Απάντηση στον Δ. Κρεμαστινό από το τμήμα Μεσογειακών Σπουδών

Απάντηση στις θέσεις που εκφράζει ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Δημήτρης Κρεμαστινός αναφορικά με την τύχη του τμήματος Μεσογειακών σπουδών, έδωσε χτες η κοσμητεία της σχολής ανθρωπιστικών επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου. Στην ουσία η κοσμητεία αντιδρά έντονα στα όσα υποστηρίζει ο κ. Κρεμαστινός περί μη παραγωγικότητας του συγκεκριμένου τμήματος τονίζοντας ότι οι ισχυρισμοί του είναι ατεκμηρίωτοι. Αναλυτικά αναφέρει τα εξής: «Η Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου εκφράζει την έντονη δυσαρέσκειά της για την δημόσια υποτίμηση του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών και της προσφοράς του στον ακαδημαϊκό και κοινωνικό χάρτη της χώρας, όπως επιχειρείται από μεμονωμένα άτομα. Ειδικότερα, στο Δελτίο Τύπου που από μέρες έχει δημοσιοποιήσει στον έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο ο βουλευτής Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ κ. Κρεμαστινός σχετικά με την κατάργηση του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών, οι ισχυρισμοί περί μη παραγωγικότητας του Τμήματος είναι απολύτως ανακριβείς και ατεκμηρίωτοι. Πράγματι, η υπερδεκαετής λειτουργία του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών –ως συστατικού μέρους της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών - ήταν αρκετή για να θέσει την ύπαρξή του ως θέσφατου τόσο στα ελληνικά όσο και στα διεθνή επιστημονικά πεδία έρευνας και ακαδημαϊκής αναγνώρισης. Πιο συγκεκριμένα, πρόκειται, για ένα τμήμα στο Αρχιπέλαγος των δύο περιφερειών, με έδρα τη Ρόδο, ένα κομβικό σημείο της Ανατολικής Μεσογείου, με περισσότερους από 1.000 ενεργούς φοιτητές σε προπτυχιακό, μεταπτυχιακό και διδακτορικό επίπεδο ετησίως, με 22 ενεργά ή/και υπό διορισμό μέλη Διδακτικού και Ερευνητικού Προσωπικού (Δ.Ε.Π.), 2 μέλη Ειδικού και Εργαστηριακού Διδακτικού Προσωπικού (Ε.Ε.ΔΙ.Π.), 2 μέλη Ειδικού Τεχνικού Εργαστηριακού Προσωπικού (Ε.Τ.Ε.Π.) και 9 συμβασιούχους διδάσκοντες/ουσες ανά εξάμηνο. Στο τμήμα λειτουργούν επίσης 5 ερευνητικά εργαστήρια («Αρχαιομετρίας», «Περιβαλλοντικής Αρχαιολογίας», «Πληροφορικής» και «Μεσογειακής Πολιτικής», «Γλωσσολογίας» και 1 Κέντρο Γλωσσών), όπου εκπονούνται ευρωπαϊκά και διατμηματικά προγράμματα πολυτιμότατα για τη μελέτη των γλωσσών, των πολιτισμών και της σύγχρονης πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας του Μεσογειακού και του ευρύτερου ευρωπαϊκού χώρου. Εκδίδονται ακόμη διεθνούς κύρους επιστημονικά περιοδικά όπως το Journal of Mediterranean Archaeology and Archaeometry και το Études Helléniques/Hellenic Studies, εκπονούνται σειρά σημαντικότατων ανασκαφών στην Ελλάδα και το εξωτερικό, ενώ μελετώνται συγκριτικά και διδάσκονται οι σημαντικότερες γλώσσες της περιοχής (ελληνικά, αραβικά, τουρκικά, εβραϊκά). Με βάση τα παραπάνω, και πολύ περισσότερα από όσα θα μπορούσε να συμπεριλάβει κανείς σε ένα τέτοιο κείμενο, το Τμήμα Μεσογειακών Σπουδών αποτελεί το μοναδικό τμήμα με διεπιστημονικό αντικείμενο τις Μεσογειακές Σπουδές στην Ελλάδα αλλά στην ευρύτερη περιοχή της Μεσογείου. Η διεθνής αναγνώριση του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών πιστοποιείται επίσης, μέσα από σειρά διεθνών συνεργασιών με καταξιωμένα ερευνητικά ιδρύματα, Πανεπιστήμια και επιστημονικούς φορείς του εξωτερικού. Είναι πράγματι απορίας άξιον, πώς χωρίς την παραμικρή μνεία στην επιστημονική αξία και διεθνή αναγνωρισιμότητα του Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών,προτείνεται η κατάργησή του στη βάση μιας ιδιότυπης συλλογιστικής για την «παραγωγικότητα» που θα έπρεπε το Τμήμα να προσφέρει. Δεν υπάρχει λόγος να επαναλάβουμε θέσεις αλλά και αδιαμφισβήτητα δεδομένα που αφορούν στο υψηλό επίπεδο κατάρτισης την οποία παρέχει σε αποφοίτους και απόφοιτες που αυτή τη στιγμή απασχολούνται σε δημόσιους και ιδιωτικούς οργανισμούς και υπηρεσίες εντός και εκτός Ελλάδας ή ολοκληρώνουν μεταπτυχιακές και διδακτορικές σπουδές σε αναγνωρισμένα Πανεπιστήμια της αλλοδαπής. Υπάρχει, όμως, λόγος να ρωτήσουμε πόσες θέσεις εργασίας είναι σε θέση να εξασφαλίσουν οι υπόλοιπες «παραγωγικές» σχολές στην Ελλάδα σήμερα. Η αγωνία σχετικά με την απορροφησιμότητα των αποφοίτων του ΤΜΣ, ή οποιουδήποτε άλλου πανεπιστημιακού Τμήματος, από την αγορά εργασίας θα έπρεπε να ξεκινά από το αντίθετο άκρο: από το ποιες είναι οι πολιτικές ευθύνες για την ανυπαρξία επαγγελματικών ευκαιριών σε μία χώρα, όπου οι επιστήμες δεν μπορούν να εξασφαλίσουν την ποιότητα ζωής όσων ανέλαβαν να τις υπηρετήσουν; Και πριν θεωρήσουμε περιττό ένα τίτλο Μεσογειακών Σπουδών, ας υποτιμήσει κάποιος τεκμηριωμένα την περίπτωση του δημοσιογράφου Τhomas Lauren Friedman (της New York Times), ο οποίος είναι απόφοιτος του Brandeis University με πτυχίο Μεσογειακών Σπουδών. Στην περίπτωσή του η «παραγωγικότητα» της κατάρτισής του σήμαινε τρία βραβεία Pulitzer στην επαγγελματική καριέρα του. Αποτελεί δυστυχώς μια ακόμα ελληνική πρωτοτυπία, η προσπάθεια να εισαχθεί στο δημόσιο διάλογο το ενδεχόμενο κατάργησης σε μία χώρα της Μεσογείου, όπως η Ελλάδα, του μοναδικού διεπιστημονικού Τμήματος Μεσογειακών Σπουδών, όταν ομότιτλα τμήματα/προγράμματα σπουδών λειτουργούν στο Βανκούβερ του Καναδά, στη Σλοβακία, στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής (Penn State University, Stanford University), στη Μεγάλη Βρετανία (King’s College) και σε αρκετές ακόμη χώρες».