Τελευταίος χαιρετισμός

Κύριε Διευθυντά Σήμερα 2/4/2013 συνοδέψαμε στην τελευταία του κατοικία, όλοι εμείς, οι οικείοι του, οι συγγενείς και οι φίλοι του, τον άνθρωπο με (Α) κεφαλαίο, τον καταξιωμένο δάσκαλο και ενεργό πολίτη σ’ όλη του την ζωή, τον Περικλή Καλαμπόκη. Είναι φυσικά , αδύνατον μέσα σε λίγες γραμμές να περιγράψεις την ζωή ενός ταπεινού αλλά σπουδαίου ανθρώπου. ʼλλο τόσο όμως είναι αδύνατον να προσπεράσεις , και να δεχτείς σιωπηλά τον θάνατο του. Έτσι, ο Περικλής, από τώρα κι’ ύστερα θα ζει στη μνήμη μας, των φυσικών παιδιών και των εγγονιών του , των εκατοντάδων παιδιών που δίδαξε και των γονιών τους, των φίλων του, και των συναγωνιστών του. Υπήρξε, ευαίσθητος σύζυγος τρυφερός πατέρας και παππούς, εξαίρετος δάσκαλος και εκλεκτό μέλος της Αδελφότητας Κρητών Ρόδου και της ροδιακής κοινωνίας. Δημοκράτης ανήσυχος, κατατρεγμένος για τις δημοκρατικές του ιδέες στα πέτρινα χρόνια της πατρίδας μας.. Αυτές τις ιδέες υπηρέτησε πιστά μέχρι την τελευταία του πνοή, ακόμη και όταν ήταν βέβαιος πια ότι αυτοί που εμπιστεύτηκε τον γέλασαν όπως και όλους εμάς. Πονούσε την χώρα του και στο τέλος της ζωής του δεν άντεχε να την βλέπει και να την ζει στην σημερινή της κατάντια, γι αυτό έφυγε πικραμένος. Μέχρι τέλους , έζησε μειλίχιος, με σπινθηροβόλο και μαχητικό πνεύμα. Ο Θεός του χάρισε μακροζωία, τέλος καλού και αγαθού ανθρώπου. Ελαφρύ το χώμα που τον σκέπασε. Τώρα είναι στη γειτονιά των αγγέλων, κοντά σε πρόσωπα που αγάπησε πολύ. Εκεί που ελπίζομε ότι θα τον συναντήσομε κι εμείς όταν έρθει εκείνη η ώρα. Όλοι εμείς που τον αγαπήσαμε, καθώς και οι συμμαθητές του στο νηπιαγωγείο των υπερηλίκων του “Ακταίον” και του “Καβαλιέρε” τον αποχαιρετούμε με το κρητικό δίστιχο: Και τα βουνά είναι βουνά. Και τα δεντρά, δεντρά ναι. Μα άνθρωπος από άνθρωπο, μεγάλη διαφορά ‘ναι Στην ευχή του θεού φίλε μου Χ. Βουτυράκης