Το αλφάβητο… Μύθοι & αλήθειες για το κρασί (Μέρος 1ο)

Χρώμα και άρωμα
«Φρουτώδες κρασί», «ανθώδες κρασί», «κρασί που μυρίζει κόκκινα φρούτα», «κρασί χρυσοκίτρινο», «κρασί βαθυκόκκινο»... Τέτοιοι και άλλοι ανάλογοι προσδιορισμοί αφορούν στην ενδεχόμενη τεχνητή προσθήκη αρωμάτων στο κρασί, ενώ οδηγούν συχνά σε λανθασμένες εντυπώσεις σχετικά με το άρωμα και το χρώμα του.
Πρόκειται για... μύθο!

Η αλήθεια είναι πως η πρώτη ύλη για τη διαμόρφωση του αρώματος και του χρώματος του κρασιού είναι «φυσική». Βρίσκεται δηλαδή στο σταφύλι και κατά κανόνα στο φλοιό των ρωγών του. Πρόκειται για χαρακτηριστικές ενώσεις, οι οποίες, ανάλογα με διάφορους άλλους παράγοντες που αφορούν στο αμπέλι και τις αμπελουργικές εργασίες, και βέβαια στις μεθόδους οινοποίησης, την παλαίωση του κρασιού κλπ, διαμορφώνουν το άρωμα και το χρώμα του κρασιού, που προσφέρονται από τη φύση απλόχερα και... δωρεάν.


Ποια κρασιά παλαιώνουν;
Η συντριπτική πλειονότητα των λευκών και των ροζέ κρασιών προορίζονται να καταναλωθούν σύντομα, άμεσα ή κοντά στην κυκλοφορία τους στην αγορά, περίπου 12-24 μήνες από τη στιγμή της παραγωγής τους. Εξαιρέσεις υπάρχουν με βάση την ποικιλία, όπως για παράδειγμα το ασύρτικο και η μαλαγουζιά. Το ίδιο ισχύει -σε γενικές γραμμές- και για μεγάλο μέρος των ερυθρών κρασιών, ιδίως όταν η οινοποίησή τους δεν περιλαμβάνει το πέρασμά από βαρέλι. Ένα μικρό ποσοστό των λευκών και μεγάλο μέρος των ερυθρών κρασιών ωφελούνται από παλαίωση περίπου 2-5 χρόνων στη φιάλη. Πολύ μικρότερο ποσοστό, κυρίως ερυθρών και γλυκών κρασιών, προορίζεται για παλαίωση 5-10 χρόνων. Τέλος, υπάρχουν και οι –πολύ λιγότερες– περιπτώσεις «εξαιρετικών» κρασιών, που όχι μόνο αντέχουν, αλλά απαιτούν μακρόχρονη παλαίωση που ξεπερνά τη 10ετία και μπορεί να φτάσει ακόμα και αρκετές δεκαετίες.

Ακόμα όμως και γι’ αυτά τα κρασιά, τα περισσότερο δεκτικά σε μακρόχρονη παλαίωση, υπάρχει ένα χρονικό σημείο κατά το οποίο παρουσιάζουν την καλύτερη οργανοληπτική εικόνα τους (χρώμα, άρωμα, γεύση). Εκείνη η στιγμή θεωρείται ιδανική για την κατανάλωσή τους και όταν ξεπερνιέται, το κρασί αντί να παλαιώνει βελτιούμενο, αρχίζει σταδιακά να «γερνάει», και τελικά... «πεθαίνει». Είναι θέμα σωστής χρονικής στιγμής και επίγνωσης του ποια κρασιά παλαιώνουν και πόσο.


Και πριν κλείσουμε, ας πιούμε ένα κρασί με πολύ κρύο έξω, καθώς μετά τις εορτές μάλλον θέλουμε λίγη χαλάρωση.

Tannat Κτήμα Άλφα – Tannat Αμύνταιο
Ένα super-charged κρασί με πλούσιο άρωμα, σώμα και αλκοόλ που «ζεσταίνει». Μαύρη σοκολάτα, τρούφα, αποξηραμένα κόκκινα φρούτα, γλυκά μπαχαρικά και μεγάλη επίγευση. Δίπλα, ένα πλατό με ώριμα τυριά και αλλαντικά και… ready to go!
Ερυθρός ξηρός 16 € / 750 ml

Μαυροδάφνη Πατρών Reserve Achaia Clauss –
Μαυροδάφνη και Μαύρη κορινθιακή Πάτρα
Η παρεξηγημένη μαυροδάφνη σε μία κλασσική ετικέτα 4 ετών παλαίωσης με αρώματα καφέ, σοκολάτας, σύκων, σταφίδας και στόμα πλούσιο με τα αρώματα να ακολουθούν. Επίγευση, πολύ μακρά!
Ενδείκνυται με μαύρη σοκολάτα, αποξηραμένα σύκα και τζάκι…
Ερυθρός γλυκός 25 € / 750 ml



Πηγή www.newwinesofgreece.com