Τη δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών (ΕΟΖ) για την προσέλκυση ελληνικών και ξένων επενδύσεων, για τις παραμεθόριες περιοχές της χώρας, φαίνεται να επεξεργάζεται το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης.
Το θέμα έχει και τοπική σημασία, αφού μεταξύ των περιοχών που συζητούνται, είναι και νησιά της Δωδεκανήσου.
Στο παρελθόν, είχε συζητηθεί μια τέτοια πρόταση για το Καστελλόριζο, η οποία όμως δεν «περπάτησε» λόγω των εμποδίων που υπήρξαν από τους φωστήρες του αθηνοκεντρικού κράτους.
Τώρα το θέμα επανέρχεται στο προσκήνιο, και φαίνεται ότι συζητείται η ανακήρυξη ως Ειδικών Οικονομικών Ζωνών, 2 ή 3 νησιών της Δωδεκανήσου, εκτός βέβαια κι αν επέμβουν οι «γνωστοί-άγνωστοι» και αποκλείσουν τη Δωδεκάνησο.
Επί του θέματος το Επιμελητήριο Αθηνών (ΕΒΕΑ) απέστειλε χθες επιστολή στον πρωθυπουργό κ. Παπαδήμο και στους υπουργούς Οικονομικών και Ανάπτυξης, ζητώντας να συνεχιστεί η επεξεργασία και να ολοκληρωθεί το συντομότερο δυνατόν το σχέδιο.
Όπως επισημαίνει στην επιστολή του ο πρόεδρος του ΕΒΕΑ, η δημιουργία ΕΟΖ στις παραμεθόριες περιοχές της χώρας, σε αυτή την ιδιαίτερα δυσμενή οικονομική συγκυρία, μπορεί να συνεισφέρει σημαντικά στην αύξηση της εμπιστοσύνης των επενδυτών, με όλα τα συνεπακόλουθα θετικά αποτελέσματα, αλλά και στην αύξηση των εσόδων του ελληνικού δημοσίου, που σε διαφορετική περίπτωση θα εκλείψουν.
To EBEA σημειώνει ότι τα κίνητρα και τα προνόμια που θα πρέπει να καθιερωθούν στις ΕΟΖ για την προσέλκυση επενδύσεων, θα πρέπει να μελετηθούν στην κάθε τους λεπτομέρεια και να αποσκοπούν κυρίως στη δημιουργία ενός σταθερού φορολογικού περιβάλλοντος, αλλά και στην πάταξη της γραφειοκρατίας, καθώς και στην αύξηση της αποτελεσματικότητας του ελληνικού δημοσίου.
Τα κίνητρα αυτά μπορούν να ταξινομηθούν σε τρεις κατηγορίες:
Πρώτον, μειωμένος φορολογικός συντελεστής για τις επιχειρήσεις στις ΕΟΖ, κάτω του 10% σε σχέση με το 20% που ισχύει σήμερα για τις επιχειρήσεις ανά την επικράτεια.
Δεύτερον, απλοποίηση των διαδικασιών αδειοδότησης.
Προτείνεται να συγκροτηθεί ένα νέο διαγραμματειακό όργανο, στο οποίο θα συμμετέχουν εκπρόσωποι όλων των συναρμόδιων υπουργείων και των Περιφερειών, που θα έχει την αρμοδιότητα για τον έλεγχο των προτάσεων και την έκδοση των σχετικών αδειών.
Τρίτον, ειδικό δικαιοδοτικό καθεστώς. Προτείνεται να ισχύσουν για τις ΕΟΖ δύο βαθμοί δικαιοδοσίας αντί για τρεις, ώστε οι υποθέσεις να εκδικάζονται μέχρι και το δεύτερο βαθμό και οι αποφάσεις να είναι πλέον αμετάκλητες, προκειμένου να αποφευχθούν σημαντικές καθυστερήσεις λόγω προσφυγών, γεγονός που αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους λόγους αποθάρρυνσης των ξένων επενδύσεων.
Στο πλαίσιο αυτό, προτείνεται επίσης και η συγκρότηση μιας Διοικητικής Επιτροπής επίλυσης διαφορών.
Παράλληλα, το ΕΒΕΑ προτείνει οι επιχειρήσεις που θα ιδρυθούν και θα δραστηριοποιηθούν εντός των ΕΟΖ να αναλαμβάνουν και συγκεκριμένες δεσμεύσεις, με στόχο τη δημιουργία πρόσθετων πλεονεκτημάτων για τις τοπικές κοινωνίες.
Συγκεκριμένα προτείνεται:
- Να οριστεί ελάχιστο ποσοστό συμμετοχής ελληνικών προϊόντων. Συγκεκριμένα, ένα ποσοστό της τάξης του 80% των έργων και των προμηθειών για την υλοποίηση των επενδύσεων, να γίνει από ελληνικές εταιρίες.
- Ποσοστό τουλάχιστον της τάξης του 0,5% των μετά φόρων κερδών, να αποδίδεται στην περιφέρεια που βρίσκεται η ΕΟΖ για την υποστήριξη παρόμοιων δραστηριοτήτων ή και για κοινωφελή έργα και σκοπούς.
- Να υπάρχει δέσμευση πρόσληψης, τουλάχιστον 20%, του ανειδίκευτου προσωπικού από την τοπική κοινωνία, μέσω του ΟΑΕΔ.
- Να ισχύει και για τις ΕΟΖ το εργασιακό καθεστώς, χωρίς διαφοροποίηση από αυτό που προβλέπουν οι ισχύοντες νόμοι για όλη την ελληνική επικράτεια.
Τέλος, ο κ. Μίχαλος στην επιστολή του επισημαίνει ότι θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα για την ελληνική κυβέρνηση, η διαβούλευση με τους Ευρωπαίους εταίρους για την καθιέρωση ΕΟΖ στη χώρα μας, καθώς αποτελεί ένα σημαντικό μέτρο, το οποίο σταδιακά θα μπορούσε να επεκταθεί σε όλες τις «προβληματικές» περιοχές της ελληνικής παραμεθορίου, δίδοντας ώθηση στην ανάπτυξη, που αποτελεί και το μεγάλο ζητούμενο για να βγει η χώρα από την ύφεση.