Οφείλουμε να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους αναφορικά με την επιτυχία των θαλασσόλυκων του γλυκού νερού, καταθέτοντας την άποψή μας.
Έχουμε και λέμε λοιπόν: Αν οι εκατομμύρια σφαιρούλες που τσάκωσαν κι οι οποίες τάχα μου κατασχέθηκαν εδώ στη Ρόδο ως παράνομες, αντί ουκρανικής, ήταν ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ προέλευσης, θα τολμούσαν να το σταματήσουν το φορτηγό πλοίο;
Όχι μόνο δεν θα τολμούσαν, αλλά θα του έκαναν κι αέρα στα πανιά του να πάει πιο γρήγορα όπου ήταν να πάει.
Για την ιστορία να σημειώσουμε (σε αυτή τη φάση) τρία πράγματα:
Το πρώτο είναι ότι το Λιμενικό μας Ταμείο (εμείς δηλαδή) χρεώθηκε ήδη (εξαιτίας των καμωμάτων τους) περίπου 2.800 ευρώ για τον γερανό που χρησιμοποιήθηκε, να κατεβάσουμε τα κοντέινερ.
Θα χρεωθούμε άλλα τόσα για να τα φορτώσουμε ξανά στο πλοίο. Γιατί αυτό θα γίνει αργά ή γρήγορα. Εκθέτοντας παράλληλα και ανθρώπους, που δεν έχουν καμιά σχέση με τα μούτρα αυτών που μπαινοβγαίνουν στα ελικόπτερα και στις ξένες πρεσβείες!
Το δεύτερο, είναι ότι είναι ανοικτό το ενδεχόμενο, το ελληνικό δημόσιο (εμείς δηλαδή πάλι) να πληρώσουμε χρυσάφι αυτή την ιστορία, εφόσον κατατεθούν προσφυγές στα διεθνή δικαστήρια.
Το τρίτο είναι ότι τούτη η επιτυχία, μυρίζει πολύ αμερικανιά. Επί της ουσίας τα συμφέροντα των υπερατλαντικών «συμμάχων» μας υπερασπίζει σε έναν ακήρυχτο πόλεμο για το ποιός θα πουλήσει την φονική του πραμάτεια στους λαούς που οι ίδιοι έβαλαν να σφάζονται: Οι ανατολικοί ή οι αμερικάνοι;
Εμείς απλώς για την ώρα χορεύουμε στο ντέφι και στους ρυθμούς που μας χτυπάνε. Κι από πάνω, πληρώνουμε (ως δήμος Ρόδου και ως έλληνες φορολογούμενοι) τις επιτυχάρες τους, τρομάρα τους!
Μιχ. Μ.