H χρεοκοπία της παιδείας και η αναγέννησή της, από την πνευματική φλόγα των εκπαιδευτηρίων Ροδίων Παιδεία

Oρμώμενος από την «ζεστή» ταπεινή και φορτισμένη συναισθηματική εκδήλωση των αποφοίτων του Λυκείου, της φοιτητικής περιόδου 2011-2012, που τελέσθηκε προς ημερών, στους φιλόξενους χώρους του σχολείου, αισθάνομαι την ηθική υποχρέωση να αναφερθώ στις αξιέπαινες και άοκνες προσπάθειες που κατέβαλαν και καταβάλλουν οι εκπαιδευτικοί των Εκπαιδευτηρίων Ροδίων Παιδεία, για να μεταδώσουν τις γνώσεις τους, στην αυριανή συγκροτημένη νεολαία της Ρόδου, για την αναστήλωση της τοπικής μας Ροδιακής κοινωνίας, η οποία ταλανίζεται από αντίξοες συνθήκες. H ηθική μου αυτή υποχρέωση, πηγάζει από εσωτερική ανάγκη, να ευχαριστήσω, τους πραγματικούς εκπαιδευτικούς λειτουργούς των Εκπαιδευτηρίων Ροδίων Παιδεία, οι οποίοι με την συγκροτημένη έκφρασή τους, με τον αξιόλογο τρόπο της σκέψης τους, με την δημιουργική μεθοδικότητα τους, διδάσκουν ηθικές αξίες και σε συνάρτηση με το υψηλό επίπεδο της μόρφωσης που παρέχουν οι διδάσκοντες, και «απολαμβάνουν» οι διδασκόμενοι, με αποτέλεσμα όλο αυτό το πλαίσιο της γνώσης, να έχει μεταλαμπαδευτεί στην αποφοιτήσασα νεολαία, και θα διακλαδιστεί, σε όλο το Ελλαδικό στερέωμα και πέρα από τα εθνικά όρια της Πατρίδας μας. Σ’ αυτή την κοινωνία, που βιώνουμε της αβεβαιότητας και της εξαθλίωσης με την πλήρη υποβάθμιση, δυστυχώς της παιδείας μας, διαφαίνεται ευτυχώς και ένας «φάρος» που φωτίζει τις ψυχές των Ελλήνων, που με αισιοδοξία θα ζεστάνει τις αθώες ψυχές των αδούλωτων παιδιών μας, που θα παραλάβουν, μια κοινωνία που την έχουν ερημώσει οι διοικούντες μή νοήμονες πολιτικοί άνδρες, που δεν τέλεσαν το πατριωτικό τους καθήκον, ως όφειλαν, και καλείται η σημερινή νεολαία, να στοχεύσει τις υπηρεσίες εκείνες που θα μπορέσει να σηκώσει στους «ώμους» της, το βάρος της επανεκκίνησης και επαναλειτουργίας του κράτους μας. Καθόλη την διάρκεια του σχολικού έτους διαπίστωσα την πραγματική θερμή «αγκαλιά» των εκπαιδευτικών προς την σπουδάζουσα νεολαία, δεν είναι υπερβολή, είναι πραγματικότητα, η οποία έχει διαπεράσει μέσα στις ψυχολογικές μου εσωτερικές διεργασίες, και αποδείχθηκε ότι ήταν ειλικρινείς, μιλίχειοι, πρόθυμοι, πάντοτε να σταθούν δίπλα στα παιδιά τους, δίπλα στα παιδιά μας, το κάθε χτυποκάρδι των παιδιών μας, ήταν και δικό τους χτυποκάρδι, και στήριξαν ηθικά το καθένα παιδί, ανάλογα με την ιδιοσυγκρατήσια του, καθ’όλο το έτος και ιδίως κατά την διάρκεια των Πανελλήνιων εξετάσεων. Ο άριστος δίαυλος επικοινωνίας που είχε επιτευχθεί μεταξύ των καθηγητών και των μαθητών, ήταν το αποτέλεσμα τις εποικοδομητικής συνεργασίας, που δημιούργησε σχέση αμοιβαιότητας, με ένα και μοναδικό σκοπό, να χρισθούν πολίτες με ηθικές αξίες και εξειδικευμένες γνώσεις, και αυτό ήταν το επιστέγασμα και το επισφράγισμα του σκοπού που υπηρετούν με αυταπάρνηση οι διάκονοι της εκπαίδευσης. Αυτό διαφαίνεται και από το περιεχόμενο των ομιλιών, που έλαβε χώρα κατά την εκδήλωση της αποφοίτησης των σπουδαστών από τους εκπαιδευτές, και πάντοτε, μέσα από τις εκφράσεις τους, εξέφραζαν με τον δικό τους μονα-δικό τρόπο, ότι «ουδέποτε θα αρνηθούν οποιαδήποτε βοήθεια ζητήσουν οι σημερινοί μαθητές και οι αυριανοί πολίτες σε οποιοδήποτε στάδιο της ζωής τους». Σας ευχαριστούμε για την Παιδεία που μεταδώσατε στα δικά μας παιδιά, στα δικά σας παιδιά, στα παιδιά της Ροδιακής Κοινωνίας και σας εύχομαι να διακατέχεστε από ανεξάντλητη υγεία και ψυχική δύναμη για την επιτέλεση του ιερού σας καθήκοντος στα δυσοίωνα χρόνια που έρχονται.