Μία συλλογή από 1200 είδη κοχυλιών που "μυρίζει" καλοκαίρι

Λαμπιρίζουν από τον καλοκαιρινό ήλιο και το θαλασσινό νερό και μοσχοβολούν αλμύρα από τη θερινή αύρα. Αποκαλύπτονται στην αμμουδιά ή περιμένουν καρτερικά στο βυθό να τα ανακαλύψει κάποιος επίδοξος δύτης που αναζητά κάποια «κιβωτό του Νώε» ή έστω μία πορφύρα, μία γυαλιστερή, ένα χτένι ή ένα αχιβαδάκι. Ξυπνούν στους περισσότερους παιδικές αναμνήσεις από διακοπές και παραθέριση δίπλα στη θάλασσα και εξακολουθούν να γοητεύουν όσους τα μάζεψαν πριν από χρόνια και τα φύλαξαν συγκεντρωμένα σε κάποιο ντουλάπι του σπιτιού τους. Ο λόγος για τα κοχύλια των ελληνικών θαλασσών που συναντώνται στην τεράστια ελληνική ακτογραμμή, διαχέουν το άρωμα του καλοκαιριού και ξεσηκώνουν τον επισκέπτη και τον τουρίστα σε ένα ταξίδι εξερεύνησης και επαφής με τη φύση. Όλα τα παραπάνω συγκίνησαν και τον Αθανάσιο Μανούση, ο οποίος σε ηλικία 17 ετών, περνώντας ώρες δίπλα στο κύμα, αλλά και μέσα στο νερό, είχε καταφέρει να μαζέψει 250 διαφορετικά είδη κοχυλιών. Αρκετά χρόνια αργότερα, υπό την επίδραση της αγάπης του για τα κοχύλια, αλλά και των πανεπιστημιακών του σπουδών στη βιολογία, ξανάρχισε να συγκεντρώνει όστρακα, καταφέρνοντας να συλλέξει και να ταυτοποιήσει πάνω από 1200 είδη κοχυλιών, όλα από τις ελληνικές θάλασσες. Και αν η συλλογή κοχυλιών φαίνεται αρχικά εύκολη υπόθεση, ο συλλέκτης σπεύδει να διευκρινίσει ότι τα αγαπημένα του κοχύλια είναι τα μικρότερα, εκείνα που μετά βίας ξεπερνούν τα πέντε χιλιοστά! Αυτά, τα οποία αποτελούν τα δύο τρίτα της συλλογής του, τα εντοπίζει βουτώντας στο βυθό, παίρνοντας δείγμα του και αναλύοντάς το στο στερεοσκόπιο. «Μέσα από τα κόσκινα που χρησιμοποιώ, το τελευταίο από τα οποία έχει διάμετρο βρόχου μισό χιλιοστό, ξεχωρίζω με μία λαβίδα τα όστρακα που περιέχονται στο διήθημα» εξηγεί στο ΑΜΠΕ ο κ. Μανούσης και σημειώνει ότι κάνει τις έρευνές του κυρίως στον Θερμαϊκό Κόλπο. Δεν παραλείπει, όμως, να ευχαριστήσει φίλους και γνωστούς που, όπως λέει, του φέρνουν υλικό και από διάφορα άλλα μέρη της Ελλάδας. Το αποτέλεσμα της πολύχρονης και κοπιαστικής αυτής προσπάθειας αποτυπώθηκε πρόσφατα σε μία δίγλωσση έκδοση, στα ελληνικά και τα αγγλικά, με τον τίτλο «Τα κοχύλια της Ελλάδας, 1200 είδη, 1800 φωτογραφίες και 180 σχέδια», που έχει εντυπωσιάσει τους εκδότες, καθώς συγκεντρώνει το ενδιαφέρον μεμονωμένων ανθρώπων, συλλεκτών, εμπόρων, μουσείων, βιβλιοθηκών και ιδρυμάτων από την Ελλάδα, την Ευρώπη, την Αμερική και το Ισραήλ. Έρχεται, μάλιστα, να καλύψει το κενό που υπήρχε στην Ελλάδα, καθώς η μέχρι πρότινος μεγαλύτερη συλλογή στη χώρα ήταν εκείνη που δημοσίευσε το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Γουλανδρή, με μόλις 300 όστρακα. «Το ενδιαφέρον είναι πρωτόγνωρο. Μέσα σε λίγες μέρες, το βιβλίο εξαφανίστηκε από τα βιβλιοπωλεία και έρχονται διαρκώς παραγγελίες από το εξωτερικό» σχολιάζει, από την πλευρά του, ο εκδότης Τάσος Κυριακίδης. Παράλληλα, ο κ. Μανούσης διατηρεί συνεργασία με την αναπληρώτρια καθηγήτρια του τμήματος Τεχνολογίας Ιχθυοκαλλιεργειών και Υδατοκαλλιεργειών του Αλεξάνδρειου Τεχνολογικού και Εκπαιδευτικού Ινστιτούτου της Θεσσαλονίκης Σοφία Γαληνού Μητσούδη για την ταυτοποίηση των οστράκων και την παρουσίασή τους σε εργασίες που δημοσιεύονται σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά. Ερωτηθείς για το λόγο που τον έκανε ν' ασχοληθεί με το συγκεκριμένο αντικείμενο, ο συλλέκτης δεν κρύβει την αγάπη του για τα ιδιαίτερα αυτά στοιχεία της φύσης. «Μου αρέσει η φύση και τα όστρακα είναι όμορφα» τονίζει, επισημαίνοντας πως η συστηματική μελέτη τους είναι αποτέλεσμα της επιθυμίας του για την τελειότητα.