Tους τα... χαλάει ο Γαμβρούδης

Επίθεση από τον Τσαμπίκο Τόππο δέχθηκε προχθες μέσω τοπικής ιστοσελίδας ο Βάγιος Γαμβρούδης. Τον κατηγορεί για… νέο «πούλημα», επειδή δεν θα συμπράξει με την «παρέα» για να γίνει ο Μιχάλης Σαββάκης πρόεδρος μίας προσωρινής διοίκησης, που οι ίδιοι την ονει

Μόνο διαδικαστική και αντιπροσωπευτική των πραγματικών αναγκών του δωδεκανησιακού ποδοσφαίρου δεν προμηνύεται να είναι η πρώτη συνεδρίαση του προσωρινού διοικητικού συμβουλίου της ΕΠΣΔ, το οποίο θα συγκροτηθεί σε σώμα. Η μάχη για την κατανομή των θέσεων θα είναι σκληρή και όπως φαίνεται, έχει ως τελικό της ζητούμενο τον καθορισμό του χρόνου διεξαγωγής των εκλογών για την ανάδειξη νέας διοίκησης. Η πρώτη «πιστολιά» έπεσε χθες μέσω της ιστοσελίδας news12.gr, μέσω της οποίας ο Τσαμπίκος Τόππος επιτέθηκε στον Βάγιο Γαμβρούδη και τον κατηγορεί για… «πούλημα»! Ο Τόππος δήλωσε τα εξής: «Ο κ. Γαμβρούδης πουλάει τον συνδυασμό του αείμνηστου Κλεόβουλου Χατζηεωργίου και στη συνέχεια του Κυριάκου Μεϊμάρη. Εμείς θα προτείναμε για πρόεδρο τον Μιχάλη Σαββάκη και ο κ. Γαμβρούδης σε προσωπική επαφή που είχε μαζί του πριν από μερικές ημέρες, παρουσία και του Σάββα Καλαθενού του είπε ότι θα τον στηρίξει. Στο τηλέφωνο όμως που μίλησαν κάποια άλλη στιγμή του ανέφερε ότι δεν πρόκειται να τον στηρίξει. Του ανέφερε μάλιστα χαρακτηριστικά ότι ο ίδιος έχει την στήριξη των δικών του σωματείων. Αυτά μου ανέφερε ο κ. Σαββάκης. Είναι η τρίτη φορά που ο κ. Γαμβρούδης μας πουλάει με αυτόν τον τρόπο. Για όσους δεν θυμούνται να τους βοηθήσω εγώ. Η πρώτη φορά ήταν όταν κατέβηκα εγώ πρόεδρος και με καταψήφισε. Η δεύτερη ήταν όταν τον είχαμε γενικό γραμματέα και δεν παρουσιαζόταν στα καθήκοντά του. Και η τρίτη είναι τώρα. Είμαι πραγματικά πολύ προβληματισμένος για το που θα οδηγηθεί η κατάσταση. Ότι και να γίνει την Δευτέρα θα είναι σε βάρος του Δωδεκανησιακού ποδοσφαίρου. Μου κάνει μεγάλη εντύπωση πάντως που ο κ. Μεϊμάρης έμεινε εκτός της τελευταίας προσωρινής διοίκησης». Ποια…παράταξη; Η παράταξη του αείμνηστου Κλεόβουλου Χατζηγεωργίου πρακτικά έπαψε να υφίσταται λίγες μέρες αφότου έφυγε από τη ζωή, αφού έγινε κομμάτια λόγω της σφοδρής διαμάχης που ξέσπασε μεταξύ των μελών της για τον έλεγχο της Ένωσης. Ο νέος πρόεδρος θα αναδεικνυόταν μέσα από τους επτά της πλειοψηφίας, με τον Γιώργο Νικολουδάκη να καταφέρνει να φέρνει με το μέρος του τους Σάββα Καλαθενό, Μιχάλη Σαββάκη και Βάγιο Γαμβρούδη και να παίρνει τελικά την προεδρία από τον Τσαμπίκο Τόππο, οποίος είχε την υποστήριξη των Τάσου Ψυλλάκη και Γιάννη Μιχελαράκη. Προφανώς το γεγονός πως ο Γαμβρούδης επέλεξε να στηρίξει τον Νικολουδάκη, που ήταν σαφώς πιο κοντά στο πνεύμα του αείμνηστου Κλεόβουλου Χατζηγεωργίου, δεν του συγχωρέθηκε ποτέ. Όπως δεν συγχωρέθηκε ποτέ στον Νικολουδάκη η κίνησή του να μπει «σφήνα» στην διεκδίκηση της προεδρίας. Ο τότε νέος πρόεδρος πολεμήθηκε σφοδρά από τους εσωπαραταξιακούς του αντιπάλους, που δεν δίστασαν να συμμαχήσουν με την αντιπολίτευση του Κάλλιστου Διακογεωργίου (οι κόντρες της προεκλογικής περιόδου ξεχάστηκαν γρήγορα, αφού τους ένωσε το κοινό συμφέρον, ενώ η ιστορία δείχνει τάσεις…επανάληψης). Η συνέχεια είναι γνωστή. Η διοίκηση ομολόγησε την αδυναμία της να συνεχίσει και ζήτησε την λύση από τα σωματεία, τα οποία αποφάσισαν σε Έκτακτη Γενική Συνέλευση να διοργανώσουν εκλογές. Μόνο που αυτές δεν έγιναν ποτέ. Ο Νικολουδάκης εξωθήθηκε σε παραίτηση, σύσσωμη η σπαρασσόμενη πλειοψηφία, που λίγες μέρες πριν δήλωνε ανίκανη να συνεχίσει να διοικεί, μόνιασε ξαφνικά υπό την σκέπη του πρωτοεμφανιζόμενου στον χώρο και μέχρι την παραίτηση των Νικολουδάκη και Μιχελαράκη, τρίτου αναπληρωματικού Κυριάκου Μεϊμάρη (η εξ αγχιστείας συγγενική του σχέση με τον Γιάννη Οικονομίδη και η ευκαιρία του τελευταίου να επιβάλει έναν άνθρωπο της απολύτου εμπιστοσύνης του στην ηγεσία ήταν το «μυστικό»), μία νέα γενική συνέλευση, η οποία συγκλήθηκε με αμφιβόλου εγκυρότητας πληρεξούσια (δεν εμφανίστηκαν ποτέ στο τραπέζι του Δ.Σ. προκειμένου να ελεγχθούν) μονιμοποίησε την παρουσία του νέου διοικητικού σχήματος και οι στενοί σύμμαχοι στην μάχη του σταυρού στις εκλογές του 2009 πήραν την κατάσταση στα χέρια τους, με ασπίδα τους δεσμούς Μεϊμάρη-Οικονομίδη και φυσικά την εκ μέρους τους στήριξη του εκλεκτού του ισχυρού άνδρα της ΕΠΟ. Κάποια στιγμή αργότερα (μετά την «καρατόμηση» του Κώστα Κωτικώστα) ο Βάγιος Γαμβρούδης τοποθετήθηκε στην θέση του γενικού γραμματέα, όμως και πάλι μάλλον δεν «πούλησε» κανέναν, όπως του χρεώνει ο Τσαμπίκος Τόππος. Απλά, αποστασιοποιήθηκε όταν διαπίστωσε πως τον καπελώνουν, πως δεν μπορεί να ασκήσει τα καθήκοντά του. Με άλλα λόγια, αρνήθηκε τον ρόλο της πειθήνιας «γλάστρας». Το λάθος του ήταν πως δεν παραιτήθηκε και το λάθος των υπόλοιπων πως δεν τον αντικατέστησαν, ως όφειλαν να κάνουν. Προφανώς, ένας «αόρατος» γενικός γραμματέας κάποιους τους βόλευε αφάνταστα. Τι τον θέλουν τον Γαμβρούδη; Δεν ήταν λίγοι αυτοί που αισθάνθηκαν έκπληξη όταν είδαν το όνομα του Βάγιου Γαμβρούδη ανάμεσα σε αυτά των υποψηφίων του συνδυασμού Μεϊμάρη στις τελευταίες εκλογές της ΕΠΣΔ. Ο ίδιος δεν εξελέγη (δεν στηρίχθηκε από εκείνους που έδιναν «γραμμή») και την επόμενη μέρα έδωσε στην δημοσιότητα μία σκληρή και γεμάτη πίκρα ανακοίνωση, με την οποία «φωτογράφιζε» κάποιους πρώην συνοδοιπόρους του και όχι μόνο. Το πραγματικά ενδιαφέρον ερώτημα είναι για ποιον λόγο ο Τσαμπίκος Τόππος εγκαλεί τον Βάγιο Γαμβρούδη ενόψει της πιθανότητας να μην ψηφίσει αύριο για πρόεδρο τον Μιχάλη Σαββάκη, θεωρώντας μία τέτοια επιλογή «πούλημα». Υποθετικά, το πώς θα κατανεμηθούν οι θέσεις στην προσωρινή διορισμένη από το δικαστήριο διοίκηση λίγη σημασία θα έπρεπε να έχει, δεδομένου ο Κυριάκος Μεϊμάρης (μετάνιωσε πικρά που ασχολήθηκε με τα διοικητικά της ΕΠΣΔ και ρίχνει «μαύρη πέτρα» πίσω του) συμφώνησε με την Ενωτική Ποδοσφαιρική Συμμαχία Δωδεκανήσου να παραιτηθούν οι πάντες από το αποτέλεσμα των εκλογών της 1ης Ιουνίου για να στηθούν ξανά οι κάλπες μέσα στον Δεκέμβριο. Φαίνεται όμως πως όλοι εκείνοι που ζητούσαν από τον Ιούλιο να γίνουν άμεσα εκλογές σπέρνοντας τον φόβο με αναφορές σε «μη αναγνωρισμένες από την ΕΠΟ διοικήσεις» και σε πλήρη «παράλυση» της ΕΠΣΔ και του δωδεκανησιακού ποδοσφαίρου, σήμερα ξεχνούν τους «κινδύνους», αδειάζουν τον μέχρι πρότινος επικεφαλής τους (τώρα πλέον δεν τους είναι χρήσιμος) και προσπαθούν να μετατρέψουν την προσωρινή διοίκηση σε μόνιμη, απλά για να διατηρηθούν στην εξουσία για όσο το δυνατόν μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, αυτή τη φορά με μπροστάρη τον Μιχάλη Σαββάκη. Τον παράγοντα που εμφανίστηκε επί των ημερών της υπηρεσιακής διοίκησης με ωραίες ιδέες, προτάσεις και πρωτοβουλίες, όμως που τα προηγούμενα τρία χρόνια δεν δικαιολόγησε παρά μόνο ελάχιστα την παρουσία του στο Δ.Σ. της ΕΠΣΔ. Αν τελικά καταφέρουν να παραμείνουν στα πράγματα μέχρι το 2016, θα έχει συμβεί το εκπληκτικό. Η Ένωση θα έχει φτάσει στο σημείο να διοικείται για επτά ολόκληρα χρόνια χωρίς εκλεγμένο από τα σωματεία πρόεδρο.