Στη Ρόδο ο πρόεδρος της ΓΣΕΒΕΕ για το ΔΗΦΟΔΩ

Με θέμα τα πρόστιμα που επέβαλε ο δήμος

Ανακοινώθηκε από τη διοίκηση της ομοσπονδίας επαγγελματιών βιοτεχνών εμπόρων Δωδεκανήσου η ημερομηνία επίσκεψης στη Ρόδο του προέδρου της ΓΣΕΒΕΕ Δημήτρη Ασημακόπουλου. Όπως είχε γράψει πρόσφατα η «Ροδιακή» η ομοσπονδία σκόπευε να φέρει στο νησί τον κ. Ασημακόπουλο για να ασχοληθεί με το θέμα των προστίμων που επέβαλε ο δήμος Ροδίων σε επιχειρηματίες οι οποίοι καθυστέρησαν να πληρώσουν το δημοτικό φόρο. Για το λόγο αυτό ο πρόεδρος της ομοσπονδίας επαγγελματοβιοτεχνών Δωδεκανήσου Γιάννης Κακλιός, ήταν τον τελευταίο καιρό σε ανοιχτή γραμμή μαζί του, και τον είχε ενημερώσει για τα… ραβασάκια του ΔΗΦΟΔΩ αλλά και για το κλίμα αγανάκτησης που επικρατεί στον επαγγελματικό κόσμο της περιοχής. Πάντως τον πρόεδρο της ΓΣΕΒΕΕ δεν αποκλείεται να συνοδεύουν στο ταξίδι του και οι νομικοί σύμβουλοι της συνομοσπονδίας. Όπως υποστηρίζουν οι επαγγελματίες της περιοχής η χρονική στιγμή που ο δήμος επέλεξε για να στείλει τα ειδοποιητήρια, θεωρείται η πιο ακατάλληλη αφού η αγορά είναι στην κυριολεξία νεκρή, λόγω της μεγάλης οικονομικής κρίσης που επικρατεί. Τα έξοδα τρέχουν και οι πελάτες έχουν γίνει δυσεύρετοι, με αποτέλεσμα πολλοί να μην μπορούν να ανταπεξέλθουν ούτε και στα βασικά για την επιβίωσή τους. Όπως έγραψε η «Ροδιακή» το παράπονο των επαγγελματιών έγκειται στη στάση του δήμου, ο οποίος ενώ όπως υποστηρίζουν είχε υποσχεθεί διακανονισμούς και διευκόλυνση στην αποπληρωμή των χρεών τελικά δεν το εφάρμοσε. Επίσης θεωρούν υποκριτική τη στάση του στο χειρισμό των χρεών καθώς ενώ ο ίδιος ζητά και μάλιστα έντοκα τα ποσά από τους οφειλέτες, την ίδια στιγμή εκείνος ως οφειλέτης χρωστά υπέρογκα ποσά σε πολλούς επιχειρηματίες και για πάρα πολλά χρόνια. Χαρακτηριστικές είναι οι περιπτώσεις Ροδίων που στον ένα ο δήμος χρωστά ποσό 80.000 ευρώ και στον άλλο 35.000 ευρώ εδώ και πέντε χρόνια ενώ την ίδια στιγμή αρνείται να κάνει συμψηφισμό των χρεών απειλώντας με κατασχέσεις και δέσμευση του ΑΦΜ. Πάντως θα πρέπει να επισημανθεί ότι η ομοσπονδία επαγγελματοβιοτεχνών θα εξαντλήσει κάθε νόμιμο μέσο για να πολεμήσει αυτή την αδικία αναθέτοντας σε κάθε αρμόδιο να διερευνήσει ακόμα και την πιθανότητα υπέρβασης αρμοδιοτήτων. Ο ΦΟΡΟΣ Όπως γνωρίζουμε η ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου με την Ελλάδα το 1948, βρήκε τους Δήμους και τις Κοινότητες της Δωδεκανήσου να έχουν ένα σημαντικό ίδιο πόρο, πάνω στον οποίο στηρίχθηκε η λειτουργία τους . Τότε λεγόταν «δημοτικός φόρος κατανάλωσης» και είχε θεσπισθεί με τα ιταλικά διατάγματα 187/1938 και 132/1939. Έτσι η Ελληνική Πολιτεία στη συνέχεια, αναγνώρισε την αναγκαιότητα του πόρου και τον διατήρησε νομιμοποιώντας τον. Τότε ο δημοτικός φόρος κατανάλωσης αναλογούσε στο 4% των εισαγομένων και στο 1% των εξαγομένων στη Δωδεκάνησο προϊόντων. Όταν η χώρα μπήκε στην Ε.Ο.Κ. προέκυψαν ζητήματα εναρμόνισης του φόρου με τις διατάξεις της κοινότητας. Αναγκαστικά έγινε πολύχρονη επεξεργασία του φόρου από αρμόδιες επιτροπές που οδήγησε στην αντικατάστασή του από το Δημοτικό Φόρου Δωδεκανήσου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.), Ο ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ. (άρθρο 60 του Ν. 2214/1994) επιβάλλεται πλέον στα ακαθάριστα έσοδα των επιτηδευματιών που ασκούν οικονομική δραστηριότητα στη Δωδεκάνησο, με εφαρμογή 5 κατηγοριών συντελεστών, ανάλογα με το ύψος του μοναδικού συντελεστή καθαρού κέρδους όπως ορίζεται από το υπουργείο Οικονομικών.