Κατασκήνωση… Εμπειρία ζωής!

Τον Ιούλιο που μας πέρασε ετοιμάσαμε σακίδια και φύγαμε με προορισμό τη Νέα Μάκρη στην Αθήνα στον κατασκηνωτικό χώρο Κονάκια. Όταν φτάσαμε στην κατασκήνωση αυτό που αντικρίσαμε δεν είχε καμία σχέση με αυτό που είχαμε στο μυαλό μας! Πρώτη εντύπωση κατασκηνωτικού χώρου: Τεράστιος, πράσινος, οργανωμένος! Το διαφορετικό σε αυτήν την κατασκήνωση εκτός από τον προορισμό, ήταν πως συμμετείχαν και ομάδες οδηγών από άλλα τοπικά τμήματα, της Κω και των Θρακομακεδόνων. Πρώτη εντύπωση για τα άλλα τοπικά: Επιφυλακτικότητα και περιέργεια. Μας πήρε χρόνο να συνηθίσουμε στην ιδέα ότι πρέπει να ζήσουμε και να συνεργαστούμε με παιδιά άγνωστα σε εμάς. Αυτή η γνώμη επικράτησε μόνο λίγες ώρες αφού με την πρώτη ευκαιρία δεθήκαμε με αυτά. Στην κατασκήνωση για ένα πράγμα πρέπει να είσαι σίγουρος, ότι τίποτα δεν το βρίσκεις έτοιμο. Στο κάθε τι πρέπει να συνεισφέρεις, για αυτό υπήρχαν οι αρμοδιότητες. Αυτό σημαίνει ότι κάθε μέρα αναλαμβάναμε ένα διαφορετικό πόστο όπως το μαγείρεμα, το σερβίρισμα, την καθαριότητα, τον εξωραϊσμό. Μπορεί να ακούγεται κουραστικό αλλά δεν είναι. Η προθυμία ήταν το γενικό χαρακτηριστικό μας, δεν βλέπαμε τις «υπηρεσίες» σαν κάτι το βαρετό αλλά σαν μία γενική συνεισφορά στην κατασκήνωση. Ουσιαστικά δουλεύαμε ευχάριστα με τους καινούριους μας φίλους και αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες κάτι το οποίο μας έφερε αντιμέτωπους με το τι εστί να είσαι μεγάλος μαζί και με τις ευθύνες που ακολουθούν. Ωστόσο ο βασικός άξονας της κατασκήνωσης ήταν να μας διδάξει πράγματα πολύ χρήσιμα για τη διευκόλυνση της δικής μας ζωής αλλά και των γύρων μας. Όπως επίσης και την επαφή μας σε περιβαλλοντικά και κοινωνικά θέματα. Αλλά ας μην ξεχάσουμε πως από όλα αυτά δεν έλειπε και η διασκέδαση!!!!!!! Όπως τα μπουγέλα που παίξαμε, τα κυνήγια θησαυρού, τα νυχτερινά παιχνίδια, οι εξορμήσεις μας στη θάλασσα και οι σκοπιές. Αν κάποιος μας έκανε την ερώτηση “ τι κερδίσαμε από την κατασκήνωση” η απάντηση δεν είναι τόσο απλή. Δεν είναι μόνο οι φίλοι που κάναμε, οι εμπειρίες και γνώσεις που αποκομίσαμε αλλά και βασικές αρχές, οι οδηγικές: ο σεβασμός στον διπλανό σου και το περιβάλλον, να είσαι πάντα χαρούμενος, να μην το βάζεις κάτω με τις αναποδιές της ζωής. Όμως το πιο βασικό είναι να προσπαθείς να κανείς τον κόσμο γύρω σου καλύτερο, γιατί για εμάς αυτό σημαίνει οδηγισμός. Υ.Γ. Ευχαριστούμε το αρχηγείο μας που μας βοήθησαν να γίνουμε και εμείς μέλη αυτού του ξεχωριστου κόσμου του ΟΔΗΓΙΣΜΟΥ. Α΄ Ομάδα Οδηγών Ρόδου