Ξαναγεννιέται ο Εμπορειός

Χρόνο με το χρόνο το γραφικό και πανέμορφο χωριό του Εμπορειού βγαίνει από την ερήμωση και ξαναβρίσκει το δρόμο προς την πρωτινή του πορεία. Νέος άνεμος άρχισε να πνέει στο χωριό, μπορεί αργά-αργά, όμως σταθερά και αποφασιστικά, καθώς ερειπωμένα, άλλοτε, νοικοκυρόσπιτα, αναστηλώνονται το ένα μετά το άλλο, άλλα επισκευάζονται, ενώ μπαζωμένα οικόπεδα πωλούνται σε επισκέπτες, που μαγεμένοι από τη γοητεία και τη γραφικότητα του χωριού, αποφάσισαν να κτίσουν εκεί τη θερινή κατοικία τους. Ηταν πραγματικά θλιβερό το θέαμα, που παρουσίαζε τελευταία ο Εμπορειός, ιδιαίτερα για όσους τον είχαν γνωρίσει στην ακμή του. Ηταν ένα χωριό πολυάριθμο, νοικοκυρεμένο, παραγωγικό, με πολύβοα καφενεία, στολισμένο με αρχοντόσπιτα και με εμφανή τα σημάδια της αρχιτεκτονικής παράδοσης, λουσμένο στο φως και στον ήλιο, καθώς ήταν απλωμένο με ρυθμό και μαεστρία στην κορυφή της καταπράσινης βουνοπλαγιάς. Κι αυτό το χωριό έχει τώρα περιέλθει σε προχωρημένο βαθμό εγκατάλειψης και ερήμωσης, με όλα τα σπίτια κλειστά, με τους δρόμους άδειους, χωρίς ανθρώπους, χωρίς σχολείο, χωρίς παιδιά και με τα χωράφια έρημα, ξερά και ακαλλιέργητα. Ευτυχώς αυτή η εικόνα παρουσιάζεται μόνο το χειμώνα. Γιατί τα τελευταία χρόνια, σ’ όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού στον Εμπορειό σημειώνεται το αδιαχώρητο, χάρη στα εστιατόρια του Δημήτρη και της Κατίνας Χατζόγλου στο ιστορικό Μπαλκόνι των αδελφών Τριανταφύλλου και Γιάννη Τριανταφύλλου στην “Απυργιά”. Δυο εστιατόρια, που γίνονται κράχτες για τους καλοφαγάδες, οι οποίοι μεσημέρι και βράδυ γεμίζουν ασφυκτικά την πλατεία, με τα τραπέζια να στρώνονται ως πάνω, ψηλά στα σκαλοπάτια, προς τον Πύργο. Κι αξίζουν συγχαρητήρια σ’ αυτούς τους ανθρώπους όπως και στους άλλους, του λιγοστούς, τους μετρημένους στα δάκτυλα κατοίκους, που δεν εγκατέλειψαν το χωριό τους, αλλά παραμένουν εκεί βαρδιάνοι και φύλακες, περιμένοντας για νάρθει η Ασπρη Μέρα για τον Εμπορειό. (Από τα Νισυριακά Νέα)