη Ρόδο, τι θα ακολουθήσει μετά;
Τρέχω σε αγώνες στις 25 και στις 26 Ιουλίου στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα του ΣΕΓΑΣ.

Τι είναι το πρωτάθλημα του ΣΕΓΑΣ;
Είναι το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα στο οποίο έτρεχα και παλιά. Έπιασα το όριο για να συμμετέχω στο Πανελλήνιο Πρωτάθλημα Αρτιμελών. Στη Ρόδο ήρθα για να συνεχίσω για λίγες ημέρες την προετοιμασία μου, να δω τους δικούς μου ανθρώπους, να δω τους φίλους μου μετά από ένα χειμώνα που είχε πολύ προπόνηση.

Και μεγάλες επιτυχίες είχε!
Ναι, είχα δύο πανελλήνια ρεκόρ, κι ένα πανευρωπαϊκό που μου εξασφάλισαν τη συμμετοχή μου στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και στους παραολυμπιακούς αγώνες του Ρίο το 2016.

Το περίμενες;
Το πίστευα, αλλά έχουμε δρόμο ακόμα.

Τι όνειρα κάνεις;
Δεν υπάρχει ταβάνι.