του Συμεών Μ. Δοντά, οδοντιάτρου
Ο Αλέξανδρος Γιαλλουράκης γεννήθηκε στην Σύμη το 1897. Το 1918 έφυγε πρόσφυγας στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου όπου το 1922 παντρεύτηκε την Ειρήνη Μοντιάδη και απέκτησαν τα δύο πρώτα τους παιδιά τον Κοσμά και τον Κυριάκο. Στην Αλεξάνδρεια έμαθε την τέχνη της φωτογραφίας αλλά και της ξυλογλυπτικής, τέχνες που μαζί με την Ιεροψαλτική χρησιμοποιούσε όλη την υπόλοιπη ζωή του για να μπορέσει να ζήσει την οικογένεια του.
Το 1928 επέστρεψε στη Σύμη, όπου και απέκτησε άλλα τέσσερα παιδιά και μαθήτευσε κοντά στον φωτογράφο Φιλήρατο Πάχο μαζί με τον Παναγιώτη Σακελλαρίδη. Ασχολήθηκε έκτοτε επαγγελματικά με τη φωτογραφία στη Σύμη.
Το 1935 μετακόμισαν στην Κρεμαστή της Ρόδου ανοίγοντας φωτογραφείο μέσα στο σπίτι τους κάτι που έκανε και το 1947 όταν μόνιμα πια εγκαταστάθηκαν στο Νιοχώρι της Ρόδου στην οδό Δηλμπεράκη 41.
Ο γιος του Κυριάκος, είχε είδη μάθει από τον πατέρα του την τέχνη της φωτογραφίας, ενώ παράλληλα οι ανάγκες του τότε ραγδαία αυξανόμενου τουρισμού, σε συνδυασμό με τις γνώσεις του στην ιταλική γλώσσα, την ιστορία και τον αρχαίο πολιτισμό, τον έκαναν ξεναγό.
Το 1950 ο Αλέξανδρος Γιαλλουράκης άνοιξε το πρώτο του φωτογραφικό μαγαζί στο κέντρο της Ρόδου, στο τότε ξενοδοχείο Cairo Pallas, όπου μαζί με τους γιούς του Κυριάκο και Γιάννη λειτουργούσαν την οικογενειακή πλέον επιχείρηση, με την επωνυμία ΦΩΤΟ ΞΕΝΙΑ. Την ίδια περίοδο διετέλεσε και πρόεδρος του Σωματείου Επαγγελματιών Φωτογράφων «Ο Απελλής».
Το 1963 λόγω της ανακαίνισης του ξενοδοχείου, υποχρεώθηκαν να κλείσουν το μαγαζί τους εκεί και να δημιουργήσουν ένα νέο στην οδό Δημοκρατίας 13α δίπλα στο σινεμά Παλλάς. Μετά την ανακαίνιση του Cairo Pallas άνοιξαν ξανά το φωτογραφείο εκεί, με αποτέλεσμα και τα δύο μαγαζιά να λειτουργήσουν ως κοινή επιχείρηση μέχρι το 1967. Στη συνέχεια ο Γιάννης ανέλαβε το ένα φωτογραφείο στο Cairo Pallas και ο Κυριάκος το άλλο στην οδό Δημοκρατίας.
Ο Αλέξανδρος Γιαλλουράκης πεθαίνει το 1969, διαγράφοντας μια ιστορία πενήντα περίπου ετών στην δημιουργική φωτογραφία και ο Κυριάκος λίγο πριν κλείσει τα 70 του χρόνια, τον Μάιο του 1993.
Την οικογενειακή παράδοση συνεχίζουν ακόμα ο γιος του Αλέξανδρος, ενώ το φωτογραφείο «Φώτο Ξενία», λειτουργεί μέχρι σήμερα ο γιος του Αγαπητός, στην υπηρεσία της φωτογραφίας και του Ροδιακού λαού.