Μέσα σε αυτή την οικονομική κρίση που θα διαρκέσει αρκετά ίσως χρόνια, η γη με τα χωράφια της μας γνέφει από μακρυά! Η γη που εγκαταλείψαμε! Είναι καιρός φαίνεται ξανά να εκτιμήσουμε την αξία και την προσφορά της και να επιστρέψουμε.
Τουλάχιστον θα εξασφαλίσουμε τα απαραίτητα είδη διατροφής. Να παραχωρηθούν οικόπεδα για καλλιέργεια από το κράτος σε ακτήμονες που λόγω ανεργίας επιθυμούν να δουλέψουν και ένα μέρος της καλλιέργειάς τους να πηγαίνει για τις οικιακές ανάγκες, το δε υπόλοιπο να πωλείται μέσω κοινοτικών παντοπωλείων σε προσιτές για τον κόσμο τιμές. Ετσι όλοι θα ωφελούνται.
Να πάψουμε να χρηματοδοτούμε ξένες εταιρείες αγοράζοντας προϊόντα τους και να τρώμε και να πίνουμε από τα προϊόντα που προσφέρει η γη μας. Ας πούμε, να πίνουμε φρέσκους και υγιεινούς χυμούς μαζεύοντας τα πορτοκάλια και τα λεμόνια μας που τώρα τα βλέπει κανείς πάνω στα δένδρα σωρό είτε πεσμένα από κάτω όπου κι αν γυρίσουμε στα χωριά μας. Να οργανωθούμε επίσης όλοι τον καιρό του ελιομαζώματος να συλλέξουμε τη σοδειά που τώρα πληρώνουμε ξένα άτομα για να βοηθήσουν.
Να αναπτύξουμε και τη κτηνοτροφία μας. Εμείς στην Ελλάδα έχουμε άφθονη φύση, κάμπους και πλαγιές κατάλληλα να θρέψουν κατσίκια ελεύθερης βοσκής που στο εξωτερικό δεν υπάρχουν και γίνονται περιζήτητα στην αγορά από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες και προπάντων από Γαλλία.
Εξαγωγή λοιπόν κατσικίσιου κρέατος σε πακέτα για τα ράφια των ξένων σούπερ μάρκετ.
Ευκαιρίες υπάρχουν να εκμεταλλευθούμε τον πλούτο της ελληνικής φύσης και να ζούμε αξιοπρεπώς και όχι συνέχεια με δανεικά. Δύναμη στα χέρια μας και επανασύνδεση με τη μητέρα-γη και όχι συνέχεια με το εξ ουρανών μάννα των δανεικών.
Υ.Μ.